Një shqiptare-belge, vë në skenë shfaqjen “Bad boy Nietzsche” në Bruksel

Shfaqja “Bad boy Nietzsche“ me tekst të autorit amerikan, Richard Foreman, u luajt plot dy javë në teatrin e njohur “Océan Nord“ të Brukselit

Sofie Kokaj është emër i njohur i teatrit belg. Ajo ka mbaruar studimet e larta për regji në Insas, më 1995, institut me renome për teatër dhe kinema në Bruksel, në të cilin është mësimdhënëse.

Përvoja e saj artistike është e pasur dhe e larmishme: regjisore, autore, aktore etj.

Lidhjet e para me skenën, Sofia i fillon si studente përmes interpretimit, ku bie në sy talenti i saj. Prirjet për aktrim asaj do t’i mundësojnë të luajë në shfaqjet  regjisorëve të shquar belgë: Armel Rousel, Isabelle Pousseur, Jacques Delcuvellerie etj.

Pas diplomimit, Sofia do të hulumtojë dhe do t’i nxisë më tutje ambiciet si regjisore dhe autore.

Në vitin 2000 – 2001 del për herë parë para publikut me shfaqjen “No trace of a place to hide“, përmes së cilës dëshmon aftësitë e veta krijuese. Pastaj ajo do të promovojë me shumë sukses disa  shfaqje të tjera, ndër të cilat: “On rendra les grands idéaux à leurs executeurs”, “ Mange ta glace Patti Lee “, “ Bad boy Nietzsche “ etj., duke u prezantuar në teatrot e rëndësishme belge dhe franceze.

Spektaklet e Sofisë janë mirëpritur nga publiku, shtypi, radio dhe televizioni.

Teatri i saj është teatër i angazhuar dhe bashkëkohor. Në të shpalosen temat e kohës: dehumanizimi, varfëria, politika, racizmi,  frika, mitet, tabutë tona, pa harruar ëndërat e fëmijëve si një vendstrehim.

Frymëzimin për shfaqjet ajo e gjen duke u nisur nga tekstet e krijuesve të shumtë, ndër të cilët: Pasolini, Godar, Patti Smith, Nietzsche …për t’i zhveshur dhe ndërtuar sipas versionit te saj.

Kjo u pa edhe në shfaqjen e këtyre ditëve “Bad boy Nietzsche“, e cila luajt plot dy javë në teatrin e njohur “Océan Nord“ të Brukselit. Me një tekst të adaptuar të autorit dhe regjisorit amerikan Richard Foreman, shfaqja i kushtohej shkrimtarit  të veprës “Kështu fliste Zarathustra“, i cili do të përfundojë në çmenduri kah fundi i jetës së vet. Situatat komike, problemet e pazgjdhura, moskuptimet ofrojnë në këtë shfaqje një histori të artit experimental, po gjithashtu një pasqyrë të deformuar të inkonshiencës (pavetëdoijes) sonë.

Në këtë spektakël kokëfortësitë e paroditë ndeshin temat e thella: etnocidet, imigracionin, pengesat (materiale dhe filozofike), ekzistencën, keqkuptimet ndaj tjetrit, vetminë, raportet me forcën, dashurinë e paformuluar apo që s’formulohet, të moskuptuarit dhe, më në fund, “marrëzinë”.

Regjisorja Sofie Kokaj niset prej ketij teksti, duke ftuar spektatorin në një eksperimentim përmes rrugëtimeve të pavetëdijes sonë.

 

 

 

---