Sa katolike është Zvicra në vitin 2025?

Me zgjedhjen e Papës së ri më 8 maj, kjo është një kohë e mirë për të parë se sa popullore është Kisha Katolike në Zvicër dhe nëse njerëzit marrin pjesë në meshë.

Peshkopët zviceranë reaguan pozitivisht ndaj zgjedhjes së Papës së parë amerikan, Robert Prevost, tani Papa Leo XIV , në historinë e Kishës Katolike.

“E takova, ai është një njeri shumë, shumë i përulur, shumë diskret, një dëgjues i mirë, i ekuilibruar, por edhe shumë efikas dhe i saktë”, tha Alain de Raemy, peshkop ndihmës i Dioqezës së Lozanës, Gjenevës, Fribourg dhe Luganos.

Për Peshkopin Joseph Bonnemain të Churit (Graubünden), Papa i ri është dikush që “po përpiqet të korrigjojë zhvillimet problematike në Shtetet e Bashkuara”.

Ai shtoi, megjithatë, se Leo XIV “nuk është kryesisht një amerikan, por një pastor dhe misionar me përvojë që dëshiron të shpallë gëzimin dhe dashurinë e Ungjillit”.

Ndërkohë që nuk ka pasur kurrë një Papë zviceran, Zvicra ka një lidhje të fortë historike me Vatikanin: Rojet Papale, të cilat u kanë shërbyer të gjithë Papëve që nga viti 1506, dhe do të vazhdojnë të ruajnë edhe LEO XIV.

Dhe kjo na çon te pyetja… sa e rëndësishme është Kisha Katolike në Zvicër?

Sipas Presence Switzerland, e cila është pjesë e Ministrisë së Jashtme (FDFA), katolikët përbëjnë besimin e dytë më të madh fetar në vend   32.1 për qind të popullsisë, ndërsa ata pa besim fetar arrijnë në 33.5 për qind.

Bashkësitë e tjera fetare të krishtera përbëjnë 5.6 përqind; myslimanët, 5.9 për qind; kishat dhe bashkësitë e tjera fetare, 1.3 për qind; hebrenjtë, 0.2 për qind; dhe ata, përkatësia fetare e të cilëve është e panjohur, 0.0 për qind, transmeton albinfo.ch.

Fakte të tjera interesante:

• Liria fetare është e sanksionuar në Kushtetutën e vendit
• Reformimi Protestant filloi në Zvicër në shekullin e 16-të me Huldrych Zwingli në Cyrih dhe Jean Calvin në Gjenevë
• Ushtarët zviceranë kanë ruajtur Vatikanin që nga viti 1506.

Pak histori

Gjithashtu, sipas Presence Switzerland, Kisha Katolike ushtroi pushtet të madh në Zvicër gjatë Mesjetës derisa Reformimi në vitin 1536 e uli shumë ndikimin e saj.

“Megjithatë, Kisha Katolike përjetoi një ringjallje përmes Kundër-Reformimit, me Jezuitët që krijuan një sistem arsimor katolik dhe Kapuçinët që ofruan kujdes baritor. Biblioteka e Abacisë dhe Arkivi i Abacisë nga kjo periudhë, të vendosura në Kompleksin e Manastirit të Shën Gallenit, tani njihen si Vend i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s.”

Sot, kantonet me përqindjen më të lartë të katolikëve janë Uri, Valais, Obwalden dhe Appenzell Innerrhoden.

Kisha Katolike Romake në Zvicër është e ndarë në gjashtë dioqeza, me seli në Solothurn, Fribourg, Sion, Chur, St Gallen dhe Lugano. Peshkopët e këtyre dioqezave raportojnë drejtpërdrejt te Papa.

A e ndjekin katolikët kishën rregullisht?

Po, disa shkojnë në Meshë… për arsye fetare, por shumë janë pakënaqur me Kishën dhe janë larguar. Në prill të këtij viti, një anketë zbuloi se mbi një e katërta e katolikëve zviceranë e kanë konsideruar largimin nga kisha.

(Megjithatë, ky fenomen nuk prek vetëm katolikët; edhe fetë e tjera raportojnë më pak famullitarë).

Sa i përket katolikëve, dhjetëra mijëra janë larguar në vitet e fundit, pasi u bënë të njohura akuzat për abuzim seksual brenda radhëve të Kishës.

Ndërsa statistikat më të fundit nuk janë publikuar ende, shifrat e publikuara tregojnë se në vitin 2023, rreth 34,600 njerëz ishin larguar nga Kisha Katolike, pikërisht për shkak të zbulimeve të abuzimit seksual.

Të tjerë, megjithatë, e kanë lënë kishën për arsye krejtësisht të tjera – financiare.

Për çfarë bëhet fjalë?

Zvicra është një nga vendet e pakta ku shumica e njerëzve duhet të paguajnë taksa për të mbështetur institucionet fetare.

Kjo është një situatë disi paradoksale, pasi Zvicra njeh parimin e ndarjes së kishës nga shteti, gjë që normalisht do të përjashtonte financimin publik të grupeve fetare.

Megjithatë, besimet kryesore të vendit janë të autorizuara të mbledhin taksat e kishës; në fakt, Kushtetuta Zvicerane lejon shprehimisht kantonet të rregullojnë marrëdhënien midis kishës dhe shtetit në territoret e tyre, duke përfshirë të drejtën për të vendosur taksa.

Por edhe kjo praktikë shtrihet në të gjitha besimet, dhe jo vetëm në katolikët.

---