Në përkujtim të z. Werner Zaugg

Në nëntor të vitit 2015, në moshën 70-vjeçare ndërroi jetë z. Werner Zaugg, mik i denjë i popullit shqiptar. Pothuajse tërë jetën profesionale deri në pensionim punoi në Shoqatën e Arsimtarëve të Kantonit Bern (BLV, Bernischer Lehrerinnen und Lehrerverein, sot Berufsverband Bildung Bern) në Zvicër. Ai, me punën dhe angazhimin e tij dha një kontribut të madh për shkollën shqipe të mësimit plotësues në Zvicër si dhe për mësimdhënësit dhe shkollat në Kosovë, në periudhën para, gjatë dhe pas luftës.

Kur regjimi i dhunshëm serb në Kosovë në fillim të viteve të nëntëdhjeta ua ndali pagat arsimtarëve shqiptarë të shkollës shqipe në Zvicër me qëllim të shuarjes së saj, ishte z.Zaugg që me iniciativën e njërit prej arsimtarëve të shkollës shqipe të asaj kohe, Syrja Berisha, u doli në ndihmë të tre arsimtarëve të mësimit plotësues. Me shkrimet e tij në gazetën e arsimtarëve zviceran LCH, ai do të sensibilizojë mësimdhënësit zviceranë që të kontribuojnë financiarisht për të siguruar një ndihmë financiare për mësimdhënësit e shkollës shqipe deri në zgjidhjen, kur prindërit shqiptarë morën përsipër financimin e shkollës shqipe të mësimit plotësues në Zvicër. Pas kësaj, ai nuk u ndal vetëm me këtë, por duke e parë gjendjen e rëndë të arsimit në Kosovë, ai do të angazhohej me tërë qenien e tij për të senzibilizuar strukturat arsimore zvicerane, për të tubuar ndihmë të drejtpërdrejtë financiare për mësimdhënësit në Kosovë.

Z. Zaugg ishte një burrë modest, i qetë, zemërgjerë dhe bamirës, punëtor i zellshëm, krijues dhe këshilltar i angazhuar. Ai do të lërë gjurmë si në shkollën shqipe të mësimit plotësues në Zvicër, ashtu edhe për arsimin në Kosovë. Pos përkrahjes morale të opinionit arsimdashës zviceran, u jetësua edhe përkrahja financiare. Me një angazhim të jashtëzakonshëm të tij u tubuan dhe u dërguan, atëbotë, në Kosovë 254. 000 franga zvicerane. Thoshte: „I dërgojmë aty ku e do më tepër nevoja. Është gjendje e jashtëzakonshme, kolegëve tanë në Kosovë iu duhen paratë për të mbijetuar“.

Ai ishte i tillë, po e vërente një të padrejtë, nuk pajtohej me të, angazhohej dhe bënte përpjekje të nxjerrë në dritë drejtësinë. Që nga momenti kur e vërejti padrejtësinë që i bëhej popullit shqiptar në Kosovë në përgjithësi, dhe në veçanti arsimit shqip, ai u bë një mik i ngushtë yni dhe i tillë mbeti tërë jetën e tij. Edhe pse i goditur nga sëmundja, arriti të realizojë dëshirën e tij për të vizituar Kosovën dy herë pas luftës, me ç`rast i ra të vërejë frytet e angazhimit të tij dhe të magjepsej me mikpritjen si dhe me bukuritë natyrore të Kosovës.

Thuhet se miku i mirë shihet në ditë të vështira, e po mu kjo u dëshmua edhe nga z. Zaugg! Ai na ndihmoi neve në ditë të vështira, e ne do ta kujtojmë për virtytet e tij të larta njerëzore dhe për punën vetëmohuese të tij në dobi të kombit tonë. Unë jam krenar dhe falënderues që pata fatin ta njoh dhe ta bëj mik këtë njeri bujar.

Pushoftë i qetë në jetën e amshueshme dhe Zoti e bekoftë!