Zvicër: Inteligjenca artificiale përdoret për të matur thellësinë e borës me imazhe nga hapësira

(KEYSTONE/Michael Buholzer)

Me ndihmën e inteligjencës artificiale studiuesit mund të masin thellësitë e borës në Zvicër nga imazhet satelitore. Kjo metodë është më e saktë dhe më e shpejtë se metodat e mëparshme, sipas Institutit federal të teknologjisë ETH Cyrih.

Të dhënat mbi thellësinë e borës janë një bazë e rëndësishme për turizmin dimëror, hidrocentralet dhe për vlerësimin e rrezikut të ortekëve nga entuziastët e sporteve dimërore, ka thënë sot ETH Zurich, përcjell albinfo.ch.

Deri më tani, monitorimi i borës në Zvicër është bazuar kryesisht në të dhënat nga stacionet matëse, dhe meqenëse ka vetëm rreth 400 stacione për gjithë Zvicrën, të dhënat e borës për shumë lokacione janë mjaft të pasakta, shkruan swissinfo.

Studiuesit nga ETH Cyrih dhe kompania zvicerane Exolabs përdorën imazhe nga satelitët Sentinel-2 të Agjencisë Evropiane të Hapësirës për matjet e bazuara në imazhet satelitore. Çdo pesë ditë, këta satelitë regjistrojnë imazhe për çdo vendndodhje në Tokë. Përveç imazheve satelitore, studiuesit e ushqenin inteligjencën artificiale me të dhëna gjithëpërfshirëse të terrenit për Zvicrën.

Duke përdorur këto të dhëna satelitore nga terreni, ata trajnuan AI për të nxjerrë thellësinë e borës për çdo pikë të caktuar. Për ta bërë këtë, ata përdorën një metodë të quajtur mësimi i mbikëqyrur. Ata e përdorën sistemin të vlerësonte thellësitë e borës dhe i krahasuan rezultatet me matjet reale të borës.

“Në çdo pikë të rrjetit, ne përcaktuam se sa larg ishte AI me vlerësimin e saj dhe rregulluam gradualisht sistemin në mënyrë që gabimet të bëheshin më të vogla. Ndërsa hartat më të mira ekzistuese të borës në Zvicër kanë një rezolucion efektiv prej rreth 250 me 250 metra, ju mund të zmadhoni hartat tona deri në dhjetë me dhjetë metra për të lexuar thellësinë e borës. Ne besojmë se po vendosim një standard të ri për matjen e thellësisë së borës në Zvicër”, shpjegoi Konrad Schindler nga ETH.

Përveç imazheve satelitore nga satelitët Sentinel-2, studiuesit përdorin gjithashtu imazhe nga misione të tjera satelitore, të cilat janë më pak të sakta në aspektin hapësinor, por ofrojnë imazhe të përditshme.