Racizmi i përditshëm i punonjësve në spitale dhe shtëpi të pleqve në Zvicër

Punonjësit e huaj në sektorin e shëndetësisë përballen shpesh me diskriminim, dhe numri i incidenteve të raportuara po rritet.

Në institucionet shëndetësore të Cyrihut ka pacientë që nuk duan të trajtohen nga staf me ngjyrë të errët, tha përfaqësuesi për integrimin i qytetit, Christof Meier (62), në një intervistë të fundit për “NZZ”. Racizmi ndodh rregullisht në spitale, sipas Meier, dhe preket jo vetëm stafi, por edhe pacientët.

Rritje e fortë e rasteve

Në vitin 2024 janë raportuar 46 incidente në sektorin e shëndetësisë, një rritje e konsiderueshme krahasuar me vitin 2023. Giulia Reimann nga Komisioni Federal Kundër Racizmit shpjegon se kjo rritje reflekton jo vetëm polarizimin shoqëror, por edhe rritjen e ndjeshmërisë së viktimave, të cilat tani raportojnë më shpesh incidentet. Megjithatë, ajo thekson se një numër i konsiderueshëm i rasteve mbetet i papër raportuar.

Në spitale dhe qendra kujdesi, kjo është veçanërisht e dukshme, sepse çështjet shëndetësore lidhen ngushtë me privatësinë dhe kontakti i drejtpërdrejtë me njerëzit është thelbësor. Personat me ngjyrë dhe ata myslimanë shpesh preken nga diskriminimi në këtë sektor.

Raste të shpikura të dhimbjes

Një studim mbi racizmin struktural tregoi se stafi mjekësor shpesh diagnostikon pacientët me dhimbje të ekzagjeruara ose madje si të simuluar nëse ata nuk zotërojnë gjuhën lokale. Kjo “pseudo-diagnostikë” diskriminuese prekte në mënyrë disproporcionale migrantët.

Asociacioni zviceran i infermierëve dhe infermiereve (SBK) konfirmon se gjuha luan një rol të rëndësishëm në incidentet diskriminuese. Sektori i shëndetësisë zviceran varet shumë nga stafi i huaj, dhe kjo shpesh sjell konflikte kulturore me pacientët. Disa pacientë nuk pranojnë të trajtohen nga infermierë që nuk flasin dialektin lokal ose nuk duket “mjaftueshëm zviceran”. Sjellja raciste zakonisht drejtohet kundër stafit që është “aktualisht i pranishëm dhe perceptohet si i huaj”.

Diskriminimi brenda ekipeve

Sipas studimeve, paragjykimet raciste ndaj mjekëve dhe infermierëve me ngjyrë sfidojnë edhe kompetencën e tyre profesionale. Diskriminimi nuk vjen vetëm nga pacientët, por edhe brenda ekipeve mjekësore.

Shumica e spitaleve dhe shtëpive të pleqve kanë krijuar udhëzime për të promovuar tolerancën dhe integrimin dhe për të parandaluar racizmin. Spitali Universitar i Lozanës ka krijuar një qendër mbështetëse për punonjësit, ndërsa Spitali Universitar i Gjenevës ka një linjë të dedikuar për rastet e ngacmimeve dhe diskriminimit.

Spitali i Qytetit të Cyrihut, me disa degë, inkurajon stafin që të raportojë çdo formë ngacmimi apo agresioni, pavarësisht nëse janë të përfshirë drejtpërdrejt ose kanë qenë dëshmitarë. Shumica e incidenteve lidhen me pacientë që sillen në mënyrë të papërshtatshme ndaj stafit. Maria Rodriguez, zëdhënëse e spitalit, thekson: “Në Spitalin e Qytetit të Cyrihut aplikohet zero tolerancë për racizmin.”

Një situatë komplekse

Kur pacientët ose personat që kanë nevojë për kujdes refuzojnë stafin, kjo paraqet sfida për institucionet, edhe kur ata luftojnë aktivisht diskriminimin. Zëvendësimi i stafit prish rrjedhën e punës, ndërsa të lejohet stafi të përballet me pacientë me qëndrime raciste është jo praktik dhe poshtëruese.

Christof Meier thekson se institucionet dhe udhëheqësit e tyre duhet të jenë të përgatitur për t’u përballur me raste diskriminimi. Vitet e fundit, spitalet dhe qendrat për pleq kanë krijuar struktura për parandalimin dhe luftimin e racizmit, duke ofruar pika kontakti, platforma raportimi dhe trajnim për ekipet. Meier përfundon: “Është ndihmuese kur diversiteti i madh i shoqërisë sonë perceptohet si normal.”

 

---