Tematike

“Më dhuro një tregim” në gjuhën shqipe

Kur 20 vjet më parë u nis nga SIKJM, projekti Ishte një reagim ndaj rezultateve të dobëta të nxënësve zviceranë në PISA

Për 20 vjet, pasditet “Më Jep një Histori”, të mbajtura në të gjithë Zvicrën, kanë promovuar aftësitë gjuhësore të fëmijëve – një pamje e drejtpërdrejtë në Cyrih.

Ata që flasin mirë gjuhën e tyre amtare, mësojnë më mirë gjuhët e tjera! Fëmijët e moshës 2 deri në 6 vjec, vëllezërit dhe motrat e tyre më të mëdhenj, prindërit dhe gjyshërit e tyre, ftohen të mësojnë vjersha dhe këngë, të shikojnë libra me figura, të luajnë, te vizatojnë dhe te bëjnë punëdore si dhe të zbulojnë bibliotekën.

Mbajtja e një lidhjeje me gjuhën e trashëgimisë, madje edhe në brezin e dytë ose të tretë, është një nga shumë motivimet e mundshme pse prindërit sot marrin pjesë në pasditet “Më jep një histori” me fëmijët e tyre, transmeton albinfo.ch. Të tjerë vijnë sepse ndihen si një familje e madhe. Ose thjesht sepse duan të ndihmojnë fëmijën e tyre të mësojë gjuhën.

Për familjet me sfond migrimi, integrimi në Zvicër është thelbësor – dhe kjo shpesh ndodh përmes gjuhës. Fakti që “Më jep një histori” ofrohet jo kryesisht në gjermanisht, por në mbi 20 gjuhë të ndryshme, thotë për srf.ch Gina Domeniconi, Menaxhere e Projektit SIKJM.

“Ne e dimë nga studimet se fëmijët e kanë më të lehtë të mësojnë gjuhë të tjera, siç është gjermanishtja, nëse kanë një fjalor sa më kompleks të jetë e mundur në gjuhën e tyre amtare.” Prandaj, sa më kompetentë të jenë prindërit në gjuhën që po ia kalojnë fëmijës së tyre, aq më mirë – dhe kjo do të thotë: promovimi i përvetësimit të hershëm të gjuhës në gjuhën amtare të prindërve duket i arsyeshëm.

Kjo ide ishte koncepti bazë pas “Më dhuro një tregim” kur u lançua 20 vjet më parë nga Instituti Zviceran për Median për Fëmijë dhe të Rinj (SIKJM). Ishte një reagim ndaj rezultateve të dobëta që adoleshentët zviceranë arritën në studimet PISA të viteve 2000 në lexim dhe shkrim, përcjell albinfo.ch.

“Atëherë kuptuam se duhet të fillojmë shumë më herët,” thotë Domeniconi. Edhe koha para se fëmijët të mund të flasin është thelbësore: “Librat me figura, shikimi i tabelave në autobus, histori të vogla në jetën e përditshme – të gjitha këto janë momente të rëndësishme që fëmijët të zhvillojnë aftësi gjuhësore.”

Programi  synon të inkurajojë edhe prindërit që nuk janë veçanërisht të aftë në gjuhë, që t’u ofrojnë fëmijëve të tyre pikërisht këto lloj përvojash jashtë këtij mjedisi specifik. Fakti që programi tani është zgjeruar në mbi 20 gjuhë në më shumë se 70 vende në Zvicrën gjermanishtfolëse dhe frëngjishtfolëse dhe përdoret në mënyrë aktive, flet shumë për suksesin e tij.