Qendra e re Federale për Azilkërkuesit në Grand-Saconnex, e cila është pritur me kritika nga grupet për të drejtat e migrantëve, hapi zyrtarisht dyert të hënën. Të mërkurën, disa media patën mundësinë të vizitojnë ambientet për të siguruar transparencë, sipas Sekretariatit Shtetëror për Migracionin (SEM).

“Ky qendër bën pjesë në reformën e sistemit të azilit që u miratua nga popullsia zvicerane në vitin 2016, përfshirë edhe në kantonin e Gjenevës,” u shpreh zëdhënësja e SEM-it, Anne Césard. Qendra përmban 250 vende akomodimi nga gjithsej 5,000 që planifikohen në gjithë vendin, ku një e katërta ndodhen në Zvicrën frankofone. “Këto vende janë të nevojshme,” theksoi ajo, transmeton albinfo.ch.

Ndërtimi i ri, me një kosto prej rreth 27 milionë frangash zvicerane, ndodhet pranë aeroportit të Gjenevës, afër autostradës, në një tokë të kantonit.

Personat që aplikojnë për azil do të qëndrojnë aty për një periudhë maksimale prej 140 ditësh, me përjashtim të të miturve të pashoqëruar. “Për kantonin, kjo do të thotë më pak persona që kalojnë në procedura të gjata,” sqaroi Césard.

Hapja e qendrës u shoqërua edhe me protesta nga qytetarë dhe aktivistë që kundërshtojnë vendndodhjen dhe kushtet e pritjes për azilkërkuesit.

Një aleancë e gjerë parlamentare në Zvicër ka nisur fushatën në mbështetje të ligjit të ri për identitetin elektronik (e-ID), i cili do t’i nënshtrohet votimit popullor më 28 shtator 2025. Projektligji parashikon krijimin e një identiteti dixhital tërësisht në pronësi dhe nën administrimin e shtetit, pas refuzimit të një versioni të mëparshëm privat në vitin 2021.

Sipas mbështetësve të tij, ky sistem i ri do të ofrojë një infrastrukturë të sigurt dhe moderne, duke mundësuar përdorim të thjeshtë dhe universal për shërbime qeveritare. Të dhënat do të ruhen në mënyrë të decentralizuar në pajisjet mobile të përdoruesve dhe jo në një bazë të dhënash qendrore shtetërore. Përdorimi i e-ID-së do të jetë falas dhe vullnetar.

Zyrtarë nga të gjitha partitë politike kanë theksuar rëndësinë kombëtare të projektit dhe përfitimet për qytetarët, bizneset dhe administratën publike si përmirësimi i proceseve dixhitale, reduktimi i burokracisë dhe forcimi i konkurrencës, transmeton albinfo.ch.

Megjithatë, disa parti dhe grupe kundërshtare, përfshirë UDF-në, të rinjtë e UDC-së, Miqtë e Kushtetutës dhe grupe të tjera, kanë ngritur shqetësime për mbikëqyrje dixhitale dhe ndikimin e korporatave private në infrastrukturën teknologjike, duke theksuar se kontrolli shtetëror mund të jetë i rremë.

Komiteti kundër ligjit ka dorëzuar mbi 60 000 firma për të kërkuar referendum, çka tregon ndasi të qarta brenda opinionit publik.

Zvicra renditet edhe një herë si vendi më i pasur në botë, por a do të thotë kjo se çdo banor është një milioner, siç sugjeron studimi?

Ky është rezultati i Raportit Global të Pasurisë së UBS të publikuar më 18 qershor.

Zvicra e fitoi këtë titull, përsëri, bazuar në mesataren e pasurisë për të rritur, e cila, sipas raportit, është 687,166 USD, pra 563,900 franga zvicerane.

Ju mund të tundni kokën me mosbesim pikërisht tani, duke menduar se kjo nuk është një shifër realiste ose një paraqitje e saktë e pasurive që ka çdo person që jeton në Zvicër.

A do të thotë kjo se studimi i ka gabuar të gjitha?

Po dhe jo.

Si të gjitha studimet, sondazhet dhe renditjet, Raporti Global i Pasurisë së UBS bazohet në disa kritere, duke përjashtuar të gjithë të tjerët.

Për shembull, nuk shikonte popullsinë në përgjithësi, por numrin e milionerëve në çdo vend.

Zvicra ka numrin më të madh të milionerëve (dhe multimilionerëve si dhe miliarderëve) në raport me popullsinë e përgjithshme – 12.7 për qind, transmeton albinfo.ch.

Kjo do të thotë, logjikisht, se 87.3 për qind e banorëve të rritur të vendit nuk janë milionerë, por studimi mori pasurinë e përgjithshme të pakicës dhe e ndau atë me numrin e njerëzve që jetojnë në Zvicër, duke marrë afro 564,000 franga që ka teorikisht çdo person në vend.

(E meta e dukshme në këtë qasje është se vendi i dytë më i pasur në studimin e UBS është Shtetet e Bashkuara, me asete për frymë prej 620,600 USD. Ky është një numër krejtësisht joreal, duke pasur parasysh pabarazinë e madhe të të ardhurave dhe pasurisë në SHBA).

Nëse e merrni rezultatin e studimit në vlerën e tij nominale, mund të supozoni se të gjithë në Zvicër janë të pasur dhe nuk ka fare njerëz të varfër këtu.

Kjo është larg së vërtetës.

Sipas Zyrës Federale të Statistikave (FSO), 8 për qind e njerëzve në Zvicër jetonin nën kufirin zyrtar të varfërisë në vitin 2023 – shifrat më të fundit të disponueshme deri më sot.

Kjo do të thotë 2,315 franga në muaj për një person të vetëm dhe 4,051 franga për dy të rritur që jetojnë me dy fëmijë, shkruan thelocal.

(Për të qenë të drejtë, njerëzit me të ardhura të ulëta marrin ndihmë nga qeveria në formën e sigurimeve shëndetësore dhe subvencioneve të strehimit, kështu që ata, në mënyrë rigoroze, nuk jetojnë vetëm nga pagat e tyre).

Pastaj është shtresa e mesme, të ardhurat e së cilës bien midis atyre me të ardhura të ulëta dhe të pasurve.

Në këtë kuptim, ky segment i popullsisë është…në një klasë më vete. Ata nuk janë as të varfër dhe as shumë të pasur, gjë që, duke pasur parasysh të gjitha gjërat, nuk është një vend i keq për të qenë.

Pothuajse 60 për qind (57.6 për qind për të qenë të saktë) të popullsisë me banim të përhershëm bie nën këtë kategori, sipas FSO.

Për të qenë pjesë e klasës së mesme në Zvicër (përsëri, sipas shifrave të FSO), ju duhet të keni të ardhura vjetore midis 47,640 dhe 102,000 franga nëse jeni një individ i vetëm; dhe midis 100,000 dhe 214,400 franga për një çift me dy fëmijë.

Së fundi, shumë të pasurit janë në skajin tjetër të spektrit.

Sa do t’ju duhet t’i përkisni këtij grupi shumë ekskluziv?

Për t’u numëruar në mesin e 1 përqindëshit më të pasur të njerëzve që jetojnë aktualisht në Zvicër, do t’ju nevojiten pak më pak se 6 milionë franga në asete – 5,915,493 franga për të qenë të saktë.

Le të jemi të vërtetë: Sa kushton të jetosh në Zvicër?

Nuk ka asnjë përgjigje të vetme që i përshtatet të gjithëve.

Në përgjithësi, qiratë, çmimet e pronave dhe sigurimi shëndetësor në veçanti janë mjaft të shtrenjta.

Kostoja aktuale e jetesës përcaktohet nga faktorë të ndryshëm, siç janë të ardhurat tuaja sigurisht, por edhe fuqia aktuale blerëse e pagës suaj në kantonin dhe komunën ku jetoni: sa shpenzoni për taksa, sigurime shëndetësore dhe të tjera, qira ose hipotekë dhe shpenzime të tjera fikse dhe të ndryshueshme.

Në mënyrë tipike, gjithçka është më e shtrenjtë në Cyrih Gjenevë dhe qytete të tjera të mëdha sesa në qytetet më të vogla dhe zonat rurale.

Këta artikuj do t’ju japin një ide të mirë se sa kushton gjithçka dhe sa duhet të fitoni për të përballuar të gjitha këto:

Si përfundim:

Siç mund ta shihni, Zvicra nuk është me të vërtetë vendi më i pasur në botë, megjithëse ndoshta do ta ruajë këtë reputacion për shkak të sondazheve të bazuara në të dhëna selektive.

Megjithatë, banorët e Zvicrës nuk kanë arsye për t’u ankuar dhe, në fakt, shumë për të falënderuar në frontin financiar.

Kjo për shkak se “standardi i përgjithshëm i jetesës në Zvicër mbetet një nga më të lartët në Evropë,” tha FSO.

“Kjo do të thotë se pavarësisht niveleve të larta të çmimeve në Zvicër, gjendja financiare e popullsisë, pas zbritjes së shpenzimeve të detyrueshme, është më komode se ajo e vendeve fqinje dhe vendeve të Bashkimit Evropian.

Tre universitete zvicerane janë sërish në mesin e 100 më të mirëve në Evropë në një renditje vjetore. Megjithatë, universitetet zvicerane vazhdojnë të mbeten pak prapa në krahasimin ndërkombëtar.

Instituti Federal Zviceran i Teknologjisë ETH Cyrih doli edhe një herë si universiteti më i mirë në Evropën kontinentale, siç njoftoi të enjten kompania e analizave Quacquarelli Symonds (QS). Është në vendin e shtatë në renditjen globale.

Instituti Federal Zviceran i Teknologjisë i Lozanës (EPFL) në vendin e 22-të dhe Universiteti i Cyrihut (UZH) në vendin e 100-të, shkruan swissinfo. Të dy universitetet u përmirësuan në renditjen e vitit të kaluar: EPFL me katër vende dhe UZH me nëntë.

Alpinistët dhe universitetet e zbritura

Janë vlerësuar gjithsej dhjetë universitete zvicerane. Dy janë në të njëjtin pozicion si vitin e kaluar, tre janë rritur dhe pesë kanë rënë.

Përveç UZH dhe EPFL, në renditje është ngritur edhe Universiteti i Lozanës. Në vendin e 212-të, është 12 vende më lart se një vit më parë, transmeton albinfo.ch.

Universiteti i Gjenevës mbetet në vendin e 155-të. Universitetet e Bazelit (renditja 158), e Bernës (renditja 184) dhe e Friburgut (rradhitja 642) si dhe Università della Svizzera Italiana (renditja 473) dhe Universiteti i Shkencave të Aplikuara të Cyrihut (renditja 801-850) kanë rënë në renditje.

Rajoni anglo-saksone është dukshëm në krye

Renditja ndërkombëtare udhëhiqet nga Instituti i Teknologjisë i Massachusetts (MIT), i ndjekur nga Imperial College London dhe Universiteti i Oksfordit. Me përjashtim të ETH Cyrihut dhe Universitetit Kombëtar të Singaporit (vendi i 8-të), lista e 10 më të mirëve dominohet nga universitetet amerikane dhe britanike.

Me mbi 1,500 universitete të përfshira, renditja e këtij viti është më e madhja deri më tani, sipas QS.

Këshilltari Kombëtar i qendrës së djathtë Martin Candinas dëshiron të tarifojë më shumë përdoruesit e huaj të rrugës, ndërsa shoferët zviceranë duhet të përfitojnë nga karburanti më i lirë.

Pak çmime kanë qenë kaq konstante për një kohë kaq të gjatë sa ai i vinjetës së autostradës: për gati tre dekada, ngjitësi ka kushtuar 40 franga dhe propozimi i ministres së atëhershme të Transportit Doris Leuthard për të rritur çmimin në 100 franga u refuzua qartë në 2013.

Tani, këshilltari kombëtar i qendrës Martin Candinas po përpiqet një qasje të re: Vinjeta së shpejti do të kushtojë dy herë më shumë dhe në këmbim, qytetarët zviceranë do të paguajnë më pak për benzinë. Candinas shpreson që rritja e çmimit për vinjetën, të cilën shoferët e huaj gjithashtu duhet ta kalojnë nëpër Zvicër, do të gjenerojë të ardhura shtesë prej 400 milionë CHF në vit.

Si kompensim, propozimi propozon një ulje të njëhershme të taksës shtesë të vajit mineral. Politikani centrist parashikon një rënie të çmimit të benzinës dhe naftës me rreth 0.5 cent për litër. Candinas shpreson që vinjetat më të shtrenjta mund të zvogëlojnë gjithashtu trafikun tranzit: Ideja është që dyfishimi i kostove do të rezultonte në më pak turistë që udhëtonin në jug përmes tuneleve Gotthard dhe San Bernardino, transmeton albinfo.ch.

Candinas argumenton se propozimi është vetëm i drejtë: “Për vendasit, zgjidhja është neutrale ndaj kostos. Turistët e huaj, nga ana tjetër, paguajnë më shumë në tarifën tonë të rrugës ndërsa kalojnë. ” Propozimi i tij duket gjithashtu të jetë më popullor, të paktën në Bernë, sesa rritja e çmimit që u refuzua në 2013: Siç raporton Blick, propozimi i Candinas (Partia Social Demokratike e Partisë Social Demokrate) u nënshkrua gjithashtu nga përfaqësuesi i Partisë Social Demokratike të PS-së, Partia Social Demokrate e Partisë Socialdemokrate. (SVP), të Gjelbrit dhe Liberalëve.

Industria zvicerane e eksportit pësoi një tjetër rënie dyshifrore në maj. Eksportet në SHBA ranë.

Eksportet ranë me një total të rregulluar sezonalisht prej 13.6% (-10.2% në terma realë) në 21.01 miliardë CHF (25.7 miliardë dollarë), siç raportohet nga Zyra Federale për Doganat dhe Sigurinë Kufitare (FOCBS) të enjten.

Eksportet në Amerikën e Veriut ranë me 39.6%. Kjo është shifra më e ulët e regjistruar që nga fundi i vitit 2020, shkruan FOCBS, transmeton albinfo.ch.

Deri në mars, eksportet në SHBA ishin dyfishuar dhe arritën një nivel rekord. Në atë kohë, flitej për efekte parashikuese për shkak të tarifave të pritshme të Trump. Mallrat u dërguan shpejt përpara se të hynte në fuqi çekiçi i frikshëm i tarifave. Deri në prill, eksportet në SHBA tashmë kishin rënë me rreth një të tretën.

Eksportet drejt Evropës gjithashtu ranë në maj (-7.2%), ndërsa ato në Azi u rritën lehtë (+0.4%).

Pothuajse të gjithë sektorët e prekur

Rënia e eksporteve ishte e përhapur në të gjithë sektorët. Industria kimiko-farmaceutike, e cila përbën më shumë se gjysmën e totalit të eksporteve zvicerane, dha një kontribut veçanërisht të madh (-19%). Ndërkohë, eksportet ngecën në industrinë e makinerisë dhe elektronikës zvicerane e goditur rëndë.

Importet u rritën me 0.8% në maj (real: +0.5%) në 19.02 miliardë CHF. Kështu, suficiti i eksportit u tkurr në 1.98 miliardë CHF.

Përndjekja tani do të dënohet qartë në Zvicër. Parlamenti zviceran ra dakord të enjten që të përfshijë ngacmimet obsesive në Kodin Penal.

Senati miratoi njëzëri propozimin e pajtimit që shkoi. Dhoma e Përfaqësuesve bëri të njëjtën gjë të mërkurën, transmeton albinfo.ch.

Deputetët kërkuan që autorët e kësaj vepre të ndiqen automatikisht kur ajo ndodh në një marrëdhënie martesore, ku është më e zakonshme. Viktimat e ndjekjes obsesive do të duhet të paraqesin një ankesë pavarësisht nga rasti, sipas dëshirës së Senatit dhe qeverisë federale.

Parlamentari Philippe Nantermod i tha komisionit se argumenti që nevojitet është bashkëpunimi i plotë i viktimës për të vërtetuar veprën e kryer u pranua unanimisht.

Shumica e vendeve në Evropë kanë vendosur kufijtë e pagave,  pagën minimale vjetore ose mujore që duhet të fitojë një punëtor i huaj për t’u kualifikuar për një leje. A ka edhe Zvicra një sistem të ngjashëm?

Pragjet e pagave të lejeve për lejet e punës së BE-së ndryshojnë ndjeshëm nga një shtet në tjetrin dhe varen nga niveli i kualifikimeve të aplikantit të huaj.

Nëse puna paguhet më pak se minimumi i kërkuar nga qeveria, leja nuk mund të lëshohet.

Si është situata në Zvicër?

Ndryshe nga homologët e saj të BE-së, Zvicra nuk ka kufij pagash për lejet e punës, dhe sigurisht jo për shtetasit për Bashkimin Evropian ose EFTA (Norvegjia, Islanda dhe Lihtenshtajni).

Këta persona kanë jo vetëm hyrje të lirë në tregun e punës të Zvicrës, por edhe akses të barabartë në vende pune.

Për më tepër  dhe kjo është një pikë e rëndësishme për të shpjeguar pse nuk ka një prag të veçantë pagash për të huajt  shtetasve të BE-së dhe EFTA-s duhet të paguhen të njëjtat paga si homologët e tyre zviceranë për të njëjtën punë.

Kjo parashikohet në Marrëveshjen për Lëvizjen e Lirë të Personave (AFMP) ndërmjet Bernës dhe Brukselit.

Ky parim i trajtimit të barabartë siguron që qytetarët e BE/EFTA të mos diskriminohen në bazë të kombësisë së tyre kur bëhet fjalë për pagesën.

Dhe duke qenë se shtetasit e BE/EFTA kanë të drejtën e të njëjtit shpërblim si shtetasit zviceranë, vendosja e një kufiri pagash për lejet e tyre të punës mund të konsiderohet një formë diskriminimi.

Po njerëzit nga vendet e treta?

Qasja e tyre në lejet e punës zvicerane është e kufizuar, por nuk varet as nga kufijtë e pagave.

Në vend të kësaj, ai bazohet në nevojat e ekonomisë zvicerane, aftësitë ose kualifikimet e veçanta, si dhe paaftësia e punëdhënësve për të gjetur punëtorë zviceranë ose të BE/EFTA për pozicionin në fjalë, transmeton albinfo.ch.

Por edhe pse punëkërkuesit nga vendet e treta përballen me më shumë pengesa në marrjen e lejeve të punës sesa homologët e tyre zviceranë/BE/EFTA, në përgjithësi ata nuk duhet të shqetësohen se mungesa e një kufiri pagash do të thotë se do të paguhen më pak.

Kjo për shkak se një punëdhënës zviceran që aplikon për një leje pune për një kandidat të vendit të tretë duhet të tregojë jo vetëm pse ai person i veçantë është i nevojshëm për një pozicion të hapur, por edhe të përshkruajë pagën që ai ose ajo do të merrte.

Asnjë leje nuk do të jepej nëse paga është nën standardin për një profesion të caktuar.

Detyrimi kontraktor

Shumë kontrata pune zvicerane nuk janë individuale, por negociohen kolektivisht ndërmjet punëdhënësit dhe përfaqësuesve të sindikatave ose shoqatave profesionale.

Këto marrëveshje (CLA) mbulojnë një pagë minimale për çdo lloj pune në një sektor të caktuar, për të siguruar që pagat të jenë transparente, të drejta dhe të përshtatshme për industrinë për të gjithë  pavarësisht nga kombësia.

Por çka nëse kompania juaj nuk ka lidhur një CLA?

Në këtë rast, ju jeni ende të mbrojtur nga legjislacioni i punës i Zvicrës, i cili siguron që mirëqenia dhe të drejtat tuaja po respektohen.

Ju gjithashtu do të nënshkruani një kontratë pune me kompaninë tuaj, e cila përshkruan pagën, të drejtat dhe detyrimet tuaja, si dhe gjithçka që punëdhënësi juaj mund dhe nuk mund të bëjë ose pret prej jush.

Në fakt, shpesh, shtetasit e huaj fitojnë më shumë se zviceranët.

Një studim i qeverisë i kryer në vitin 2024 tregon se në disa pozicione, të huajt fitojnë më shumë se zviceranët.

“Ne vëzhgojmë dallime në varësi të fushave të aktivitetit, diplomave dhe rajoneve të vendit”, zbuloi studimi.

Për shembull, në menaxhmentin e mesëm dhe të lartë, ata me leje B kanë pagat më të larta: ata fitojnë 12,791 franga në muaj.

Më pas janë ata me leje C, me 11495 në muaj. Mbajtësit e lejeve G – domethënë punëtorët ndërkufitarë – fitojnë 10,707 franga.

Të gjithë kanë paga më të larta se zviceranët, të cilët fitojnë 10,476 në muaj.

Banka Qendrore e Zvicrës njoftoi të enjten se do të ulte normën e saj të interesit nga 0.25 në 0 për qind. Çfarë ndikimi do të ketë ky vendim tek konsumatorët e vendit?

Në një deklaratë për shtyp të botuar më 19 qershor, Banka Kombëtare e Zvicrës (SNB) shpjegoi se masa kishte për qëllim “të kundërshtonte presionin më të ulët inflacioni”.

Masa synon të zbusë frangën zvicerane, një strehë e sigurt që është rritur kundrejt dollarit që kur Presidenti Donald Trump nisi sulmin e tij tarifor në prill.

Ajo vjen gjithashtu pasi rritja e çmimeve të konsumit është lehtësuar në Zvicër, transmeton albinfo.ch.

SNB shtoi se “do të vazhdojë të monitorojë nga afër situatën dhe të rregullojë politikën e saj monetare nëse është e nevojshme, për të siguruar që inflacioni të mbetet brenda intervalit në përputhje me stabilitetin e çmimeve në periudhën afatmesme”.

Çfarë do të thotë kjo, sipas Philipp Burckhardt, një strateg me të ardhura fikse dhe menaxher portofoli në bankën Lombard Odier, është se “frangu është shumë tërheqës në mjedisin aktual, pjesërisht për shkak të stabilitetit të vendit,” tha ai për 20Minuten.

“SNB dëshiron të parandalojë me çdo kusht inflacionin negativ. Për ta bërë këtë, ajo duhet të ulë ndjeshëm normat e interesit,” vuri në dukje ai.

Si do të ndikojë kjo lëvizje te konsumatorët e Zvicrës?

Le të shohim së pari qiratë  a do të bien?

Në Zvicër, qiratë bazohen në të ashtuquajturën normë referencë të interesit.

Kjo është mesatarja e të gjithë interesit të paguar për hipotekat në Zvicër. Këto, nga ana tjetër, bazohen në normën bazë të interesit të SNB-së.

Megjithatë, një ndryshim në normat e qirasë pas një uljeje të normës së interesit, siç ndodh aktualisht, nuk ndodh brenda natës.

Kjo për shkak se në llogaritje përfshihen edhe hipotekat afatgjata me normë fikse, kështu që norma e interesit referencë ‘sjell’ në mënyrë të ngadaltë dhe kërkon kohë që ajo të rritet ose të bjerë.

Norma referencë e interesit është ulur tashmë në 1.5 për qind në mars, por nuk përjashtohet një ulje e mëtejshme për vitin 2025.

Po hipotekat?

Në përgjithësi, norma më të ulëta të interesit nënkupton edhe norma më të ulëta të hipotekës.

Megjithatë, shumë varet nga lloji i hipotekës që pronarët e shtëpive ose blerësit e mundshëm kanë ose po kërkojnë, sepse normat e interesit për hipotekat afatgjata reagojnë ndryshe nga ato me afate më të shkurtra.

Hipotekat SARON, për shembull, do të përfitojnë menjëherë nga ulja e mëtejshme e normave të interesit.

Megjithatë, është e rëndësishme të theksohet se jo të gjitha hipotekat preken në mënyrë të barabartë ose në të njëjtën kohë.

Hipotekat afatgjata me normë fikse, për shembull, përshtaten vetëm me normat e reja të interesit kur skadojnë dhe më pas rinovohen.

Si do të ndikohen paratë tuaja në bankën zvicerane?

Fatkeqësisht, nëse keni kursime ose llogari të tjera, rënia e normave të interesit është një lajm i keq: asetet tuaja nuk do të gjenerojnë asnjë fitim.

E fundit, por jo më pak e rëndësishme: po në lidhje me monedhën e famshme të fortë dhe elastike të Zvicrës?

Ajo do të mbetet e fortë dhe elastike, të paktën tani për tani.

“Franga do të vazhdojë të vlerësohet,” tha Burckhardt.

Edhe pse ky nuk është një zhvillim pozitiv për kompanitë zvicerane të orientuara nga eksporti, pasi produktet e tyre do të bëhen edhe më të shtrenjta në vendet e huaja, është padyshim një lajm i mirë për konsumatorët.

Kjo për shkak se udhëtimet ose blerjet jashtë vendit do të bëhen edhe më të lira.

Rritja e papunësisë mes perspektivës së pasigurt ekonomike

SNB tha se papunësia ka të ngjarë të vazhdojë të rritet lehtë.

“Perspektiva ekonomike globale për tremujorët e ardhshëm është përkeqësuar për shkak të rritjes së tensioneve tregtare,” tha banka.

“Perspektiva ekonomike për Zvicrën mbetet e pasigurt. Zhvillimet jashtë vendit vazhdojnë të përfaqësojnë rrezikun kryesor.”

Gratë në Zvicër po lindin gjithnjë e më pak fëmijë. Për këtë arsye, madhësia e familjes mesatare në Zvicër po zvogëlohet vazhdimisht. Kjo mbështetet nga shifrat përfundimtare për vitin 2024.

Zyra Federale e Statistikave (FSO) raportoi të enjten se lindjet e treta (-3,6%) dhe lindjet e dyta (-2,8%) ranë veçanërisht ndjeshëm vitin e kaluar.

Nga ana tjetër, lindjet e para ranë me 1.5% dhe kësisoj më pak. Nataliteti, i cili ka vite që ka rënë, është pra më pak pengesë për formimin e familjeve sesa për zgjerimin e tyre.

Numri i fëmijëve për grua në rekord të ulët

Pas publikimit të shifrave të para në prill, FSO njoftoi se numri mesatar i fëmijëve për grua kishte rënë sërish në vitin 2024, duke arritur nivelin më të ulët të regjistruar ndonjëherë. FSO tani ka korrigjuar shifrën nga 1.28 në 1.29 fëmijë për grua, transmeton albinfo.ch.

Statistikat vjetore të popullsisë, të njohura zyrtarisht si statistikat e “lëvizjes natyrore të popullsisë”, tregojnë gjithashtu se më pak martesa u bënë në vitin 2024 (36,800) dhe kishte më shumë divorce (16,100) sesa në vitin 2023, shkruan swissinfo.

Numri i martesave ra me 2.6%. Përveç viteve të pandemisë 2020 dhe 2021, kjo është shifra më e ulët që nga viti 1981. Numri i divorceve u rrit me 3,6% dhe kohëzgjatja mesatare e martesës në divorc u rrit në 15,8 vjet.