Kush do të trashëgojë pasurinë e Papa Françeskut?

Keystone (AP Photo/Gregorio Borgia)

Në ditët e fundit të jetës së tij, Papa Françesku zgjodhi të flasë jo përmes fjalëve, por përmes një gjesti të thellë dhe domethënës. Pa shumë zhurmë, ai dhuroi të gjitha kursimet personale – një shumë prej mbi 200 000 euro – për një qëllim që i kishte qëndruar gjithmonë pranë zemrës: të rinjtë e privuar nga liria.

Donacioni i tij shërbeu për të nisur ndërtimin e një fabrike makaronash në burgun për të mitur Casal del Marmo, në periferi të Romës. Ishte një investim në dinjitetin dhe të ardhmen e atyre që ndoshta shoqëria ka tentuar t’i harrojë.

Lajmi u bë i ditur nga ipeshkvi ndihmës i Romës, Imzot Benoni Ambarus, i njohur ndryshe si Don Ben, një nga njerëzit më të afërt të Papës. Ai kujtoi momentin kur i kërkoi ndihmë Papës dhe mori si përgjigje: “Financat e Kishës janë të shterura… por mos u shqetëso, unë kam diçka në llogarinë time,” përcjell albinfo.ch.

Shuma u transferua menjëherë, duke i hapur rrugën një projekti që synon t’u japë shpresë dhe një drejtim të ri shumë të rinjve që kanë gabuar, por që meritojnë një mundësi të dytë.

Pak ditë para se të ndërronte jetë, Papa vizitoi burgun Regina Coeli. I lodhur dhe i dobësuar, ai u shfaq aty për të dërguar edhe një herë mesazhin e tij të palëkundur: se të burgosurit janë ende pjesë e shoqërisë sonë dhe se ata kanë nevojë për përkujdesje e drejtësi.

“Ai ishte si një baba që po ndërronte jetë para syve të tyre,” tregoi Don Ben. “Ata më thanë se kishin ndjerë një humbje të thellë.”

Edhe Samuele Ciambriello, komisioner për të drejtat e të burgosurve në rajonin Kampania, e përkujtoi me emocione figurën e Papës: “Françesku nuk foli vetëm për burgjet – ai i bëri ato zemrën e misionit të tij. Ai hapi Dyert e Shenjta në burgun Rebibbia, e ktheu në një vend shenjtërie.”

Rituali i larjes së këmbëve, vizitat e panumërta në burgje dhe thirrjet e tij për mëshirë e dinjitet njerëzor ishin pjesë e një trashëgimie që shkon përtej fjalëve. Një trashëgimi që tashmë, shumëkush beson se duhet të nderohet me akte konkrete – si një amnisti ose lehtësim dënimesh në Vitin Jubilar.