Për cilat gjëra Zvicra mban rekordet për çmimet e larta

Zvicra mban disa rekorde botërore kur bëhet fjalë për mallra të shtrenjta

Ora

“Ndërsa çekiçi zbriti në 31 milionë dollarë (30.6 milion CHF), audienca shpërthyeu në brohoritje dhe duartrokitje “, shkruante Financial Times më 11 nëntor, ndërsa u vendos një rekord botëror në Gjenevë për çmimin më të lartë të një ore në ankand.

Ora ka shumë funksione dhe dallon nga të tjerat, derisa rekordi i mëparshëm ishte 2.5 milionë franga.Shtëpitë e ankandeve të Gjenevës janë të njohura për rekordet botërore, qoftë diamante apo verë, shkruan ‘swissinfo.ch’.

Çokollata

Një shufër prej 80g me çokollatë “La Chuorsa”, e bërë nga çokollata e Cyrihut, kushton CHF640 (645 dollarë). Me 8,000 CHF për kilogram, kjo u njoh nga lidhja “Guinness World Records” më 31 tetor si çokollata më e shtrenjtë në botë. Përbërësit përfshijnë shafranin e rritur në fshatin zviceran të Mundit, thërrime portokalli të kristalizuar dhe 68% çokollatë Chuao nga Venezuela, e cila, është shumë cilësore, përcjell albinfo.ch.

Ilaçi

Si mund të kushtojë një ilaç 2,1 milionë dollarë? Në maj, autoritetet amerikane miratuan një terapi nga kompania farmaceutike zvicerane Novartis për të trajtuar një sëmundje vdekjeprurëse të fëmijërisë, atrofi muskulore kurrizore, duke e bërë atë ilaçin më të shtrenjtë ndonjëherë.

A mund të justifikohet një çmim i tillë? CEO i Novartis, Vas Narasimhan argumentoi se terapitë e gjeneve ofrojnë shpresë për një kurë për sëmundjet gjenetike vdekjeprurëse me një dozë të vetme. Alternativa aktuale për atrofinë muskulore kurrizore merret katër herë në vit, duke kushtuar 750,000 dollarë për vitin e parë dhe më pas 350,000 dollarë një vit pas kësaj, pra rreth 4 milionë dollarë në dekadë.

Mishi

Zvicra ka çmimet më të larta të mishit në botë, sipas Indeksit të Çmimeve të Mishit 2017: 142% më e shtrenjtë se mesatarja globale – shumë më përpara se Norvegjia e përzgjedhur (64%). Pula është veçanërisht e kushtueshme.

Arsyet për këto çmime përfshijnë kostot e larta të prodhimit (pagat, energjinë, plehrat, faturat e veterinarisë, kostot e ndërtimit, sigurimin dhe ushqimin e kafshëve), si dhe respektimin e standardeve minimale të mirëqenies së kafshëve.

Për më tepër, çmimet janë përshtatur me ato që konsumatorët duket se janë të gatshëm të paguajnë. Sipas një studimi të vitit 2016, zviceranët janë të gatshëm të paguajnë deri në 27% më shumë për viçin lokal, pulën ose mishin e derrit sesa prerjet e importuara të mishit.

 

---