Bajram Ismaili nga Struga dhe rrugëtimi i tij në muzikën shqiptare të diasporës

Gjuha, kënga dhe tradita si pasuri që duhet mbajtur gjallë edhe në mërgim

Bajram Ismaili është shembull domethënës i mënyrës se si një pasion i lindur herët mund të shndërrohet në një rrugëtim artistik të qëndrueshëm, pavarësisht largësisë, ndërprerjeve të detyruara apo sfidave të jetës në diasporë. Muzika për të nuk ka qenë kurrë një zgjedhje rastësore, por një prirje e brendshme dhe një formë e natyrshme e shprehjes shpirtërore, që e ka shoqëruar që në fëmijëri dhe ka mbetur boshti kryesor i identitetit të tij.

Talenti i tij u vërejt që në moshën pesëvjeçare nga xhaxhai, Ismail Hoxha nga Ladorishti, muzikant dhe njohës i instrumenteve tradicionale shqiptare. Ishin vitet kur çdo send shtëpie shndërrohej në instrument dhe ritmi ishte instinkt, jo ushtrim i mësuar.

“Talenti im u dallua shumë herët. Që fëmijë, çdo gjë për mua ishte instrument, sepse muzika nuk ishte thjesht lojë, por mënyra ime e parë për të komunikuar me botën.”

Në moshën tetëvjeçare, Bajram Ismaili fillon t’i bie baterisë dhe shumë shpejt kalon nga interpretimi familjar në skenë. Koncerti i parë në fshatin Veleshtë, në fund të viteve ’80, me Shoqërinë Kulturore-Artistike “Shpresa”, shënon hyrjen e tij publike në botën e muzikës. Në atë periudhë, ai ndan skenën me emra që edhe sot janë pjesë e estradës muzikore shqiptare, duke ndërtuar herët përvojë, disiplinë dhe vetëbesim artistik.

Rruga e tij merr një kthesë vendimtare me regjistrimin në Shkollën e Muzikës në Korçë. Megjithatë, ky formim mbetet i ndërprerë. Rrethanat familjare dhe shpërngulja drejt Perëndimit e detyrojnë të zgjedhë mes shkollimit dhe migrimit, një dilemë e njohur për shumë artistë të brezit të tij.

“Gurbeti të vendos gjithmonë përballë zgjedhjeve të vështira. U detyrova të ndërprisja shkollën e muzikës, por kurrë nuk e ndërpreva lidhjen me këngën.”

Edhe pse arsimi formal mbeti përgjysmë, formimi artistik vazhdoi përmes praktikës, skenës dhe përvojës së drejtpërdrejtë. Kënga e parë, “Moj ashike”, dhe albumi i realizuar në bashkëpunim me Ylli dhe Flamur Ismailin hapën një periudhë intensive aktiviteti, me dhjetëra dasma në sezon dhe prezencë të vazhdueshme në evenimente komunitare. Paralelisht, për katër vite, Bajram Ismaili ishte pjesë e bendit të njohur “Shekulli i Dreqit” si baterist. Megjithatë, realiteti i migrimit dhe mungesa e perspektivës artistike në vendlindje çuan në shpërbërjen e grupit.

Edhe pse jashtë vendit, ai nuk u shkëput asnjëherë nga muzika. Aktivitetin artistik e vazhdoi kryesisht në Zvicër, ku u shpërngul përfundimisht edhe për shkak të familjes dhe mundësive më të mëdha për angazhim.

“Edhe kur jeton larg vendlindjes, kënga nuk të lë. Ajo të ndjek kudo dhe të mban të lidhur me gjuhën dhe njerëzit e tu.”

Sot, Bajram Ismaili, së bashku me kolegun e tij Ylli Ismaili, ftohen në mbarë Zvicrën, veçanërisht në rrethin e Cyrihut, për fejesa, martesa, evenimente komunitare dhe festime të fundvitit. Repertori i tij përfshin kryesisht muzikën e Shqipërisë së Jugut dhe të Mesme, por edhe këngë lirike e patriotike, duke reflektuar një identitet muzikor të gjerë dhe të konsoliduar.

Megjithatë, jeta artistike në diasporë nuk është e lehtë dhe rrallëherë e sigurt financiarisht.

“Të jetosh vetëm nga evenimentet është shumë e vështirë. Muzika kërkon shpenzime, sakrifica dhe angazhim të vazhdueshëm.” Një vend të veçantë në krijimtarinë e tij zë kënga “Struga ime” Ylli & Bajram – Struga ime (Official Video HD) – YouTube, e ndërtuar si kolazh muzikor me motive nga disa treva shqiptare, e cila për shumë dëgjues mbetet simbol identiteti dhe përkatësie kulturore.

“‘Struga ime’ është këngë identiteti. Ajo nuk i përket vetëm një zone, por gjithë shqiptarëve që e ndjejnë rrënjën e tyre.”

Përtej skenës, Bajram Ismaili është bashkëshort dhe babai i dy vajzave dhe një djali, një rol që ai e konsideron po aq të rëndësishëm sa atë artistik. Jeta familjare, e ndërtuar mbi mirëkuptim dhe mbështetje reciproke, ka qenë një shtyllë thelbësore për vazhdimësinë e rrugëtimit të tij. Balancimi mes punës, familjes dhe muzikës ka kërkuar sakrifica, por i ka dhënë kuptim të qëndrueshëm zgjedhjeve të tij.

Vlerësimi më i madh, sipas tij, ka ardhur gjithmonë nga publiku – nga njerëzit që e kanë mbajtur gjallë këngën e tij në kohë dhe hapësirë, përtej kufijve dhe institucioneve.

Mesazhi i tij për brezin e ri në diasporë është i qartë dhe aktual: “Mos e humbni gjuhën, këngën dhe traditën, edhe kur jetoni larg. Vlerat janë pasuria që duhet ta mbani gjallë.”

Në këtë mesazh përmblidhet rrugëtimi i Bajram Ismailit, i ndërtuar mes Strugës dhe diasporës, mes angazhimit artistik dhe jetës familjare, ku muzika mbetet elementi lidhës mes kujtesës kulturore dhe realitetit të sotëm.

Sot, Bajram Ismaili numëron rreth 15 videoklipe dhe një repertor prej afro 500 këngësh, duke u pozicionuar si një nga emrat më aktivë dhe të qëndrueshëm të muzikës shqiptare në diasporë. Kanalin zyrtar të Bajram Ismailit mund ta gjeni në linkun: Ylli & Bajram – Pa te marr nuk te le

---