Sindikatat nisin fushatën e tyre kundër nismës anti-imigracion

Sot, Federata e Sindikatave Zvicerane (USS) nis ofensivën e saj kundër nismës ’10 milionë’ të Partisë Popullore Zvicerane, e cila do të votohet në një referendum më 14 qershor.

“Nisma e Partisë Popullore Zvicerane është një ujk i veshur si dele”, tha kryeekonomisti i USS, Daniel Lampart. “Kufizimi i popullsisë do të çojë në humbje të konsiderueshme të pensioneve dhe fuqisë blerëse për të gjithë”, transmeton albinfo.ch.

“Nëse popullsia në moshë pune zvogëlohet kaq shumë, dëmi ekonomik për Zvicrën do të jetë i madh”, shtoi ai.

Gzim Rama zgjidhet në Ekzekutivin e komunës Moudon – del i pari në raundin e parë

Një sukses i rëndësishëm për komunitetin shqiptar në Zvicër: Gzim Rama është zgjedhur në Ekzekutivin e komunës së Moudon-it, në kantonin Vaud. Ai ka dalë i pari në renditje që në raundin e parë të zgjedhjeve komunale, që u mbajtën të dielën, më 8 mars 2026.

Me këtë rezultat, Rama bëhet politikani i vetëm me rrënjë shqiptare që kandidon dhe arrin të zgjidhet në qeverinë komunale të Moudon-it, duke shënuar një moment të rëndësishëm për përfaqësimin e komunitetit shqiptar në politikën lokale të kantonit Vaud.

Moudon, një nga qytetet historike të kantonit Vaud, kaloi një periudhë intensive të fushatës elektorale, ku qytetarët u thirrën të vendosin për drejtimin e ardhshëm të komunës. Në këtë garë, Gzim Rama arriti të fitojë besimin më të madh të votuesve, duke u renditur i pari që në raundin e parë.

Rama njihet për angazhimin e tij në çështje që lidhen me zhvillimin e infrastrukturës, mirëmbajtjen e rrugëve, mbrojtjen e mjedisit dhe përmirësimin e pastërtisë së qytetit. Programi i tij ka theksuar rëndësinë e investimeve në shërbimet publike dhe përmirësimin e cilësisë së jetës për banorët e Moudon-it.

Në këto zgjedhje morën pjesë edhe kandidatë të tjerë si Loïc Bonny dhe Karin Weber, të cilët synonin një orientim më të majtë të qeverisë komunale. Ndërkohë, Raffael Tatone kandidonte për një mandat tjetër në ekzekutiv.

Gjatë fushatës, mesazhi kryesor drejtuar qytetarëve ishte se pjesëmarrja në votime është thelbësore për të ndërtuar një komunë më të fortë dhe më të bashkuar.

Zgjedhjet komunale në Moudon konsiderohen vendimtare për përcaktimin e prioriteteve të ardhshme në zhvillimin urban, shërbimet publike dhe mirëqenien e qytetarëve.

Zgjedhja e Gzim Ramës në Ekzekutivin e komunës përbën një hap të rëndësishëm jo vetëm për politikën lokale, por edhe për përfaqësimin e komunitetit shqiptar në institucionet publike të Zvicrës.

 

5 vende të Evropës bashkohen për të ndërtuar qendra deportimi jashtë kontinentit

Gjermania, Holanda, Austria, Danimarka dhe Greqia kanë bashkuar forcat për të ndërtuar qendra deportimi jashtë Evropës, duke shënuar herën e parë që një grup shtetesh anëtare të BE-së organizohet për ta bërë realitet në terren këtë projekt të debatueshëm.

Kampet jashtë territorit të BE-së, të njohura gjithashtu si qendra kthimi, synojnë të strehojnë azilkërkuesit e refuzuar ndërsa presin të kthehen në vendet e tyre të origjinës.

Ministrat e Brendshëm të pesë vendeve u mblodhën në Bruksel, në kuadër të një takimi paralel me një mbledhje zyrtare. Magnus Brunner, Komisioneri Europian për Çështjet e Brendshme dhe Emigracionin, mori pjesë në diskutime si i ftuar, raporton Euronews, transmeton albinfo.ch.

“Kthimet janë një pjesë thelbësore e një sistemi funksional të menaxhimit të emigracionit dhe ne jemi shumë të përkushtuar të punojmë së bashku me shtetet anëtare për të identifikuar zgjidhje novatore”, tha Brunner.

Më pak se një e treta e personave që urdhërohen të largohen nga BE-ja kthehen realisht në vendet e tyre të origjinës, sipas të dhënave të Eurostat. Koalicioni synon të kalojë në “zbatim konkret” të qendrave të deportimit, tha ministri austriak Gerhard Karner, shkruan Monitor, transmeton albinfo.ch.

Nisma e përbashkët e Gjermanisë, Holandës, Austrisë, Danimarkës dhe Greqisë mbështetet në një rregullore të re që do t’u lejojë shteteve anëtare të transferojnë një pjesë të politikës së tyre të emigracionit duke ndërtuar qendra jashtë bllokut. Këto qendra synojnë të strehojnë azilkërkuesit, kërkesat e të cilëve për mbrojtje janë refuzuar në Evropë.

Rregullorja u miratua nga vendet e BE-së në dhjetorin e kaluar dhe aktualisht po diskutohet në Parlamentin Evropian.

Nëse miratohet, ajo do t’u mundësojë qeverive të deportojnë emigrantë të parregullt në vende të treta që nuk kanë lidhje me ta, për sa kohë që ekzistojnë marrëveshje dypalëshe. Qendrat mund të jenë vende tranziti ose vendndodhje ku një person pritet të qëndrojë.

Ndërkohë, vendet po shqyrtojnë mënyra për të krijuar partneritete me vende të treta që do të pranonin të strehojnë emigrantët e refuzuar.

Destinacion i paqartë

Gjermania, Holanda, Austria, Danimarka dhe Greqia besojnë se ecja përpara në grupe më të vogla është mënyra më e mirë për të arritur rezultate konkrete dhe për të treguar se ky model i debatueshëm mund të funksionojë në praktikë, sipas diplomatëve të njohur me diskutimet.

Koalicioni tashmë ka ide konkrete për mënyrën e avancimit të projektit, por preferon të mos bëjë publike destinacionet e mundshme për të mos rrezikuar shanset e realizimit. Çdo vend që do të pranonte të strehonte qendrat e kthimit do të merrte stimuj në këmbim.

Për Greqinë, është e rëndësishme të jetë i vetmi vend i Evropës Jugore që merr pjesë në këtë nismë, thanë burime qeveritare për gazetën Efsyn, pasi kjo lëvizje dërgon gjithashtu një mesazh parandalues për flukset e emigracionit.

Edhe vende të tjera po lëvizin në këtë drejtim.

Finlanda ka diskutuar një projekt të ngjashëm me vendet e tjera nordike dhe tashmë është në bisedime me qeveri jashtë BE-së, tha ministrja e Brendshme e vendit, Mari Rantanen.

Italia po operon de facto një qendër kthimi në Shqipëri, me dy qendra në Shëngjin dhe Gjadër që strehojnë dhjetëra emigrantë në pritje të deportimit.

Megjithatë, ideja mbetet shumë e diskutueshme. Organizatat humanitare kanë paralajmëruar vazhdimisht se struktura të tilla mund të çojnë në mbajtjen e emigrantëve në kushte të ngjashme me burgun dhe kanë theksuar se ekziston një rrezik serioz për shkelje të gjera të të drejtave të njeriut.

Organizatat joqeveritare i kanë bërë thirrje Parlamentit Evropian ta bllokojë rregulloren, e cila pritet të hidhet në votim të hënën në Komisionin për Liritë Civile. Nëse miratohet, ajo duhet të miratohet edhe nga Parlamenti në tërësi përpara se të nisin negociatat me shtetet anëtare.

Zjarrfikësit nga Gjakova pranojnë donacion nga Zvicra

Brigada e Zjarrfikësve në Gjakovë ka shprehur mirënjohje për mbështetjen e ofruar nga partnerë dhe vullnetarë nga Zvicra, të cilët kanë kontribuar me një donacion për këtë njësi.

Në një njoftim publik, zjarrfikësit kanë falënderuar Jetmir Morinën, komunën e Thalwil si dhe vullnetarët zviceranë për kontributin e tyre në sigurimin e këtij donacioni, transmeton albinfo.ch.

“Falënderojmë sinqerisht Jetmir Morinën, Komunën e Thalwil-it në Zvicër, si dhe vullnetarët zviceranë për mbështetjen dhe kontributin e tyre të çmuar”, thuhet në njoftim.

Sipas tyre, realizimi i këtij donacioni është bërë i mundur falë angazhimit të Mihill Komani, zyrtar i lartë në Qendrën Operative, i cili ka organizuar dhe koordinuar ardhjen e ndihmës nga Zvicra.

“Ky donacion është realizuar falë angazhimit të Mihill Komanit, Zyrtar i Lartë në Qendrën Operative, i cili ka bërë organizimin dhe koordinimin e ardhjes së këtij donacioni nga Zvicra”, thuhet më tej në njoftim.

Zjarrfikësit e Gjakovës kanë vlerësuar se ky kontribut përbën një ndihmë të rëndësishme për brigadën dhe një shembull të bashkëpunimit dhe solidaritetit mes partnerëve ndërkombëtarë dhe institucioneve vendore.

“Ky donacion është një ndihmë e madhe për Brigadën e Zjarrfikësve dhe një shembull i solidaritetit dhe bashkëpunimit mes miqve tanë nga Zvicra dhe institucioneve tona”, thuhet në njoftim.

Saranda me më shumë vetura për banorë, në Tiranë shumë trafik

Banorët e qyteteve kryesore të vendit, sidomos në Tiranë e në Durrës, shpenzojnë shumë kohë, por edhe karburant në trafik.

Një sondazh i “Monitor” vitin e kaluar, ku pjesa më e madhe e të anketuarve ishin nga kryeqyteti, gjeti se 70% e përdoruesve të makinave shpenzonin më shumë se një orë në trafik çdo ditë. 41% e të anketuarve që deklaruan se ishin përdorues makine thanë se kalonin 1-2 orë në trafik në ditë. 29% thanë se kalonin më shumë se dy orë në automjet pa lëvizur.

Numri i mjeteve që qarkullojnë në vend është rritur me shpejtësi vitet e fundit, duke kaluar në 2025-n për herë të parë shifrën e 1 milionë (1,047,427), ku mbi 80% e tyre janë autovetura, raporton Monitor, transmeton albinfo.ch.

Në raport me popullsinë, Shqipëria ka në total 443 mjete për 1 mijë banorë, që pavarësisht rritjes mbetet ndër më të ulëtat në Evropë. P.sh., vetëm për autoveturat, Shqipëria kishte 328 mjete për 1000 banorë në vitin 2024, nga 578 që është mesatarja euvopiane.

Po cilat janë qytetet më të ngarkuara me automjete.

“Monitor” përpunoi të dhënat për numrin e mjeteve totale të regjistruara sipas bashkive, bazuar në shifrat e Drejtorisë së Përgjithshme të transportit Rrugor për 61 bashkitë në vend, në raport me popullsinë përkatëse të këtyre bashkive, sipas Censit 2023 të INSTAT.

Bashkia që ka numrin më të lartë të mjeteve për 1000 banorë është Saranda. Qyteti bregdetar ka 22.6 mijë banorë, ndërkohë që ka të regjistruara 16.2 mijë automjete, ose 716 mjete për 1000 banorë. Ky përqendrim i automjeteve është 61% më i lartë sesa mesatarja kombëtare. Në verë, trafiku në Sarandë është pothuajse i paralizuar, jo vetëm për shkak të vendasve, por dhe dyndjes së turistëve dhe rrugëve të ngushta.

I dyti është qyteti bregdetar i Durrësit, me 584 mjete për 1000 banorë, ose 32% më shumë se mesatarja kombëtare. Në Durrës trafiku është i pranishëm jo vetëm në sezon, por përgjatë gjithë vitit, ndërsa parkimi, përveçse në hyrje ku është ndërtuar projekti i ri nga bashkia, mbetet tepër i vështirë.

Kurbini është në vend të tretë, me 557 mjete për 1000 banorë.

Listën e vijon një tjetër qytet bregdetar, Vlora, me 551 mjete për 1000 banorë.

Tirana, ku më shpejt mund të shkosh në një destinacion në këmbë, sesa me automjet, renditet në vend të pestë, ku për çdo dy banorë ka një automjet (533). Një tjetër mision i pamundur, ose shumë i shtrenjtë në kryeqytet është dhe parkimi.

Në sondazhin e Monitor, 84% e përdoruesve thanë se hasin gjithmonë probleme për të gjetur një vend ku të lënë automjetin. Kostot mesatare mujore të parkimit po i kalojnë 10 mijë lekë në muaj. Edhe blerja e një apartamenti shpesh është e “pavlefshme”, nëse nuk ke vend parkimi, dhe nëse duhet ta blesh kushton deri 60 apo 80 mijë euro, aq sa dikur mund të blije një shtëpi të madhe.

Bashkitë e mëdha, ku banorët kanë më pak makina janë Berati, Dibra, Përmeti, Pogradeci, me më pak se 300 mjete për 1000 banorë.

Linjat ajrore të Gjirit rifillojnë pjesërisht fluturimet për në Cyrih

Disa linja ajrore nga rajoni i Gjirit kanë rifilluar pjesërisht fluturimet e tyre për në Cyrih.

Midis tyre është linja ajrore Emirates nga Dubai për në Cyrih, e cila rifilloi operacionet e saj javën e kaluar.

Etihad Airways është gjithashtu gati të rifillojë fluturimet e saj me destinacion Cyrihun, transmeton albinfo.ch.

Sa i përket SWISS, ajo do të rifillojë shërbimin midis Cyrihut dhe Dubait dhe Abu Dhabit të mërkurën.

Fluturimet e tjera të saj për në dhe nga Lindja e Mesme mbeten, megjithatë, të pezulluara si më poshtë:

Për në Aman dhe Erbil deri më 15 Mars

Për në dhe nga Tel Avivi deri më 22 Mars

Për në dhe nga Bejruti deri më 28 Mars

Për në dhe nga Teherani deri më 30 Prill

Valmir Matoshi shënon golin e pestë këtë edicion në Superligën zvicerane

Valmir Matoshi ka zhvilluar një tjetër paraqitje të mirë me fanellën e Thunit në Superligën e Zvicrës në futboll.

Matoshi shënoi një gol në fitoren 2:1 të Thunit të dielën në udhëtim ndaj Young Boysit, transmeton albinfo.ch.

Ai realizoi golin në minutën e 50-të, ndërsa në fushë u inkuadrua në pjesën e dytë në vend të Kastriot Imerit.

Për mesfushorin Matoshi është goli i pestë në elitën helvetike të futbollit. 22-vjeçari ka edhe katër asistime këtë edicion. Thuni është forcuar në vendin e parë me 68 pikë.

Qeveria paralajmëron për kërcënimin terrorist iranian në Zvicër

Shërbimi Federal i Inteligjencës (FIS) e konsideron “më të mundshme” se do të ndërmarrë veprime hakmarrëse duke synuar objektiva izraelite, hebraike dhe amerikane në vende të ndryshme, përfshirë Zvicrën.

“Ne besojmë se ka të ngjarë që shërbimet iraniane, aleatët e tyre ose rrjetet kriminale të mandatuara nga Irani do të kryejnë veprime në Evropë dhe Zvicër”, tha zëdhënësi i FIS, Christoph Gnägi, për mediat zvicerane të dielën.

Rreziku, tha ai, nuk vjen vetëm nga vetë Irani, por edhe nga grupet simpatizante si Hezbollahu libanez “i cili është veçanërisht aktiv në Zvicër”, transmeton albinfo.ch.

Reis Luzhnica nga SP bëhet sërish deputet në Parlamentin e Cyrihut

Parlamentin e qytetit të Cyrihut (asamblenë) do ta “mbulojë” sërish politikani shqiptarozviceran Reis Luzhnica, me rrënjë nga Prishtina.

“Faleminderit për 5’562 votat dhe për besimin për një mandat tjetër katërvjeçar në Asamblenë e Cyrihut.», ka shkruar në rrjetet social Luzhnica, shkruan albinfo.ch.

Qyteti i Cyrihut është një metropol i vërtetë dhe, me rreth 440.000 banorët e tij, dukshëm më i madh në krahasim me qytetet tjera të mëdha në Zvicër.

Siç dihet, në Cyrih dhe rrethinë është përqendruar një komunitet i madh shqiptar, sigurisht, më i madhi në Zvicër .

Marrë parasysh madhësinë e Cyrihut, të jesh i përfaqësuar në parlamentin e këtij qyteti është sigurisht diçka më e veçantë, shkruan albinfo.ch.

Ndryshe, Reis Luzhnica, për herë të tretë bëhet pjesë e Parlamentit të Cyrihut.

Qytetet më të mira për të rritur një familje

Ka shumë gjëra që duhen marrë parasysh kur zgjedh se ku të rritësh një familje.

Natyrisht, do të dëshirosh të jetosh në një vend të sigurt; më pas vijnë faktorë praktikë si leja prindërore dhe përballueshmëria e kostos së jetesës.

Dhe edhe pse është e këndshme të rritesh në fshat, jetesa në një qytet siguron shumë aktivitete dhe mundësi për një fëmijëri të pasur dhe argëtuese. Por cilat qytete ofrojnë kombinimin më të mirë për familjet e reja?

Compare the Market AU ka publikuar një raport të ri që i përgjigjet pikërisht kësaj pyetjeje. Në analizë janë vlerësuar nëntë faktorë të ndryshëm, të cilët janë peshuar për të dhënë një indeks të përgjithshëm për 50 qytete, shkruan shqip.al, transmeton albinfo.ch.

Këta faktorë përfshinin nivelin e sigurisë; Indeksin Botëror të Lumturisë; numrin e aktiviteteve për fëmijë; koston mujore të jetesës; shpenzimet kombëtare për përfitimet familjare; lejen ligjore prindërore; normat kombëtare të vaksinimit të fëmijëve; shpenzimet kombëtare për arsimin; si dhe sipërfaqen e hapësirave të gjelbra për banor. Mjaft gjithëpërfshirëse, apo jo?

Sipas kërkimit të kompanisë, vendi më i mirë në botë për të rritur një familje është Brisbane.

Me një rezultat të përgjithshëm 6.457 në indeks, kryeqyteti i shtetit Queensland në Australi kryeson renditjen, duke u vlerësuar veçanërisht për nivelin e sigurisë, normat e larta kombëtare të vaksinimit të fëmijëve dhe numrin e hapësirave të gjelbra për banor – i cili arrin në një shifër mbresëlënëse prej 84.89.

Në përgjithësi, qytetet australiane dolën shumë mirë në këtë renditje, me Sydney, Perth dhe Melbourne që zunë vendet e pestë, të gjashtë dhe të shtatë, ndërsa dy qytete të Zelandës së Re, Auckland dhe Wellington, gjithashtu u renditën në mesin e 20 më të mirëve.

Sa i përket Evropës, Londra u rendit më lart falë numrit të madh të aktiviteteve miqësore për familjet, ndërsa Helsinki zuri vendin e katërt, duke u renditur i dyti në nivel global për shpenzimet kombëtare për arsimin (i tejkaluar vetëm nga Stokholmi).

20 qytetet më të mira për të rritur një familje

Brisbane

Londër

Auckland

Helsinki

Sydney

Perth

Melbourne

Stokholm

Berlin

Seul

Paris

New Delhi

Pragë

Kopenhagen

Barcelona

Lisbonë

Wellington

Romë

Vjenë

Madrid

Fitore shumë e ngushtë e të Majtës në Parlamentin e Cyrihut

Edhepse nën hije të garës për zgjedhje plotësuese të qeverisë, krahas saj, sot në Cyrih është zhvilluar edhe gara për Parlamentin e qytetit.

Parlamenti i Cyrihut ka 125 vende dhe në të, me një shumicë shumë të ngushtë udhëheq e majta. 63 nga 125 vendet shkojnë për koalicionin e krahut të majtë. Shumë ndryshe nga gjendja në qeverinë e qytetit, ku e majta ka 7 ndërsa e djathta vetëm dy përfaqësues.

Partia Socialdemokrate (SP) ka fitur 4 vende më shumë sesa kishte, ndërsa të Gjelbrit humbën 4. Në të njëjtën kohë, Partia Popullore Zvicerane (SVP) dhe Partia Demokratike e Lirë (FDP) fituan nga dy vende secila. Partia Popullore Ungjillore (EVP) dështoi të siguronte një vend në këshillin bashkiak: ajo nuk arriti pragun prej 5%. Në zonën zgjedhore 12, ajo mori 4.95% të votave.

EVP kërkon rinumërim
Siç raportohet nga “Tages-Anzeiger”, kandidatja e këshillit bashkiak të EVP-së, Sandra Gallizzi, deklaroi se pret që këshilli bashkiak të urdhërojë një rinumërim. Përndryshe, EVP do ta kërkojë një të tillë. Me sa duket, vetëm 26 vota bënë diferencën.

Këshilli bashkiak do të vendosë për një rinumërim të mundshëm të mërkurën. Nëse EVP arrin të hyjë në parlamentin e qytetit pavarësisht gjithçkaje, shumica e krahut të majtë mund të humbasë.

Kjo është shpërndarja e re e vendeve:

SP: 41 vende (+4)

FDP: 24 vende (+2)

SVP: 16 vende (+2)

GLP: 15 vende (-2)

Të Gjelbrit: 14 vende (-4)

AL: 8 vende (-)

Qendra: 7 vende (+1)

EVP: 0 vende (-3)

Kështu, është e qartë: SP, me katër vende fitimi, është fituesja e qartë e zgjedhjeve për këshillin bashkiak, ndërsa të Gjelbrit janë humbësit e mëdhenj. Megjithatë, për shkak se fitimet dhe humbjet e tyre balancojnë njëra-tjetrën (si e majtë), balanca e mëparshme e pushtetit mbetet.

SVP gjithashtu mund ta konsiderojë veten fituese, pasi ka arritur të fitojë terren përsëri pas disa humbjeve zgjedhore. Madje ajo e gjen veten edhe një herë në pozicionin e partisë së tretë më të fortë në qytet.

FDP, megjithatë, mbetet partia kryesore opozitare, duke fituar gjithashtu vende.

Partia Liberale e Gjelbër (GLP) i kaloi të Gjelbrit, por pësoi dy humbje vendesh.

Lista Alternative (AL) mbetet e qëndrueshme.

Shqipëria, zgjedhja kryesore për turistët britanikë

Shqipëria po shfaqet si destinacioni më i përballueshëm dimëror për turistët britanikë, duke lënë pas në renditje Britaninë e Madhe dhe Turqinë, sipas “Travel and Tour World”.

Me trashëgiminë e pasur kulturore, peizazhet natyrore mahnitëse dhe opsionet e udhëtimit me kosto të ulët, Shqipëria ka tërhequr vëmendjen e vizitorëve, shkruan ATSH, transmeton albinfo.ch.

Kombinimi i përballueshmërisë me mikpritjen e ngrohtë dhe historinë e gjallë e bën Shqipërinë një destinacion unik dimëror, ku vizitorët mund të përjetojnë aventurë, relaks dhe eksplorime kulturore pa shpenzuar shumë, krahasuar me destinacionet e njohura evropiane.

Për këtë arsye, Shqipëria po bëhet shpejt një vend që duhet vizituar për turistët britanikë që kërkojnë përvoja të paharrueshme këtë sezon dimëror.

Në vitet e fundit, një numër gjithnjë e më i madh turistësh ka filluar të eksplorojë Shqipërinë si një alternativë më autentike dhe ekonomike kundrejt destinacioneve të njohura mesdhetare si Turqia.

E njohur për peizazhet mahnitëse, vendet historike dhe mikpritjen e ngrohtë, Shqipëria po dëshmon se është një destinacion tërheqës, veçanërisht për ata që kërkojnë një përvojë udhëtimi të lirë, por të pasur me kulturë dhe bukuri natyrore.

Shumë turistë, pas disa pushimeve dimërore në Turqi, kanë ndryshuar fokusin e tyre drejt Shqipërisë për një arratisje më ekonomike, pa komprometuar cilësinë e përvojës.

Shqipëria, ofron një gamë të jashtëzakonshme përvojash kulturore dhe natyrore, nga qytetet e bukura bregdetare te qytetet antike të mbushura me histori. Një ekspert i udhëtimit, i cili ka jetuar në vende të ndryshme të botës, ndau përvojën e tij të fundit në Shqipëri, një vend që po bëhet gjithnjë e më popullor për turistët që kërkojnë destinacione dimërore të përballueshme.

Udhëtimi përmes qyteteve piktoreske dhe qyteteve historike të Shqipërisë zbulon magjinë e një vendi në ngjitje në industrinë globale të turizmit.

Në një nga qytetet më të bukura të Shqipërisë, Berat, eksperti pati mundësinë të shijonte një vakt tradicional shqiptar me një çmim jashtëzakonisht të përballueshëm.

Vetëm për 9 funte, vakti përfshinte një gamë specialitetesh lokale, duke lejuar vizitorin të përjetonte shijet autentike të rajonit.

Çmimi i ulët i ushqimit është vetëm një shembull se si turistët mund të shfrytëzojnë vizitën pa komprometuar pasurinë kulturore të përvojës.

Por Shqipëria nuk ofron vetëm ushqim të përballueshëm. Pamja turistike e vendit ka evoluar në mënyrë të qëndrueshme, me një numër gjithnjë e më të madh vizitorësh, të tërhequr nga kombinimi unik i bukurisë natyrore dhe historisë së pasur.

Ndërsa Shqipëria ishte e izoluar nga bota gjatë sundimit të gjatë të Enver Hoxhës, tani po hapet ndaj turistëve dhe investitorëve të huaj, të cilët po zbulojnë potencialin e vendit. Një nga shembujt më të dukshëm të ndryshimit në turizmin shqiptar është rritja e dukshme e numrit të vizitorëve në vitet e fundit.

Vetëm në vitin 2024, Shqipëria mirëpriti 11,7 milionë vizitorë, një rritje e madhe nga 6,2 milionë në vitin 2019.

Kjo rritje tregon qartë se Shqipëria po bëhet një destinacion i preferuar për ata që kërkojnë një përvojë të veçantë larg turizmit të zakonshëm në Evropë.

Kjo rritje në turizëm buron nga zhvillimi i infrastrukturës dhe projektet e investimeve private që synojnë të përmirësojnë sektorin turistik të vendit.

Një projekt i tillë përfshin transformimin e Ishullit të Sazanit, një bazë ushtarake e dikurshme, në një resort luksoz pesë yjesh.

Ky investim është pjesë e një strategjie më të gjerë për të ngritur sektorin turistik dhe për të krijuar një model të qëndrueshëm për rritjen e ardhshme.

Përveç industrisë së saj në zhvillim, Shqipëria ofron vizitorëve mundësinë për të përjetuar kulturën e saj të larmishme dhe atmosferën mikpritëse. Qytetet e Tiranës, Krujës dhe Gjirokastrës janë shembuj të shkëlqyer se si vendi ka ruajtur historinë e tij duke u përshtatur me turizmin modern.

Tirana, kryeqyteti i vendit, është një metropol i gjallë me një kombinim të arkitekturës komuniste dhe zhvillimeve bashkëkohore, ndërsa Kruja u ofron turistëve një pamje të së kaluarës me kështjellën mesjetare dhe muzetë e saj të pasur me histori.

Gjirokastra, një sit i Trashëgimisë Botërore UNESCO, njihet për rrugicat e saj me kalldrëm dhe shtëpitë e lashta prej guri, duke ofruar një peizazh që i çon vizitorët pas në kohë.

Një tjetër atraksion i rëndësishëm i zhvillimit turistik të Shqipërisë është Plazhi i Tales, Lezhë – që ofron një shtrirje mahnitëse bregdetare përgjatë detit Adriatik. Kjo perlë e fshehur po bëhet gjithnjë e më e popullarizuar për turistët që kërkojnë relaks pranë ujërave të kristalta dhe plazheve të paprekura, duke ofruar një arratisje nga turmat e destinacioneve më të njohura evropiane.

Rritja e numrit të vizitorëve në Shqipëri nuk është vetëm rezultat i bukurisë natyrore; ajo lidhet edhe me mikpritjen e njerëzve shqiptarë.

Të ngrohtë dhe mikpritës, vendasit bëjnë gjithçka për t’i bërë vizitorët të ndihen si në shtëpi, duke ofruar një nivel shërbimi që rivalizon destinacionet turistike më të shtrenjta.

Ky kombinim i përballueshmërisë dhe mikpritjes së vërtetë e bën Shqipërinë një destinacion ideal për ata që kërkojnë një pushim të paharrueshëm dhe ekonomik.

Për më tepër, Shqipëria po pozicionohet si destinacion dimëror, duke tërhequr vizitorët që kërkojnë një arratisje pa stres dhe me kosto të ulët gjatë muajve më të ftohtë.

Ndërsa shumë destinacione mesdhetare janë mbushur me turistë, Shqipëria ofron një mjedis të qetë dhe autentik, ku vizitorët mund të shijojnë një ritëm më të ngadaltë të jetës.

Qoftë duke ecur në rrugicat e kalldrëmta të Gjirokastrës, apo duke kaluar një pasdite të qetë pranë Plazhit Tale, Shqipëria u ofron turistëve mundësinë të shkëputen nga zhurma dhe turizmi i komercializuar. Ndërsa Shqipëria vazhdon të investojë në infrastrukturën turistike dhe të tërheqë investime të huaja dhe vizitorë ndërkombëtarë, bëhet e qartë se vendi pritet të bëhet një nga destinacionet kryesore të reja të Evropës.

Kombinimi i magjisë historike, bukurisë natyrore, opsioneve të përballueshme të udhëtimit dhe mikpritjes së ngrohtë – e bën Shqipërinë vendin ideal nëse kërkoni të eksploroni një anë të re të Evropës.

Shqipëria ka lënë pas në renditje Britaninë e Madhe dhe Turqinë si destinacioni kryesor dimëror i përballueshëm për turistët britanikë, duke ofruar një ndërthurje të përsosur të trashëgimisë kulturore të pasur, bukurive natyrore mahnitëse dhe opsioneve të udhëtimit me kosto të ulët.

Shqipëria po bëhet shpejt një destinacion i kërkuar për turistët që vlerësojnë autenticitetin, përballueshmërinë dhe përvojat kulturore të pasura. Me rritjen e numrit të vizitorëve dhe tërheqjen gjithnjë e më të madhe, Shqipëria po transformohet në një nga destinacionet më emocionuese dhe të përballueshme të Evropës.

Për ata që duan të eksplorojnë një perlë unike evropiane pa shpenzuar shumë, Shqipëria është vendi ideal.

Qoftë duke vizituar qytetet antike, duke pushuar pranë bregdetit të paprekur apo duke shijuar kuzhinën tradicionale, Shqipëria ofron një përvojë të paharrueshme me çmim të papërballueshëm.

Sa mund të rezistojë Irani?

Ndryshe nga Shtetet e Bashkuara, Irani ishte përgatitur për një luftë të gjatë, theksoi Ali Larijani, Sekretar i Këshillit Suprem të Sigurisë Kombëtare, në ditën e tretë të luftës. Larijani përsëriti kështu atë që zyrtarë të tjerë (ende) të Republikës Islamike kanë shpallur që nga 28 shkurti: “Ne do të mbrohemi, pavarësisht kostos”.

Që nga 28 shkurti, SHBA-ja dhe Izraeli po kryejnë një ofensivë ushtarake të koordinuar dhe masive kundër Iranit. Sulmet kanë në shënjestër në mënyrë specifike udhëheqësit, si dhe objektet ushtarake dhe qeveritare, raporton DW, transmeton albinfo.ch.

Irani po kundërpërgjigjet me sulme me raketa dhe dronë ndaj Izraelit dhe bazave amerikane në vendet fqinje të Gjirit Persik. Vetëm Emiratet e Bashkuara Arabe (EBA) kanë raportuar, se janë përballur me qindra sulme nga Irani.

Deri të mërkurën, më 4 mars, Irani ka lëshuar më shumë se 500 raketa balistike dhe mbi 2.000 dronë, sipas Admiralit Brad Cooper, kreut të Komandës Qendrore të SHBA-së për Lindjen e Mesme (Centcom). Ai akuzoi Iranin për shënjestrimin pa dallim të civilëve.

“Nuk e dimë saktësisht se sa raketa balistike dhe dronë zotëron në të vërtetë Irani”, i tha DW-së një ekspert armësh, i cili dëshiroi të mbetej anonim. Ai gjithashtu përsëriti një teori që është diskutuar midis ekspertëve ushtarakë që nga fillimi i luftës: Nëse Irani nuk do ta kishte sulmuar Izraelin me qindra raketa në tetor 2024 – në hakmarrje për vrasjen e udhëheqësit të Hamasit Ismail Haniyeh në Teheran – nuk do ta kishte hapur kutinë e Pandorës për vete.

Sulmi nxori në pah dobësinë e programit të raketave me rreze të gjatë veprimi të Iranit. Raketat me rreze të gjatë veprimi nuk ishin në gjendje të godisnin me saktësi objektivat e tyre. Si rezultat, programi i raketave jo vetëm që humbi potencialin parandalues, por kaloi edhe një prag psikologjik në përballjen e drejtpërdrejtë.

Në fillim të luftës të shtunën (28.02.2026), ushtria izraelite vlerësoi se Irani zotëronte rreth 2.500 raketa balistike. Përveç raketave të lëshuara nga Irani, numri ka të ngjarë të jetë ulur më tej për shkak se shumë të tjera u shkatërruan ose u varrosën në tunelet e tyre të magazinimit gjatë sulmeve ajrore nga Izraeli dhe ushtria amerikane.

Imazhet satelitore që qarkullojnë aktualisht në internet dyshohet se tregojnë sulme ndaj bazave të raketave në Kermanshah, Karaj, Khorramabad dhe Tabriz Veri. Imazhet duket se tregojnë hyrjet e tuneleve të shembura të arsenaleve të magazinimit nëntokësor, të cilat thuhet se janë shkatërruar nga sulmet e fundit.

“Gjithashtu po shohim se raketahedhësit e lëvizshëm po ndiqen energjikisht”, tha eksperti i armëve. “Ajo që ishte shumë e vështirë pesë vjet më parë, tani është e mundur falë përparimeve teknologjike. Megjithatë, mbetet pyetja se sa prej këtyre sistemeve janë shkatërruar në të vërtetë.”

Megjithatë, nuk dihet se sa raketa u morën nga këto depo dhe u shpërndanë në të gjithë vendin para luftës së parashikueshme, ose sa raketahedhës ekzistojnë ende.

Gjithashtu thuhet se Irani është në gjendje të reagojë në mënyrë fleksibile ndaj ritmit të prodhimit të dronëve. Këto nuk janë objekte prodhimi të mëdha dhe lehtësisht të dukshme. Sipas dokumenteve ruse të rrjedhura, Teherani mund të prodhojë rreth 5.000 dronë në muaj. Dronët lëshohen nga një konstrukt i thjeshtë që mund të montohet brenda pak orësh.

Prodhimi i njërit prej këtyre dronëve, të quajtur Shahed, pritet t’i kushtojë Iranit disa mijëra dollarë. Në të kundërt, një raketë interceptuese Patriot kushton deri në afërsisht tre milionë dollarë secila.

Sipas një analize të New York Times bazuar në imazhe satelitore dhe video të verifikuara, Irani përdori raketat dhe dronët me rreze të shkurtër veprimi gjatë fundjavës dhe të hënës për të dëmtuar strukturat që janë pjesë ose afër sistemeve të komunikimit dhe radarit në të paktën shtatë baza ushtarake amerikane në Lindjen e Mesme.

Sulmet ndaj këtyre vendeve sugjerojnë se Irani donte të prishte aftësitë e komunikimit dhe koordinimit të ushtrisë amerikane. Infrastruktura e komunikimit e ushtrisë amerikane mbahet shumë sekret, duke e bërë të vështirë përcaktimin e saktë se cilat sisteme mund të preken.

Pasojat për popullsinë dhe rajonin

“Irani do të përpiqet ta zgjasë luftën dhe po luan me kohën”, thotë Fawaz Gerges, profesor i Marrëdhënieve Ndërkombëtare në London School of Economics, në një intervistë me DW.

“Udhëheqja iraniane ka pasur kohë për të planifikuar dhe koordinuar veprimet e saj. Mendoj se ata po përgatiten për një luftë të gjatë.” Qëllimi kryesor i regjimit iranian është në thelb rezistenca, aftësia për të duruar në mënyrë që të përballojë goditjet e para, të dyta dhe të treta dhe më pas të vazhdojë të rezistojë.

Barrën e luftës e mban kryesisht popullsia iraniane, e cila është e pambrojtur kundrejt sulmeve. Edhe nëse SHBA-ja dhe Izraeli pretendojnë se po kryejnë sulme me objektiva të caktuara, dëmet e konsiderueshme kolaterale janë pothuajse të pashmangshme në qytetet me popullsi të dendur.

Në ditën e parë të sulmeve, sipas burimeve iraniane, u godit një shkollë fillore në qytetin jugor të Minabit. Mediat shtetërore iraniane treguan të martën (03.03.2026) imazhe të varrimeve masive të 168 fëmijëve të moshës shtatë deri në dymbëdhjetë vjeç dhe mësuesve të tyre. Kombet e Bashkuara e përshkruan sulmin si “absolutisht tronditës” dhe bënë thirrje për një hetim.

Izraeli mohoi se ka sulmuar shkollën në Minab, e cila ndodhet rreth 40 kilometra larg Gjirit të Omanit. SHBA-ja, që ka disa aeroplanmbajtëse në Detin Arabik, njoftoi se do të hetojë incidentin.

 

Paga minimale në Gjenevë ulet për punët verore

Paga minimale në Gjenevë do të ulet me një të katërtën për punët verore. Amendamenti i ligjit u miratua të dielën nga 60.61% e votuesve.

I votuar nga e djathta politike, punëdhënësit dhe qeveria kantonale, ky ulje e pagës së studentëve për një maksimum prej 60 ditësh në vit kalendarik synon të ndalojë rënien e vendeve të punës gjatë verës, të cilat janë konsideruar shumë të kushtueshme që nga futja e pagës minimale në nëntor 2020.

Ndryshimi legjislativ iu nënshtrua një referendumi të detyrueshëm në mënyrë që të lejonte hyrjen e tij në fuqi sa më shpejt të ishte e mundur, shkruan Swissinfo.ch, transmeton albinfo.ch.

Në Gjenevë, paga minimale këtë vit është 24.59 CHF (31.70 dollarë) në orë, por ligji tashmë parashikon përjashtime për praktikat, stazhet dhe kontratat e përvojës në punë për të rinjtë nën moshën 18 vjeç.

Me uljen e votuar të dielën dhe të kritikuar nga e majta dhe sindikatat, paga minimale për punët verore do të jetë 18.44 CHF.

Pjesëmarrja në votime ishte 48.65%.

Ekzekutivi i Cyrihut “rrëshqet” tutje në të majtë

Rezultatet e zjedhjeve për ekzekutivin dhe parlamentin e qytetit të Cyrihut më në fund janë bërë publike. Kishte një vonesë disaorëshe deri në publikimin e tyre.

Sidoqoftë, ajo që tregojnë këto rezultate është se e majta (Partia Socialdemokrate, Të Gjelbrit dhe AL) ka shënuar një rritje në krahasim me zgjedhjet e kaluara. Kjo vlen sidomos për faktin se një politikan i gjelbër, Balthasar Glättli, ka fituar vendin e lënë bosh nga e djathta, FDP, për mbrojtjen e të cilit garonte Përparim Avdili.

Tani, 7 anëtarë të qeverisë së Cyrihut janë të majtë dhe vetëm dy, të djathtë.

Nga ana tjetër, edhe pse në garën për kryebashkiak kandidati socialdemokrat Raphael Golta arriti fitore bindëse në krahasim me të tjerët, kjo nuk i mjaftoi për tu zgjedhur kryetar në raundin e parë. Golta nuk arriti shumicën absolute që është kusht për të fituar garën.

Prandaj, do të ketë një raund të dytë votimi në të cilin kërkohet vetëm një shumicë relative. Kushdo që merr më shumë vota, fiton.

Raundi i dytë i votimit do të zhvillohet më 10 maj 2026.

Krahas votimit për kryebashkiak është votuar edhe Këshilli Bashkiak, ekzekutivi i qytetit. Pas numërimit të të gjitha votave, ai ka këtë përbërje: Raphael Golta (Partia Socialdemokrate) – në detyrë; Daniel Leupi (Partia e Gjelbër) – në detyrë; Céline Widmer (Partia Socialdemokrate) – anëtare e re; Simone Brander (Partia Socialdemokrate) – në detyrë; Karin Rykart (Partia e Gjelbër) – anëtare e re; Tobias Langenegger (Partia Socialdemokrate) – anëtar i ri; Balthasar Glättli (Partia e Gjelbër) – anëtar i ri; Michael Baumer (Partia Liberale) – në detyrë dhe Andreas Hauri (Partia e Gjelbër Liberale) – në detyrë.

Sa e sigurt është Kosova?

Shumë shpejt pasi bombat e para ranë mbi Iran – duke ndezur një konflikt që brenda orësh mori përmasa rajonale – autoritetet e Kosovës nxituan të dilnin në krah të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, dënuan regjimin iranian dhe riafirmuan mbështetjen e tyre për aleancën perëndimore.

Presidentja Vjosa Osmani tha se, falë udhëheqjes së SHBA-së dhe presidentit Donald Trump, koha e lirisë për popullin e Iranit po vjen.

Në një reagim në X, ajo shtoi se Kosova do të vazhdojë t’i mbështesë veprimet e ndërmarra nga SHBA-ja dhe aleatët e tjerë për t’i dhënë fund regjimit iranian, ndërsa dënoi fuqishëm sulmet e këtij të fundit kundër aleatëve në Lindjen e Mesme.

Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli nisën sulmet e përbashkëta kundër Iranit më 28 shkurt, me synimin për të frenuar programin bërthamor të këtij vendi. Në kundërpërgjigje, Irani dhe mbështetësit e tij po godasin objektiva në vendet aleate të SHBA-së – nga Arabia Saudite deri në Qipro – pavarësisht paralajmërimeve të Trumpit kundër hakmarrjes, raporton Evropa e Lirë, transmeton albinfo.ch.

“Më mirë mos ta bëjnë këtë, sepse, nëse e bëjnë, do t’i godasim me një forcë që nuk është parë kurrë më parë”, shkroi Trump në rrjetin Truth Social.

Disa orë pas nisjes së sulmeve, kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, mblodhi Këshillin e Sigurisë për të diskutuar situatën, dhe tha se Kosova po monitoron nga afër implikimet e mundshme për vendin dhe rajonin.

Qeveria e tij nuk iu përgjigj Radios Evropa e Lirë mbi implikimet e mundshme apo masat konkrete që mund të merren. Po ashtu, as Presidenca, as Ministria e Punëve të Brendshme, as Policia e Kosovës dhe as Departamenti amerikan i Shtetit nuk dhanë asnjë koment.

Kosova strehon kampin Bondsteel – bazën më të madhe ushtarake të Shteteve të Bashkuara në Ballkan – dhe rreth 600 ushtarë amerikanë, që shërbejnë në kuadër të misionit paqeruajtës të NATO-s, KFOR.

Në një përgjigje dhënë Radios Evropa e Lirë, një zyrtar i NATO-s tha se KFOR-i vazhdon të përmbushë mandatin e tij për të siguruar një mjedis të qetë dhe të sigurt për të gjithë qytetarët e Kosovës.

“Forca dhe pozicioni i KFOR-it rishikohen dhe përshtaten herë pas here, sipas zhvillimeve të situatës, në mënyrë që misioni të mbetet i efektshëm për qëllimin e tij. Aktualisht, nuk po shqyrtohen ndryshime të rëndësishme”, tha zyrtari i NATO-s.

Irani dhe mbështetësit e tij sulmuan disa baza dhe misione të Shteteve të Bashkuara dhe aleatëve të tyre në Lindjen e Mesme. Një bazë britanike në Qipro ishte gjithashtu shënjestër e sulmeve me dronë. Autoritetet qipriote thanë se, sipas vlerësimeve fillestare, dronët u lëshuan nga Hezbollahu – grup militant i mbështetur nga Irani – nga territori i Libanit.

Incidenti nxiti reagim të menjëhershëm evropian: disa shtete dërguan avionë luftarakë dhe fregata në Qipro, për të forcuar mbrojtjen ajrore dhe detare të ishullit mesdhetar, mes frikës për një përshkallëzim të mëtejshëm të konfliktit.

Kur bëhet fjalë për Kosovën, ish-zyrtari i lartë i NATO-s, Jamie Shea, argumenton se, edhe pse kampi Bondsteel është një instalim i madh amerikan, ai nuk ka gjasa të renditet ndër objektivat prioritare të Teheranit. Kjo, për faktin se Bondsteel-i nuk është bazë ajrore dhe nuk shfrytëzohet për të mbështetur opereacionet aktuale të SHBA-së kundër Iranit.

“Mësa kuptoj, Irani ka në dispozicion një numër të kufizuar raketash balistike. Duke qenë se Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli po godasin platformat e lëshimit të tyre, Irani duhet t’i përdorë ato në mënyrë të zgjuar, për të arritur efektin maksimal”, thotë Shea për programin Expose të Radios Evropa e Lirë.

Sipas Zyrës së Drejtorit për Zbulim Kombëtar të SHBA-së, Irani ka rezervën më të madhe të raketave balistike në Lindjen e Mesme. Arsenali i tij përfshin raketa me rreze të gjatë që mund të arrijnë Izraelin, raketa lundruese Kh‑55 me rreze deri në 3.000 km dhe dronë Shahed, që besohet se kanë goditur bazën britanike në Qipro dhe arrijnë deri në 2.500 km.

Kjo do të thotë se, nëse lëshohet nga Irani, Ballkani mbetet jashtë rrezes së këtij arsenali.

Ish-komandanti i ushtrisë amerikane në Evropë, Ben Hodges, paralajmëron se brenda rrezes së kërcënimeve të mundshme, mund të jetë baza e Marinës amerikane në Kretë të Greqisë. Ai e konsideron atë si një objektiv të rëndësishëm në Evropë edhe për shkak të rolit të saj logjistik në rajon.

Hodges nuk përmend kërcënime specifike me raketa ose dronë ndaj Bondsteel-it, por thekson se baza duhet të trajtohet gjithmonë si nën rrezik potencial.

“Gjithmonë do të supozoja se ekziston një kërcënim, sidomos nëse ka organizata terroriste ose individë që mund të ndjehen të zemëruar për sulmet ndaj Iranit ose për vrasjen e Ajatollahut, dhe vendosin të veprojnë vetë. Prandaj, edhe në kampin Bondsteel duhet të mbahen masat e sigurisë dhe të llogaritet gjithmonë kjo mundësi”, thotë Hodges për Exposenë.

Shea thekson se për Evropën, përfshirë Kosovën, kërcënimet më të mundshme të veprimeve iraniane ose të frymëzuara nga Irani, janë sulmet terroriste, sulmet kibernetike dhe sulmet e individëve të njohur si “ujq të vetmuar” – persona të frymëzuar nga ideologji ose grupe, por që veprojnë në mënyrë të pavarur.

“Shumë kosovarë iu bashkuan Shtetit Islamik gjatë kohës së kalifatit; disa prej tyre mund të jenë kthyer në vend, disa mund të mbeten ende të radikalizuar. Kjo do të thotë se mund të ekzistojnë disa ‘xhepa’ të radikalizimit. Dhe, nuk po flas vetëm për Kosovën, sepse situatë e ngjashme mund të shfaqet edhe në vende të tjera të Evropës, brenda komuniteteve myslimane”, vlerëson Shea.

Ai paralajmëron se konflikti mund të sjellë edhe rritje të çmimeve të naftës dhe gazit, inflacion më të lartë dhe recesion të madh global. Pasojat do të jenë veçanërisht të rënda për Kosovën dhe Ballkanin Perëndimor në tërësi – një rajon që ai e përshkruan si ekonomikisht të brishtë dhe të varur nga investimet e huaja.

Punëtori i një pompe karburanti e mbush një veturë në një pikë shitjeje në Prishtinë, të martën më 3 mars 2026.

E, përveç kësaj, gjenerali Hodges ndan edhe një shqetësim tjetër – sigurinë e qytetarëve evropianë, përfshirë edhe kosovarë, të bllokuar në vendet e Gjirit dhe Lindjes së Mesme. “Nëse janë qindra mijëra evropianë të ngujuar në Emiratet e Bashkuara Arabe, Katar ose vende të ngjashme, për shkak se linjat ajrore janë ndalur, atëherë mund ta kuptoj përse Qeveria franceze mund ta ndiejë nevojën për të dërguar forcën e saj për t’i mbrojtur ata”, thotë Hodges.

Presidenti i Francës, Emmanuel Macron, njoftoi këtë javë se vendi i tij do të dërgojë aeroplanmbajtësin “Charles de Gaulle” në Mesdhe dhe se do të punojë për të formuar një koalicion që do të mbronte trafikun detar, i cili rrezikohet nga përshkallëzimi i krizës në Lindjen e Mesme.

Në kontekstin e masave të sigurisë për Kosovën, Shea sugjeron që autoritetet të forcojnë kontrollin e kufijve, të monitorojnë individët potencialisht të radikalizuar, të rrisin sigurinë rreth objekteve të SHBA-së dhe KFOR-it, si dhe të forcojnë bashkëpunimin operacional dhe të inteligjencës me NATO-n dhe Shtetet e Bashkuara.

“Natyrisht, ekziston edhe një forcë rezervë e NATO-s që mund të dislokohet nëse situata e kërkon. Por, aktualisht, bëhet fjalë për masa të zakonshme parandaluese. Siguria duhet të përshtatet sipas vlerësimeve të kërcënimeve. Nuk duhet të reagosh më pak, por as ta teprosh me reagimin”, thotë Shea.

Me kalimin e çdo dite që lufta vazhdon, rreziqet bëhen gjithnjë e më të paparashikueshme. Hodges thotë se Uashingtoni nuk e ka përcaktuar kurrë qartë se si dëshiron të duket Irani kur lufta të mbarojë – gjë që, sipas tij, e bën konfliktin më të vështirë për t’u përfunduar.

Ai paralajmëron, gjithashtu, për presionin mbi rezervat ushtarake amerikane dhe mbi kapacitetin e përgjithshëm të parandalimit. “Sa më gjatë që zgjat konflikti, aq më shumë vihet në provë aftësia e SHBA-së për të siguruar mjaftueshëm municion. Kjo nuk lidhet vetëm me operacionet aktuale, por edhe me ruajtjen e kapaciteteve të parandalimit ndaj Kinës. Unë jam i sigurt se po ushtrohet presion i madh mbi industrinë, për të rritur prodhimin. Por, këto nuk janë produkte të thjeshta – bëhet fjalë për armë shumë të sofistikuara, të shtrenjta dhe që kërkojnë kohë për t’u prodhuar. Nuk mund të trefishosh apo katërfishosh menjëherë prodhimin e interceptorëve Patriot, sistemeve HIMARS apo raketave Tomahawk”, thotë Hodges.

Presidenti Trump tha më 4 mars se forcat e Shteteve të Bashkuara janë në një pozicion shumë të fuqishëm në Iran. Sipas tij, ato kanë bërë një përparim të madh, “edhe pse lufta ka më pak se një javë që ka nisur”. Dhe, ndoshta, faktori më i rëndësishëm për këtë është “rindërtimi i ushtrisë gjatë mandatit tim të parë”, tha Trump.

Në Ballkan, Ministria e Sigurisë e Bosnje e Hercegovinës rriti masat e sigurisë në një nivel më të lartë, për shkak të përshkallëzimit të konfliktit në Lindjen e Mesme, ndërsa presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, e krahasoi sulmin e SHBA-së ndaj Iranit me fushatën ajrore të NATO-s kundër ish-Jugosllavisë.

Me fjalët e Jamie Sheas, kjo është thjesht një “analogji krejtësisht e rreme” dhe retorikë e përsëritur e Serbisë, e cila ka mbështetjen edhe të Iranit në kundërshtimin e pavarësisë së Kosovës.

Irani, me një popullsi prej mbi 91 milionë banorësh, nuk e njeh Kosovën si shtet dhe nuk ka marrëdhënie diplomatike zyrtare me vendin.

Në Prishtinë protestohet e marshohet për 8 Mars

Në rrugët e Prishtinës sot u marshua nën thirrjet për barazi e mbrojtje të grave.

Me brohoritjet “Marshojmë, s’festojmë – njëra-tjetrën ne e mbrojmë”, Kolektivi “Marshojmë, s’festojmë” thirri në rrugët e Prishtinës për luftim të të gjitha llojeve të dhunës.

Në Ditën Ndërkombëtare të Gruas – 8 Marsin, marshuesit u mblodhën fillimisht në sheshin “Zahir Pajaziti”, u ndalën tek objekti i Policisë së Kosovës, për të vazhduar më pas te objekti i Qeverisë së Kosovës, raporton kosovapress, transmeton albinfo.ch.

Sipas marshuesve, sistemi patriarkal po ndjehet në përditshmëri.

“Kjo dhunë që është e normalizuar ndjehet në përditshmëri, e si rezultat na kanë jep ndjesinë që duhet të revoltohemi e me luftu kundër këtij sistemi shtypës. Jemi mbledhur me e ditë tërë Kosova se ka rezistencë, që na përkundër shtypjes sistematike e rraskapitjes që e ndjejmë nga pozita që na është dhënë si grua. Prej vegjëlisë na imponohet me u formësua në një mënyrë qe i leverdisë patriarkatit, burrave. Na përçohet një mesazh që ne duhemi të ekzistojmë si verzioni më i imtë e i kufizuar i vetës. Mësohemi me marrë komente për trupin tonë, me u seksualizu e objektivizu duke qenë fëmijë”, tha njëra nga aktivistet.

Ajo tha se të gjitha format e dhunës duhet të luftohen. “Shumica në Kosovë mësohen me e duru dhunën prej personave që supozohen me na rrite… Në shkolle na mësojnë si shuhet zëri jonë, jo si fuqizohet. Abuzim që përjetohet në vende pune ku është e normalizuar me tu cenua dinjiteti dhe shteti ta kthen shpinën mbrapa kur ngrit zërin.. Në vend se abuzuesi të gjykohet në gjyq, gjykohet viktima e tij në ndërgjegje shoqërore. Po ua rikujtojmë Policisë se kanë faj për çdo mosreagim të dhjetëra rasteve të dhunës së raportuar. Ata vetë janë abuzues dhe shtyllë e fortë e këtij sistemi të pabarazisë në këtë shoqëri. Të gjitha këto forma të dhunës duhet të luftohen”, tha ajo.

Ministri zviceran i mbrojtjes kritikon vendet që zhvillojnë luftëra

Ministri zviceran i Mbrojtjes, Martin Pfister, ka kritikuar shtetet ndërluftuese në konfliktin me Iranin. “Amerikanët dhe Izraeli e kanë sulmuar Iranin nga ajri. Duke vepruar kështu, ata, ashtu si Irani, kanë shkelur ligjin ndërkombëtar”, i tha ai gazetës SonntagsZeitung.

Për më tepër, Pfister nuk e përjashtoi mundësinë që edhe Evropa të përfshihet në luftë. Rreziku nuk kufizohet vetëm në veprimet klasike ushtarake, por në luftën asimetrike në kuptimin e sulmeve terroriste, tha ai.

“Ekziston rreziku i sulmeve terroriste në Zvicër. Përveç kësaj, lufta mund të shkaktojë një valë refugjatësh që do të na arrijnë edhe ne”, vazhdoi Pfister në intervistë. Ai nuk beson se Zvicra kërcënohet drejtpërdrejt nga raketat iraniane me rreze të gjatë veprimi. Megjithatë, ai nuk përjashton dëmet anësore, përcjell albinfo.ch.

Prandaj, Pfister donte të merrte një pamje gjithëpërfshirëse të sigurisë dhe jo vetëm një ushtarake. Përveç ushtrisë, policia dhe shërbimet e inteligjencës luajnë gjithashtu një rol të rëndësishëm, tha ai. “Unë besoj se popullsia do ta kuptojë se na duhen më shumë burime për këtë.”

Mungesa e sistemeve të mbrojtjes nga lufta është veçanërisht shqetësuese, sipas Pfister. “Aktualisht nuk kemi asgjë për të mbrojtur kundër sulmeve me rreze të gjatë veprimi.”

Në të njëjtën kohë, Pfister theksoi se strukturat e reja ishin krijuar tashmë. Tani ekziston një qendër kompetence për dronë dhe robotikë në Zyrën Federale të Armatimeve dhe në ushtri, si dhe një grup pune që punon së bashku me shkencën dhe kompanitë.

Megjithatë, situata e kërcënimit është nënvlerësuar në dekadat e fundit, tha ai. “Shoqëria jonë e përsosur me prosperitetin e saj është ende shumë larg konflikteve aktuale”, tha Pfister. “Kjo luftë, aq e keqe sa është, mund të shkaktojë edhe një rimendim në këtë vend, gjë që është urgjentisht e nevojshme.”

Katër arsye për numrin e ulët të “rasteve të ftohta” të zgjidhura në Zvicër

Në fund të shkurtit, autoritetet në Koblenz të Gjermanisë arrestuan një të dyshuar në rastin e vrasjes së një turisti amerikan, i cili mbeti i pazbuluar për më shumë se tridhjetë vjet. Në Shtetet e Bashkuara, disa “raste të ftohta” janë zgjidhur vitet e fundit. Në Zvicër, njoftimet e krahasueshme janë jashtëzakonisht të rralla. Pse?

“Në krahasimin ndërkombëtar, relativisht pak “raste të ftohta” – d.m.th. vrasje të pazgjidhura – zgjidhen në Zvicër”, shpjegon Christiane Trapp, drejtuese e njësisë së kriminologjisë të policisë së Bazel-Campagne. Ky fenomen nuk shpjegohet me një arsye, por me bashkëveprimin e katër faktorëve kryesorë.

1) Krimi i vrasjes parashkruhet pas 30 vjetësh

Një rast si ai i Koblenzit nuk mund të ndodhte në Zvicër. Në ligjin zviceran, vrasja parashkruhet pas 30 vjetësh. “Pasojat janë të rëndësishme”, thotë Christiane Trapp. Edhe kur provat janë të qarta, autori nuk mund të ndiqet penalisht. “Prandaj, motivimi për të rihapur biznese shumë të vjetra, me koston e burimeve të konsiderueshme, është duke u zvogëluar.” Prokurorët publikë dhe forcat e policisë natyrisht i përqendrojnë burimet e tyre të kufizuara në veprat penale të paparashkruara.

Disa ditë më parë, Parlamenti vendosi të heqë afatin e parashkrimit për vrasjen (shih kutinë), por kjo do të zbatohej vetëm për rastet që nuk do të parashkruheshin ende në kohën e hyrjes në fuqi të ndryshimit ligjor. Një nga shpjegimet e bilancit më modest është pra i thjeshtë: Hetuesit zviceranë kanë më pak dosje të vjetra për të rihapur sesa homologët e tyre jashtë vendit.

2) Nuk ka njësi të specializuara në “raste të ftohta”

Në Austri, Zyra Federale e Policisë Kriminale ka një shërbim të dedikuar për hetimet e rasteve të ftohta. Gjithashtu në Gjermani, disa Lande kanë ngritur njësi të specializuara që rishqyrtojnë sistematikisht dosjet e vjetra në dritën e metodave moderne.

Në Zvicër, federalizmi e detyron, ndjekja penale është përgjegjësi e kantoneve. Kantoni i Bazel-Campagne ka një strukturë të specializuar që analizon sistematikisht krimet e dhunshme të mëparshme, por ky lloj organizimi mbetet përjashtim. Në shumicën e kantoneve, dosjet e vjetra zakonisht rihapen vetëm kur shfaqet një pistë e re, shkruan RTS, transmeton albinfo.ch.

3) Mediat zvicerane po tregojnë përmbajtje

“Në Gjermani ose Austri, “rastet e ftohta” shpesh kanë tematikë në media,” nëpërmjet programeve të thirrjeve për dëshmitarë ose fushatave të synuara të komunikimit, shpjegon Christiane Trapp. “Qëllimi është të arrihen bashkëpunëtorë të mundshëm, të njohur të vjetër ose dëshmitarë që kanë heshtur.” Faktori kohë luan një rol të rëndësishëm: dekada më vonë, disa njerëz janë më të gatshëm të japin informacion.

“Në Zvicër, nga ana tjetër, mbulimi mediatik është shpesh më i rezervuar,” vazhdon ajo. Pasoja: kur rastet zhduken më shpejt nga kujtesa kolektive, probabiliteti i marrjes së të dhënave spontane nga popullata zvogëlohet.

4) Zvicra ka pak “raste të ftohta”

Për të përfunduar, një lajm i mirë: Zvicra ka një shkallë të lartë sqarimi për vepra të rënda të dhunshme. Sot, pothuajse 100% e vrasjeve zgjidhen.

Në krahasim ndërkombëtar, Zvicra nuk ka aq shumë raste të ftohta që mund të rishqyrtohen më vonë. Sipas një ankete të kryer nga revista Beobachter, ka pak mbi tridhjetë prej tyre në të gjithë vendin.

Votuesit zviceranë miratojnë iniciativën për të “ndaluar mashtrimet me kamerat e shpejtësisë”

Në një rast unik në Zvicër, kantoni i Aargaut do të kufizojë përdorimin e kamerave të shpejtësisë. Të dielën votuesit miratuan qartë një iniciativë popullore për një kërkesë autorizimi.

Të dielën, 55.5% e votuesve në kantonin verior zviceran miratuan iniciativën popullore “Ndaloni mashtrimet me kamerat e shpejtësisë”, tha kancelaria kantonale.
Iniciativa e nisur nga seksioni rinor i Partisë Racialo-Liberale të qendrës së djathtë përfshin një kërkesë të re autorizimi kantonal për sistemet stacionare të monitorimit të shpejtësisë dhe dritave të kuqe në Aktin e Policisë. Instalimet gjysmë-stacionare do të jenë të kufizuara në kohë, raporton swissinfo, transmeton albinfo.ch.

Parlamenti, qeveria kantonale, si dhe Radikal-Liberalët dhe Partia Popullore Zvicerane e krahut të djathtë ishin në favor të iniciativës. Ata argumentuan se nevojiteshin rregulla të qarta dhe se sistemet nuk do të ndaloheshin. Kundërshtarët argumentuan se ishte populiste dhe rrezikonte sigurinë rrugore.

Çështja është një “patate e nxehtë” politike e përjetshme në Aargau. Ekziston vetëm një sistem fiks monitorimi në kanton, në kryqëzimin Gstühl në Baden. Votuesit e Badenit e hodhën poshtë iniciativën kantonale.

Numri i shkeljeve të trafikut ka rënë që kur është instaluar sistemi i kamerave të shpejtësisë komunale. Policia kantonale mbështetet në kontrolle të papritura të shpejtësisë me një pajisje matëse lazeri mobile për të kapur shkelësit e trafikut.

SWISS aktualisht nuk planifikon një fluturim tjetër special për dhe nga Lindja e Mesme

Linjat Ndërkombëtare Ajrore Zvicerane (SWISS) nuk po planifikojnë një fluturim tjetër të posaçëm për të sjellë udhëtarët zviceranë të bllokuar nga Lindja e Mesme në shtëpi për momentin. Situata mbetet shumë e paqëndrueshme, tha ajo.

Nëse situata ndryshon dhe ministria e jashtme regjistron përsëri një nevojë, kompania do të shqyrtojë organizimin e një fluturimi tjetër të posaçëm, tha një zëdhënës i SWISS të dielën me kërkesë të Agjencisë Zvicerane të Lajmeve Keystone-SDA.

“Ne po vlerësojmë vazhdimisht se kur dhe në çfarë kushtesh mund të rifillojmë cilat operacione fluturimi ose të ofrojmë lidhje shtesë,” vazhdoi zëdhënësi. Çdo vendim bazohej në sigurinë e pasagjerëve dhe ekuipazheve, transmeton albinfo.ch.

Një javë pas ofensivës SHBA-Izrael kundër Iranit, 4,040 udhëtarë zviceranë ishin ende të regjistruar të shtunën, sipas qeverisë zvicerane. Ata po kërkojnë ndihmë për t’u larguar nga Lindja e Mesme nëpërmjet aplikacionit Travel Admin.

Të enjten pasdite, një fluturim i posaçëm SWISS nga Muscat në Oman zbarkoi në Cyrih me 211 udhëtarë zviceranë në bord. Dy avionë Edelweiss sollën 404 pasagjerë nga Omani në Cyrih të shtunën.

Vonohen rezultatet për të zgjedhurit në Ekzekutivin e Cyrihut

Zgjedhjet për këshillin bashkiak (ekzekutivin) të Cyrihut po duken emocionuese: Tre nga nëntë anëtarët e qeverisë së qytetit të Cyrihut nuk kandiduan për rizgjedhje kështu që u hap gara për tre kandidatë që nuk ishin më parë pjesë e këshillit, transmeton albinfo.ch.

Kryetarja e bashkisë Corine Mauch (Partia Socialdemokrate) dhe këshilltarët André Odermatt (Partia Socialdemokrate) dhe Filippo Leutenegger (Partia Liberale) jnë ata që nuk u rikandiduan.

Kandidati më premtues për të pasuar zonjën Mauch është kreu aktual në këtë qeveri, i shërbimeve sociale, Raphael Golta (Partia Socialdemokrate). Përparim Avdili (FDP, Partia Liberale) konsiderohet sfiduesi më serioz i tij.

Në atmosferën e etheve të pritjes në ndërtesën e bashkisë së Cyrihut ka munguar Përparim Avdili, shkruan watson.ch. Kjo, për shkaqe sigurie, pas kërcënimeve serioze që i janë drejtuar ditëve të fundit.

Bashkëpartiakët e tij presin me entuziazëm verdiktin e mundshëm: “Nëse Avdili bëhet kryetar bashkie, do të kemi një paradë të madhe makinash nëpër Cyrih”, thotë udhëheqësi i fushatës zgjedhore nga kjo parti, Patrick Brunner për Tages Anzeiger.

“Ai është maskota jonë. Ai ishte me ne edhe katër vjet më parë, dhe atëherë fituam një vend në këshillin bashkiak dhe u bëmë partia e dytë më e fortë”, thotë Brunner.

Normalisht, rezultatet fillestare do të priteshin rreth orës 15:00. Meqenëse këto nuk janë ende të disponueshme, (ora 16.40) supozohet se rezultatet do të publikohen vetëm pasi të jenë numëruar disa zona zgjedhore. Disa media shkruajnë se ato nuk do të dihen para porës 19.00.

Përparim Avdili thotë në telefon se po pret rezultatet me partneren dhe ekipin e tij. Ai nuk e zbulon vendndodhjen, por thotë: “Sapo të dalë rezultati përfundimtar, sigurisht që do të vij në bashki.”