Kamera e trupit, një aleat i ri i pasagjerëve dhe policisë hekurudhore

(KEYSTONE/Christian Beutler)

Në Ticino, patrullat e policisë hekurudhore kanë përdorur kamera trupi për një vit. RSI donte të dinte se si dhe në çfarë kushtesh përdoret kjo kamerë.
Për pak më shumë se një vit, oficerët e policisë hekurudhore janë pajisur me një kamera trupi, një kamera portative. Një kuti e vogël e zezë me madhësinë e një telefoni celular, por pak më e trashë, është varur në gjoks pak poshtë mbishkrimit “POLICI”.

Kamera e trupit mund të përdoret vetëm në zonat nën juridiksionin e SBB-së. Është gjithmonë e ndezur, por zakonisht nuk regjistron. Para se të fillojë një regjistrim, agjenti duhet të njoftojë personin në fjalë. Pastaj dëgjojmë një bip dhe ndizet një dritë e kuqe. Pasagjeri gjithashtu mund të kërkojë të filmohet për mbrojtjen e tij.

Kamera e trupit u prezantua për të rritur sigurinë e pasagjerëve dhe stafit, ndonjëherë viktima të agresionit. Shifrat e para janë premtuese: sipas një raporti të majit, sulmet janë ulur me 25%. Për të bërë një vlerësim të parë – në pritje të atij zyrtar që Hekurudhat Federale Zvicerane do të publikojnë në fund të tetorit – gazetarët e RSI ndoqën një patrullë në një tren TILO midis Bellinzonës dhe Lokarnos, shkruan RTS, transmeton albinfo.ch.

Përshtypja e përgjithshme e udhëtimit me agjentë është mjaft e mirë, mjeti në përgjithësi është pritur mirë. “Mendoj se është një ide e mirë, ndihem më i sigurt dhe është e rëndësishme që stafi i hekurudhës të jetë pak më i mbrojtur”, thotë një udhëtar.

Shpeshtësia e përdorimit të kamerave të trupit është e ndryshueshme. “Disa kolegë i përdorin më shumë, të tjerë më pak. Personalisht, unë i përdor të paktën dy herë në muaj”, thotë agjenti Massimo Frosio. Dhe ku përfundojnë regjistrimet? “Ato ruhen në një server në pronësi të SBB dhe mbahen atje për njëqind ditë. Pas kësaj periudhe, nëse nuk është e nevojshme të përdoren këto video, ato fshihen.” Përndryshe, ato konsultohen me autorizimin e Zyrës së Prokurorit Publik. Regjistrimet do të jenë në dosje për hetim.

Një perspektivë objektive gjatë ndërhyrjeve

Çfarë ka ndryshuar krahasuar me më parë? Sipas Massimo Frosio, “ekziston një vizion objektiv i situatës, audio dhe video, sepse shpesh mbikëqyrja me video e pranishme në stacion ofron vetëm video, pa zë. Përveç kësaj, imazhet në përgjithësi merren nga larg dhe janë me cilësi të dobët, ndërsa me kamerën e trupit, cilësia mbetet e shkëlqyer dhe ju lejon të keni këndvështrimin e agjentit, gjë që nuk është gjithmonë e mundur me mbikëqyrjen me video të jashtme”.

Në përgjithësi, prania e kamerës së trupit ndihmon në qetësimin e situatës, por kjo nuk është gjithmonë rasti, shpjegon Massimo Frosio: “Kam pasur një rast ku ajo u prit keq gjatë një misioni, sepse personi nuk donte të filmohej”.

Dhe çfarë ndodh nëse situata përshkallëzohet shpejt? Policia e transportit mban një armë, por ajo “praktikisht” nuk përdoret kurrë. Nëse është ky rasti, “një sensor i bashkëngjitet direkt kutisë. Sapo të nxirret arma, ajo aktivizon të gjitha kamerat e trupit brenda një rrezeje prej nëntë metrash”.