Këshilli Kushtetues i Francës censuron pjesë të mëdha të ligjit të imigracionit 

Këshilli Kushtetues francez censuroi kryesisht projektligjin e imigracionit të enjten. Nëntë gjyqtarët hoqën shumë masa të ashpra të marra nga e djathta. Parlamenti e pranoi tekstin në dhjetor.

“Sages” censuruan më shumë se një të tretën e artikujve. Kështu, 32 nene gjykohen se nuk kanë lidhje të mjaftueshme me tekstin, duke përfshirë shtrëngimin e aksesit në përfitimet sociale, bashkimin familjar apo vendosjen e një “depozite kthimi” për studentët e huaj. Tri nene të tjera janë të censuruar pjesërisht ose tërësisht në themel, duke përfshirë vendosjen e kuotave të migracionit të vendosura nga Parlamenti, transmeton albinfo.ch.

Pranohet nga Parlamenti

Teksti i qeverisë ishte ashpërsuar nga Senati, ku e drejta është në shumicë, pas refuzimit në Asamblenë Kombëtare. Bëhet fjalë për 86 nene – nga 27 fillimisht – të cilët u mbajtën përfundimisht nga një komision i përbashkët dhe u votuan përfundimisht më 19 dhjetor nga Parlamenti. Artikuj që huazojnë, sipas kritikëve të tyre të shumtë, nga temat e “preferencës kombëtare” të së djathtës ekstreme (National Rally, RN) dhe të djathtës konservatore (Les Républicains, LR), si vendosja e kuotave migratore, bashkimi më i ashpër familjar dhe akses në përfitimet sociale për të huajt e ligjshëm që nuk vijnë nga Bashkimi Evropian.

Qeveria nuk u befasua

Censura e “të urtëve” nuk është çudi, sepse vetë ekzekutivi ka parashikuar antikushtetutshmëri të pjesshme. “Masat janë haptazi dhe qartë në kundërshtim me Kushtetutën”, pranoi ministri i Brendshëm, Gérald Darmanin, në Asamblenë Kombëtare më 19 dhjetor. Këshilli Kushtetues vërtetoi “të gjithë tekstin e qeverisë”, përshëndeti ministri të enjten.

“Kurrë një tekst nuk ka ofruar kaq shumë mjete për dëbimin e delikuentëve dhe kaq shumë kërkesa për integrimin e të huajve”, shkruhej në tekstin fillestar të qeverisë. Presidenti i Këshillit Kushtetues, Laurent Fabius, kujtoi jo pa irritim më 8 janar gjatë përshëndetjes së tij drejtuar kreut të shtetit se organi nuk ishte “një dhomë apeli për zgjedhjet e Parlamentit”.