Çfarë do të thotë të jesh i varfër sot në Evropë?

Një herë e një kohë, të gjithë, përveç një elite të vogël, të privilegjuar, jetuan në kushte që do të klasifikoheshin sot si "varfëri ekstreme". Tani vetëm një pakicë jeton në një situatë të tillë - dhe numri i tyre po zvogëlohet

Sipas të dhënave të Bankës Botërore, në 1990 numri i njerëzve në varfëri ekstreme ishte 1.9 miliard – 36% e popullsisë në botë. Deri në vitin 2018 kjo vlerësohej të kishte rënë në 650 milionë – 8.6% të popullsisë në botë, përcjell albinfo.ch.

Ulja nuk është përhapur në mënyrë të barabartë: Kina dhe Azia e Jugut kanë bërë përparime të mëdha, ndryshe nga Afrika Sub-Sahariane, ku është rritur numri i njerëzve jashtëzakonisht të varfër.

“Varfëria ekstreme” përcaktohet se jeton nën 1.90 dollarë (1,71 €) në ditë. Me këtë masë, Evropa dhe vendet e tjera të botës mezi regjistrohen në shkallë. Të ardhurat janë më të larta – por gjithashtu është edhe kostoja e jetës.

Banka Botërore ka zhvilluar një sistem të gradimit, duke vendosur “linja varfërie” për kategori të ndryshme të vendit, në raport me të ardhurat kombëtare. Në shumicën e vendeve të BE-së kjo përcaktohet në 21,70 dollarë (19,54 €) në ditë.

Duke marrë parasysh edhe privimin material dhe social, shifrat e Eurostat nga 2017 treguan qe 22.4% të njerëzve në të gjithë Bashkimin Evropian – 113 milionë njerëz – ishin në rrezik të varfërisë ose përjashtimit social.

Punësimi dikur shihej si një rrugëdalje nga varfëria, por disa fushata argumentojnë se nuk ndodh më.

“Ne po shohim një shpërthim të punës së pasigurt, kontratave me orë zero… Gjithnjë e më shumë njerëz po punojnë, por me të vërtetë po përpiqen të arrijnë takimet në fund të muajit”, Leo Williams, Drejtor i Rrjetit Evropian kundër Pavarësisë (EAPN), tha për Euroneës.

Në janar, EAPN, e cila përfaqëson shumë organizata dhe OJQ, publikoi një raport kryesor për varfërinë dhe përjashtimin shoqëror në BE.

Strategjia Evropë 2020 – axhenda e BE-së për rritjen dhe vendet e punës të miratuara në vitin 2010 – përfshiu një qëllim të heqjes së 20 milionë njerëzve nga kjo kategori.

EAPN argumenton se ekziston një lidhje thelbësore midis varfërisë dhe pabarazisë në rritje – dhe tani është koha që liderët botërorë të miratojnë një strategji të re.

“Ne vërtet shohim se kjo do të ketë nevojë për një model paradigmë larg nga masa shtrënguese dhe drejt investimeve shoqërore”, thotë Leo Williams. “Koha është mjaft e mirë për këtë tani, ne kemi G7 së shpejti dhe liderë të rinj politikë gjithashtu në BE, kështu që është koha që ata të angazhohen për zhdukjen e varfërisë”, përcjell albinfo.ch.

---