Parlamenti i BE-së do të votojë për rregulla më të rrepta të migracionit

Parlamenti Evropian po përgatitej të mërkurën për të votuar mbi reformat gjithëpërfshirëse për rregullat e Bashkimit Evropian për migracionin dhe azilin. Pakti i ri i BE-së për Azilin dhe Migracionin synon të menaxhojë ndikimin e migracionit në bllok duke përshpejtuar refuzimin e kërkesave të pavlefshme dhe duke ndarë barrën e përpunimit të kërkesave për azil në mënyrë më të barabartë midis shteteve anëtare. Votimi vjen pas vitesh debati të ashpër midis ligjvënësve konservatorë dhe liberalë dhe shteteve anëtare veriore dhe jugore të BE-së, dhe pasi kërkesat për azil të BE-së arritën një nivel më të lartë shtatëvjeçar në 2023. Grupet kryesore politike të Parlamentit Evropian kanë treguar se do të mbështesin paketën me dhjetë ligje, por bamirësitë dhe organizatat joqeveritare të migrantëve janë kritikë ndaj paktit për arsye të të drejtave të njeriut. “Është një votë që nuk është e dhënë,” pranoi ligjvënësja franceze e qendrës Fabienne Keller, edhe pse “një shumicë demokratike në Parlamentin Europian e mbështet atë”. Ndryshimet në sistemin e azilit të BE-së, nëse ligji miratohet dhe më pas konfirmohet nga ministrat e BE-së, do të hyjnë në fuqi në vitin 2026. Sipas sistemit të ri, migrantët që hyjnë ilegalisht në BE do t’i nënshtrohen kontrolleve të identitetit, shëndetit dhe sigurisë, duke përfshirë leximet biometrike të fytyrave dhe gjurmëve të gishtërinjve, brenda shtatë ditëve. Procedura synon të përcaktojë se cilët migrantë duhet të marrin një proces të përshpejtuar ose normal të aplikimit për azil dhe cilët duhet të kthehen në vendin e tyre të origjinës ose tranzitit. Fëmijët do të marrin trajtim të veçantë, ku vendet janë të detyruara të instalojnë mekanizma të pavarur monitorues për të siguruar që të drejtat respektohen. Azilkërkuesit nga vendet, kërkesat e shtetasve të të cilëve përgjithësisht refuzohen – si Tunizia, Maroku dhe Bangladeshi, për shembull – duhet të gjurmohen shpejt në qendrat e paraburgimit afër kufijve të jashtëm të BE-së, duke mundësuar që ata të dëbohen më shpejt. Qendrat e diskutueshme, të vendosura në kufijtë tokësorë, porte dhe aeroporte, do të jenë në gjendje të strehojnë deri në 30,000 njerëz në çdo periudhë, me BE-në që pret që deri në 120,000 emigrantë të kalojnë nëpër to çdo vit. Megjithatë, kritikët kanë frikë se objekte të tilla kufitare mund të inkurajojnë ndalimin sistematik dhe të minojnë të drejtat e njeriut. Çelësi politik për të fituar mbështetje për propozimet është reforma në mekanizmin e ashtuquajtur “Dublin III” të BE-së, i cili përcakton se cili shtet anëtar është përgjegjës për përpunimin e çdo kërkese individuale për azil. Në përgjithësi, vendi evropian në të cilin një azilkërkues mbërrin për herë të parë ka qenë përgjegjës për trajtimin e çështjes së tyre, duke vendosur një tendosje më të madhe në vendet jugore si Italia, Greqia dhe Malta. Sipas rregullave të reja, parimi “vendi i parë” do të mbetet, por masat shtesë duke përfshirë një “mekanizëm solidariteti të detyrueshëm” do t’i detyronin shtetet e tjera anëtare të mbajnë një pjesë më të drejtë të barrës. Nëse shtetet e tjera anëtare nuk dëshirojnë ose nuk janë në gjendje të presin fizikisht azilkërkuesit ndërsa rastet e tyre janë duke u përpunuar, ata mund të ndihmojnë financiarisht ose duke ofruar personel shtesë. Të paktën 30,000 azilkërkues në vit pritet të përfshihen në këtë sistem zhvendosjeje. Një kompensim financiar vjetor prej 600 milionë euro (650 milionë dollarë) do të fiksohej për ata që preferojnë të paguajnë në vend të pritësit./DW