Skandali në klinikën e zemrës në Cyrih, cila është përgjegjësia e drejtorëve të spitaleve?

Një raport i publikuar të martën ka zbuluar shkelje serioze në klinikën e kardiologjisë të Spitalit Universitar të Cyrihut (USZ). Rasti lidhet me ngjarje që kanë ndodhur gjatë kohës kur klinikën e drejtonte ish-drejtori Francesco Maisano, ndaj të cilit rëndojnë akuza serioze.

Pas këtij skandali, shtrohet pyetja nëse përgjegjësia që mbajnë drejtuesit e spitaleve është bërë tepër e madhe dhe e vështirë për t’u menaxhuar në mënyrë të shëndetshme. Kështu e vlerëson Prof. Karl-Olof Lövblad, president i Shoqatës Zvicerane të Mjekëve të Lartë Spitalorë, transmeton albinfo.ch.

“Përgjegjësi shumë e gjerë për drejtorët e klinikave”

Sipas Prof. Lövblad, detyrat e një drejtori klinike janë shumë të gjera:

“Udhëheqësi i klinikës është përgjegjës për mësimdhënien, kërkimin shkencor, shërbimet dhe administratën. Sidomos pjesa administrative është zgjeruar shumë me kalimin e kohës. Kjo do të thotë se drejtuesit kanë përgjegjësi në shumë fusha njëkohësisht. Shpesh ata specializohen me kohë në një drejtim dhe delegojnë detyra.”

Sa ndikim kanë realisht drejtorët?

Sipas tij, këta drejtues kanë hapësirë të konsiderueshme veprimi:

“Ka një liri krijuese të madhe. Nëse e bëjnë mirë punën e tyre, mund t’u japin stafit frymëzim dhe drejtim. Por duhet gjithashtu të jenë në gjendje të delegojnë.”

A është përgjegjësia shumë e madhe?

Lövblad pranon se situata është komplekse:

“Përgjegjësia është rritur ndjeshëm. Mund të jetë e dobishme që ajo të ndahet mes disa personave. Por duhet të kemi kujdes që kjo të mos krijojë konflikte të brendshme pushteti. Përndryshe, thjesht zëvendësojmë një problem me një tjetër.”

A po rekrutohen drejtuesit sipas kritereve të duhura?

Ai thekson se spitalet duhet të zgjedhin profilet që u nevojiten, por edhe të vendosin standarde të qarta:

“Drejtuesit duhet të kenë kompetenca edhe në administrim. Ne gjithmonë kemi rekomanduar që ata të ndjekin kurse menaxhimi.”

Sipas tij, në të kaluarën shumë mjekë janë promovuar shpejt në pozita drejtuese, pa përgatitje të mjaftueshme menaxheriale, gjë që ndonjëherë ka sjellë probleme.

“Aftësitë drejtuese shpesh nënvlerësohen”

Lövblad thekson gjithashtu rëndësinë e aftësive ndërpersonale:

“Po, ato nënvlerësohen nga të gjithë. Nga drejtuesit pritet të jenë liderë, mësimdhënës, studiues, administratorë dhe njëkohësisht shumë të aftë në komunikim. Kjo është një kërkesë shumë e madhe. Disa njerëz i përmbushin këto role, por këta mund edhe të trajnohen – megjithëse kërkon kohë.”

---