Debati mbi “harresën mjekësore” intensifikohet

Në Zvicër, personat e siguruar duhet të raportojnë edhe sëmundjet afatgjata nëse duan të marrin sigurim shëndetësor plotësues, humbje të të ardhurave ose sigurim jete. Tani fillon një debat politik rreth një të drejte të mundshme për harresë mjekësore.

Nëse doni të merrni sigurim shëndetësor për humbje të të ardhurave ose sigurim plotësues me kompaninë e sigurimeve shëndetësore në Zvicër, duhet të plotësoni një pyetësor. Dhe në rrethana të caktuara të zbuloni të gjithë historinë e sëmundjes suaj, duke përfshirë gjërat që janë vite ose dekada të vjetra.

E drejta për t’u harruar, siç e njohin vendet e tjera, nuk ekziston në Zvicër në këtë fushë. Kjo do të thoshte se nuk keni më nevojë të raportoni një sëmundje ose një aksident pas një periudhe të caktuar kohore.

“Nëse këta njerëz nuk kanë sigurim shtesë, ata pyesin veten nëse mund të marrin sigurim. Por për shkak të kancerit të tyre të mëparshëm, ata shpesh nuk mund ta përfundojnë një të tillë”, shpjegon Yves Hochuli, zëvendësdrejtor dhe avokat i Lidhjes së Kancerit të Vaud, për Radion dhe Televizionin Zviceran RTS që flet frëngjisht.

Vendimet e siguruesve janë të ndryshme

Siguruesit reagojnë ndryshe. Një aplikim mund të pranohet pa kushte, të shoqërohet me një prim shtesë ose të përmbajë një rezervë për një rikthim. Kompanitë e sigurimeve gjithashtu mund t’i refuzojnë plotësisht aplikimet.

Mathilde (emri i ndryshuar) e ka përjetuar këtë. Psikoterapistja e vetëpunësuar u sëmur me kancer pesëmbëdhjetë vjet më parë në moshën 30 vjeç dhe besonte se kjo kohë kishte kaluar. Megjithatë, në korrik të vitit të kaluar, ajo mori një tjetër diagnozë me kancer – me pasoja shëndetësore dhe financiare.

“Pata një humbje të të ardhurave. Pas operacionit më 5 gusht mund të punoja vetëm me kohë të pjesshme për tre muaj. Meqenëse nuk kisha sigurim për humbje të të ardhurave, më duhej të mbështetesha te kursimet e mia”, thotë ajo.

Gjatë kimioterapisë, ajo ndonjëherë vazhdoi të punonte – pavarësisht lodhjes ekstreme. “Mendoj se kjo është keq. 15 vjet pas sëmundjes së parë, nuk kam të njëjtat shanse si të vetëpunësuarit e tjerë. Ndihem e diskriminuar.”

Shqetësimi mbetet: “Duhet të presësh rreth dy vjet për t’u siguruar që kimioterapia ka funksionuar.” Nëse diçka ndodh paraprakisht, ekziston një kërcënim tjetër për humbje të të ardhurave – “dhe ndoshta vënia në pikëpyetje e vetëpunësimit tim”.

Në disa vende evropiane, situata është e ndryshme, shkruan SRF. “Rreth dhjetë vende të Bashkimit Evropian parashikojnë të drejtën për t’u harruar (ushtrim) në legjislacionin e tyre, duke përfshirë Francën, Spanjën, Italinë dhe Belgjikën”, thotë Yves Hochuli.

Atje, qasja në sigurim është më e lehtë sepse pas një periudhe të caktuar kohore nuk kërkohet asnjë informacion. Ose institucionet mund të mos e marrin më parasysh sëmundjen e mëparshme. “Zvicra është prapa”, thotë Hochuli, transmeton albinfo.ch.

Më 18 dhjetor, Këshilltari Kombëtar i Valais, Benjamin Roduit, paraqiti një mocion. Ky i fundit dëshiron të kufizojë detyrimin për të zbuluar të dhënat mjekësore kur merrni sigurim ditor në pesë vjet.

Shoqata Zvicerane e Sigurimeve e hedh poshtë këtë. Ajo i referohet tarifave të bazuara në rrezik dhe paralajmëron se një e drejtë e rreptë për t’u harruar mund të rrisë primet – në dëm të të gjithë personave të siguruar, veçanërisht atyre me të ardhura të ulëta.

Debati sapo ka filluar. Këshilli Federal duhet t’i përgjigjet këtij mocioni deri në fillim të marsit.

---