Shaqiri: “Jam shqiptar në fushën e futbollit, zviceran në jetën e përditshme”

“Të gjithë, përveç motrës sime, kemi lindur në Kosovë. Ne patëm një fëmijëri të vështirë dhe u rritëm në një fermë të vjetër - pa ngrohjen e duhur”, u shpreh Xherdan Shaqiri

Xherdan Shaqiri po shkëlqen në futbollin zviceran. Së fundi, shënoi një gol dhe bëri tri asistime, duke u vlerësuar me 9.5 nga Sofascore, si dhe u zgjodh Futbollisti i Javës në Superligën Zvicerane.

Ai ka qenë i ftuar në “bluewin.ch”, ku foli për jetën e tij brenda dhe jashtë fushës, transmeton albinfo.ch.

“Fëmijëria ime pati një ndikim të thellë tek unë. Të gjithë, përveç motrës sime, kemi lindur në Kosovë. Ne patëm një fëmijëri të vështirë dhe u rritëm në një fermë të vjetër, pa ngrohjen e duhur. Kjo pati një ndikim të thellë tek unë. Të kesh shumë gjëra këto ditë të ndihmon të qëndrosh në tokë,” u shpreh Shaqiri.

Çfarë do të thotë për ju luksi që nuk e kishit më parë?
“Luksi është i këndshëm, por nuk është gjëja më e rëndësishme. Për mua, shëndeti është gjëja më e rëndësishme. Unë jam një person me këmbë në tokë — sikundër familja ime. Sigurisht që e trajtoj veten me gjëra të këndshme, por më pëlqen të jetoj një jetë realiste.”

Çfarë mbizotëron në karakterin tuaj: zvicerani i rregullt apo shqiptari i pasionuar?
“Në fushë, unë jam padyshim shqiptari i pasionuar — plot emocione. Por në jetën e përditshme jetoj një jetë shumë zvicerane: të përpiktë, të besueshme. Mendoj se kombinoj të dyja mentalitetet,” theksoi Shaqiri.

“Gjithë karrierën time rinore e kalova te FC Basel. Ne shisnim broshura të programeve para ndeshjeve në atë kohë — më kujtohet mirë. Pastaj të luaja vetë në atë stadium ishte një ëndërr e realizuar. Unë kam parë çdo lojë që nga vitet 2000. Tani mund ta jetoj atë ëndërr.”

Çfarë këshille keni për fëmijët?
“Bëje ashtu siç bëra unë! Por në përgjithësi: fëmijët duhet të argëtohen — kjo është gjëja më e rëndësishme në futboll. Shkolla është gjithashtu e rëndësishme. Talenti është i mirë, por puna e vështirë është po aq e rëndësishme. Ndjekja e ëndrrave dhe e qëllimeve është ajo që të çon përpara.”

Çfarë ju ka munguar në karrierën tuaj dhe çfarë prisni pas përfundimit të futbollit?
“Hoqa dorë nga shumë gjëra — për shembull, daljet me shokët e shkollës, sepse kisha një ndeshje të nesërmen. Këtu hyn disiplina. Zgjodha me vetëdije karrierën time. Por gjithashtu mezi pres ta kompensoj atë më vonë.”

Ju jeni kthyer te FC Basel, përsëri në Superligë. Çfarë prisnit dhe çfarë morët në të vërtetë?
“Kisha pritshmëri, natyrisht, por së pari më duhej të kthehesha. Kontrata ime në Çikago duhej të ndërpritej. Superligën e kam ndjekur nga Afrika. Është një ligë atletike, me skuadra që dinë të luajnë futboll. Është edhe një ligë në zhvillim, me shumë talente të rinj. Doja ta ndihmoja Baselin t’i rikthehej sukseseve — ky ishte qëllimi im.”

Për shumë, ju jeni arsyeja kryesore e ngritjes së FCB-së. E ndjeni këtë si presion apo si kompliment?
“Suksesi vjen nga e gjithë ekipi — jo vetëm unë. Ne punojmë si një njësi. Unë sjell përvojë, dua t’i udhëheq lojtarët e rinj, t’u jap energji dhe ndonjëherë të bëj presion. Nëse dëshiron të konkurrosh në krye, duhet të performosh dhe të përballosh presionin. Jam shumë krenar për zhvillimin e ekipit dhe klubit. Shpresoj të qëndrojmë në krye — qëndrueshmëria është çelësi.”

---