Kapiteni i Kosovës rikthehet me asistim nga lëndimi

Kapiteni i Kosovës, Amir Rrahmani është kthyer nga lëndimi me asistim në fitoren e skuadrës së Napolit.

Napoli të shtunën e fitoi ndeshjen dramatike në udhëtim ndaj Genoas me rezultatin 3:2.

Rrahmani, asistoi te goli i epërsisë 2:1 të cilin e realizoi Scott McTominay, transmeton albinfo.ch.

31-vjeçari Rrahmani e kompletoi ndeshjen.

Napoli vazhdon të jetë në vendin e tretë me 49 pikë. Genoa është poshtë në tabelë me 23 pikë.

Shqiptarët duan verën e huaj

Shqiptarët nuk e preferojnë verën e prodhimit vendas kjo shihet edhe tek të gjithë ekspozitorët e restoranteve të cilat janë të mbushura me verë të huaj.

Sipas të dhënave doganore gjatë vitit 2025 në Shqipëri janë IMPORTUAR  6,548,000 litra ku dominohet nga vera italiane, kosovare dhe franceze me çmime që variojnë  nga 80-600 lekë\litër verë .

Ndërsa vera premium mbërrin nga Holanda dhe Spanja në shuma nga 1000-4000 lekë, por kjo në një sasi tepër të vogël.

Nga ana tjetër kantinat tona po në të njëjtin vit prodhuan 1,502,000 litra verë, shkruan TCH, transmeton albinfo.ch.

Fakti që ne bëjmë gëzuar me verë që prodhohet jashtë kufijve tanë, nuk do të thotë që vera e shtëpisë nuk është cilësore.

Sipas ekspertëve të bujqësisë vera e importit e konkurron atë të vendit në sasi dhe çmim, por kurrsesi në cilësi. Por për verën e shtëpisë bëhet shumë pak marketing.

Eksperti i bujqësisë, Agim Rrapaj thotë: “Arsyeja kryesore është se Shqipëria në marrëveshjen që ka më BE ka pranuar që një kuotë vere të hyjë pa taksa. Kjo bën që njësitë e shitjes në vendin tonë të preferojnë këtë verë sepse e shesin me një çmim 4-5 herë më shumë që ka më tepër leverdi. Ndërsa vera shqiptare është e prodhuar nga rrushi dhe njëkohësisht nuk ka marketing”.

Në shtetet e tjera produkti vendas mbrohet jo vetëm duke e mbështetur financiarisht, por edhe duke i ofruar një klimë të mirë biznesi, që të vijë sa më lehtë në tryezën e konsumatorit.

“Shumë vende e kanë zgjidhur këtë që i detyrojnë OBU që të kenë një stendë më vërë shqiptare. Ne kemi kërkuar këtë tek Ministria e Bujqësisë dhe ajo e Ekonomisë, ku të detyrojë të gjitha njësitë e shitjes që verën shqiptare kenë në tregun e tyre. Kjo gjë nuk bëhet”, shton eksperti.

Ata që dëmtohen më shumë nga kjo zgjedhje, janë fermerët e vreshtave dhe prodhuesit e verës të cilët prej vitesh në kantinën e tyre u ka mbetur stok produkti i verës, edhe pse vera jonë në Evropë është vlerësuar me pikët maksimale të shijes dhe cilësisë.

Lara, krenaria e Shqipërisë në Lojërat Olimpike Dimërore

Lara Colturi është vetëm 19 vjeçe, por ajo mund të bëjë historinë olimpike duke u bërë medalistja e parë e medaljeve olimpike dimërore e Shqipërisë, sipas BBC.

“Është një jetë e vështirë, por e dua,” thotë adoleshentja, e cila ka punuar jashtëzakonisht shumë që kur ishte fëmijë.

“Shkoja në shkollë, pastaj shkoja për patinazh në akull për dy orë dhe pastaj ski pasdite dhe pastaj në shtëpi, pastaj detyrat e shtëpisë dhe pastaj haja dhe pastaj përsëri!” thotë ajo.

“Dhe dua të them, isha vetëm 10 vjeçe”, shton Colturi.

Por, skijimi ka qenë gjithmonë diçka që ajo e do, para së gjithash, shkruan ATSH, transmeton albinfo.ch.

“Për mua ishte shumë qesharake ta bëja, sepse nëse nuk bëja diçka, mërzitesha”, thotë ajo.

Që në moshë të vogël, Lara thotë se është përqendruar në të pasurit një mentalitet fitues duke praktikuar ushtrime frymëmarrjeje për të qëndruar e pranishme – dhe tani ajo është një nga skiatoret më të mira të sllallomit në botë.

Duke u nisur drejt Lojërave Olimpike Dimërore në Milano Cortina të Italisë, ajo ka mundësinë të bëjë histori për Shqipërinë, e cila fitoi medaljet e para olimpike verore vetëm në Paris 2024.

“Udhëtimi i Larës ka qenë fenomenal për vendin me tre milionë banorë, thotë Alesia Burnazi e RTSH-së.

“Ajo jo vetëm që po i bën vajzat e reja të ëndërrojnë, por edhe po e bën të gjithë popullsinë të mbështesë atë dhe të dijë më shumë rreth sporteve të skijimit”, shton ajo.

Alesia thotë se arritja e Larës është e madhe për një vend të vogël që as nuk ka vendpushime skijimi.

Sa i përket Larës, ajo është e kënaqur që e ka vënë skijimin në hartë për Shqipërinë – dhe është pak e hutuar…

“Shqipëria nuk e dinte se çfarë ishte skijimi alpin deri më tani. Dhe tani unë jam si një personazh i famshëm atje, dhe është e mrekullueshme. Unë jam thjesht një skiatore alpine”, thotë Lara.

Falë suksesit të Larës, skijimi në Shqipëri po fillon të marrë hov.

“Nuk po bëj gjëra të mëdha, por për ta është thjesht mahnitëse. Dhe ata kanë disa kodra të vogla… po argëtohen shumë tani që shkojnë të bëjnë pak ski. Pra, po, është thjesht mahnitëse”, thotë Lara.

Laura po e bën Shqipërinë krenare.

Qyteti evropian për një vizitë të shkurtër

Kanë kaluar 30 vjet që kur shërbimet e përditshme të Eurostar nisën të dërgonin vizitorë drejt kryeqytetit të Belgjikës dhe qyteti i njohur për personazhin Tintin dhe birrën vazhdon të jetë plot surpriza.

Me përjashtim të aktorit Jean-Claude Van Damme, shpesh i quajtur “Muskujt nga Brukseli”, është një fakt interesant që shumë nga belgët më të famshëm nuk janë realë.

Tintin është personazh librash komikë; Poirot është krijim i imagjinatës së Agatha Christie; ndërsa Smurf-ët ngjytë blu jetojnë në një pyll imagjinar, shkruan shqip.al, transmeton albinfo.ch.

Kryeqyteti shumëgjuhësh i Belgjikës, dhe qendra de facto e BE-së, njihet edhe për statujën 400-vjeçare të një djali që urinon në një shatërvan, Manneken Pis, që sipas legjendës përfaqëson një figurë që shpëtoi qytetin nga zjarri.

Megjithatë, “Brand Belgium” është shumë i gjallë në Bruksel, falë katër simboleve kryesore: çokollatës, birrës, waffle dhe patateve të skuqura.

Vizitorët mund të gjejnë muze dedikuar çokollatës, histori të birrës belge në ndërtesën e vjetër të bursës dhe traditën lokale të skuqjes së patateve, që belgët këmbëngulin se nuk janë “french fries”.

Shumë njerëz mbërrijnë duke pritur një qytet formal për shkak të rolit politik evropian, por gjejnë një realitet ndryshe: art modern, lagje kreative dhe banorë miqësorë.

Përvoja më e mirë gastronomike shpesh gjendet në rrugica më pak turistike, në bare vere me qirinj në Saint-Gilles, në zonën e dizajnit Dansaert apo në Ixelles, me parqe dhe liqene të përshtatshme për piknik.

Tridhjetë vjet më parë, kur Eurostar nisi linjat e rregullta mes Londrës dhe Brukselit, shumë nga këto zona sapo kishin nisur transformimin urban.

Më pas, automjetet u ndaluan në zonën qendrore, duke e kthyer Grand-Place në hapësirë kryesisht për këmbësorë. Qendra e qytetit Grand Place, konsiderohet si qendra më e bukur në botë. Sot, Brukseli mbetet një qytet i vështirë për t’u përkufizuar, por në zhvillim të vazhdueshëm.

Çfarë të shihni dhe të bëni

Brukseli është qendër e stilit Art Nouveau, i lidhur me arkitektin Victor Horta. Me një kartë speciale, vizitorët mund të hyjnë në disa nga ndërtesat më ikonike të këtij stili.

Grand-Place është zemra historike e qytetit, ku përballen Bashkia dhe ndërtesa historike e tregut të bukës, sot muze i qytetit. Zona Dansaert është ndër më modernet, me butikë, kafe dhe bare verërash.

Dashamirësit e artit mund të vizitojnë koleksione moderne dhe galeri, ndërsa muzeu i çokollatës tregon historinë e kakaos dhe traditës belge të ëmbëlsirave.

Galeritë historike Saint-Hubert janë vendi ku u krijua pralina moderne.

Brukseli është edhe kryeqytet i librave komikë. Rruga e Muraleve ka mbi 80 piktura murale. Vizitorët mund të shohin edhe veprat e René Magritte në muzeun e dedikuar artistit.

Ushqimi dhe jeta lokale

Nga kafetë tradicionale te restorantet moderne, qyteti ofron kuzhinë që kombinon traditën me eksperimentimin.

Sanduiçet artizanale, brunch-et në kopshte urbane dhe tregjet e dorës së dytë janë pjesë e përditshmërisë lokale.

Tregu i hapur Jeu de Balle është një nga vendet më autentike për antikuare dhe objekte vintage. Dyqanet artizanale të letrës dhe libraritë historike ruajnë traditën kulturore të qytetit.

Jeta e natës dhe kultura

Brukseli ka traditë të fortë në jazz, me klube historike që vazhdojnë të funksionojnë. Në parqet e qytetit organizohen shpesh sete DJ dhe evente muzikore, ndërsa baret e vogla ofrojnë kokteje artizanale dhe atmosferë intime.

Në thelb, Brukseli kombinon politikën evropiane me kulturën urbane, historinë me artin modern dhe gastronominë tradicionale me kreativitetin bashkëkohor, një kombinim që e bën ideal për një pushim të shkurtër urban.

Zjarri në Memorialin e Crans-Montana, policia fillon hetimet

Një zjarr shpërtheu mëngjesin e kësaj të diele brenda memorialit për viktimat e tragjedisë së Crans-Montana, i vendosur në qendër të fshatit.

Policia e Vallese njoftoi se flakët u fikën shpejt nga zjarrfikësit dhe se nuk ka pasur të lënduar, transmeton albinfo.ch.

Autoritetet kanë hapur një hetim për të përcaktuar shkaqet e zjarrit.

Tragjedia e Crans-Montanas i mori jetën 41 personave në natën e ndërrimit të viteve, pas një zjarri që shpërtheu në një bar ku shumë të rinj po festonin ardhjen e vitit 2026.

Shkruan gazeta e njohur austriake: Fate Velaj, nga emigrant në diplomat

Daniel Lohninger

Në vitin 1991, Fate Velaj erdhi si i ri në Austri. Shtëpia e tij e parë ishte gasthausi Kreuztanne në St. Anton/Jeßnitz, në rrethin e Scheibbsit. 35 vjet më vonë, Velaj është artist i njohur, diplomat i nivelit të lartë dhe Ambasador i Republikës së Shqipërisë. Jetën e tij të trazuar ai e pasqyron tani në romanin “Kreuztanne”, shkruan gazeta kryesore e Landit të Austrisë së Poshtme, Niederösterreichische Nachrichten (NÖN).

“Unë jam një austriak i Austrisë së Poshtme.”

Kështu thotë me krenari Fate Velaj gjatë bisedës me NÖN. Dhe kujton me kënaqësi vitet pas largimit nga Shqipëria: kohën kur si emigrant  përfundoi në gasthausin Kreuztanne në St. Anton/Jeßnitz, kur punoi si larës enësh në Kartause Gaming, e më pas si punëtor fabrike në firmën Heiser (sot: Worthington Cylinder) në Kienberg.

Austria e Poshtme është gjithashtu vendlindja e dy fëmijëve të tij, të cilët erdhën në jetë në spitalin e Scheibbs-it, transmeton albinfo.ch.

Vitet e para në Austri nuk kanë qenë të lehta, por kanë qenë formuese, kujton Velaj. Historia e tij është ajo e një të riu që, pas rënies së komunizmit, la atdheun për të ndjekur ëndrrat e tij. Këto ëndrra e sollën në vitin 1991, në moshën 28-vjeçare, nga qyteti bregdetar shqiptar Vlorë në Austrinë e Poshtme.

Për shtatë vjet, Fate Velaj jetoi në Mostviertel, krijoi familje, ndërtoi miqësi që i ruan edhe sot dhe u frymëzua nga natyra rreth Ötscher-it madhështor për veprat e tij artistike.

“Këtu u rilinda,” thotë Velaj me mirënjohje të thellë. Edhe sot ai mbetet i lidhur fort me këtë rajon:

“Kur dal nga autostrada në Ybbs dhe futem në rrugën federale 25 drejt Scheibbs dhe Gaming, e ndiej ajrin që vjen nga Ötscher-i dhe kam ndjesinë se po kthehem në shtëpi.”

Një artist në kërkim të rrugës së vet

Romanin “Kreuztanne” ai e sheh si një homazh për njerëzit e kësaj zone, të cilët i dhanë strehë, mbështetje dhe një vakt të ngrohtë. Atyre u detyrohet edhe për faktin se veprat e tij artistike, të cilat sot ekspozohen në mbarë botën, u prezantuan për herë të parë publikisht – në ekspozita në Gaming, Scheibbs dhe Wieselburg.

“Në vitin 1991 qëndroja në një kryqëzim me tre tabela drejt së ardhmes sime. Nuk e dija cilën të zgjidhja,” shpjegon Velaj pa e ditur se rruga do ta çonte drejt fotografisë, pikturës dhe letërsisë.

Në vitin 2013, Fate Velaj u kthye në Shqipëri si këshilltar i Kryeministrit, për të ndihmuar vendin e tij në rrugën drejt europianizimit, dhe u zgjodh edhe deputet në Parlamentin shqiptar. Në vitin 2024 ai u rikthye në Vjenë – dhe që prej atëherë është Ambasador i Republikës së Shqipërisë.

Për veprimtarinë e tij për Austrinë dhe Europën, ai është vlerësuar nga Presidenti Federal i Austrisë, Alexander Van der Bellen, si edhe nga Parlamenti Evropian; më pas kanë ardhur çmime në SHBA dhe Itali.

Aktualisht, ai ndodhet në turne leximesh në Austri me versionin në gjermanisht të romanit “Kreuztanne”.

Vetë libri është një ndërthurje e autobiografisë dhe fiksionit: një histori migrimi, por edhe një roman artisti dhe një studim shoqëror – i shkruar me një gjuhë të butë, poetike dhe njëkohësisht të përmbajtur.

Shqipëria, po bëhet tërheqëse për pensionistët amerikanë

Qiratë dhe kostoja më e ulët e jetesës, si dhe mundësia për të qëndruar deri në një vit pa leje qëndrimi po e bëjnë Shqipërinë destinacionin e parapëlqyer edhe për pensionistët amerikanë. Sipas agjentëve të pasurive të patundshme, Vlora dhe Saranda janë ndër qytetet kryesore ku ata qëndrojnë me qira nga 400 deri në 500 dollarë (USD) në muaj.

Prej muajit tetor, Lisa Spence, 62 vjeçe, nga shteti i Alabamës në SHBA, jeton në Vlorë.

Zonja Spence tregon për “Monitor” se ka zgjedhur të jetojë për një vit në Shqipëri për shkak të kostos së ulët të jetesës dhe leverdishmërisë ekonomike, duke pasur parasysh të ardhurat e saj mujore nga pensioni me vlerë 2,200 USD, transmeton albinfo.ch.

Lisa tashmë pensioniste, tregon se ka punuar 18 vjet si administratore në një zyrë kontabiliteti të një kompanie të madhe ndërtimi. Ajo pohon se jeta në SHBA është shumë herë më e shtrenjtë krahasuar me Shqipërinë. Sipas saj, kjo është një ndër arsyet kryesore pse ka vendosur të qëndrojë për një vit në Vlorë.

Ajo jeton në një apartament me qira në zonën e Lungomares në Vlorë. Për një apartament me dy dhoma dhe ballkon me pamje panoramike, paguan 400–500 USD në muaj, ndërsa në SHBA, një pronë e ngjashme sipas saj do të kushtonte minimalisht 1,400 USD.

“Me të ardhurat që kam nga pensioni, nuk do të mbijetoja në SHBA. Cilësia e jetës këtu është shumë i mirë duke pasur parasysh, të ardhurat mujore nga pensioni. Gjithashtu njerëzit janë shumë mikpritës.

Në Shqipëri mund të shijosh momentet e vogla të jetës, si të pish një kafe, të ecësh apo të bësh shëtitje. Edhe cilësia e ushqimeve është shumë e mirë. Klima, ajri i pastër, deti, Vlora është vend ideal për të bërë një jetë të mirë. Atje të gjithë njerëzit nxitojnë. Këtu jeta është më e qetë”, shprehet ajo.

Kjo është përvoja e saj e parë e të jetuarit në një shtet jashtë SHBA-së. Zonja Spence u njoh me Shqipërinë pas disa kërkimeve që bëri mbi listën e vendeve miqësore të publikuara nga Departamenti Amerikan i Shtetit, ku përfshihet edhe Shqipëria.

“Ishte shumë e rëndësishme që, para se të vendosja se ku do të jetoja, të bëja një kërkim mbi shtetet në listën e vendeve miqësore të publikuara nga DASH, pasi për një zonjë pensioniste që jeton e vetme, siguria mbetet kryesorja”, – përfundon zonja Spence.

Më tej, ajo nënvizon se deri tani ka qenë shumë e lehtë për të pasur shërbim ambulator mjekësor, edhe për shkak të një gjendjeje gripale që kaloi, si dhe kujdesin dentar. Ajo shton se deri tani nuk i është dashur të përdorë shërbim spitalor.

Zonja Spence e rekomandon qytetin e Vlorës edhe për shtetas të tjerë amerikanë që kërkojnë të jetojnë jashtë vendit të tyre, pas daljes në pension.

Agjentët e tregut të shitblerjes së pasurive të paluajtshme pohojnë se në qytetet bregdetare, si në Vlorë dhe Sarandë, vihet re një tendencë e rritjes të kërkesës së shtetasve të huaj pensionistë, përfshirë edhe shtetasit amerikanë për të jetuar me qira.

Sipas agjentes imobiliare Viola Shehaj-Malaj, kërkesa e pensionistëve amerikanë për të jetuar në qytetin e Vlorës në apartamente me qira ka shënuar rritje të ndjeshme në vitin 2025, tendencë që ka vijuar edhe në muajin e parë të 2026.

Në tërësi, sipas saj, afatet e qëndrimit nga shtetasit e huaj që kanë zgjedhur Vlorën për të qëndruar zgjatin nga 1 deri në 2 vite. Ndërsa pensionistët amerikanë po testojnë këtë lloj përvoje, për të vendosur më tej për afatet e qëndrimit, duke shfrytëzuar avantazhin e qëndrimit deri në një vit në Shqipëri pa vizë dhe leje qëndrimi.

Znj. Shehaj-Malaj thekson se një nga faktorët kryesorë që i tërheq është kostoja e ulët e jetesës në Shqipëri krahasuar me Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe veçanërisht çmimet e ulëta të qirave, klima dhe qetësia që gjejnë në qytetet bregdetare.

“Shumica e shtetasve amerikanë që po zgjedhin të qëndrojnë në Vlorë  pohojnë se arsyeja kryesore mbetet kostoja e ulët e jetesës, sidomos e qirave që janë shumë herë më të lira. Nëse në Vlorë gjen një apartament të tipologjisë 1+1 me çmim 400 USD/muaj, në SHBA çmimi minimal është rreth tre herë më i lartë.

Por duhet theksuar se shumë prej pensionistëve amerikanë janë në fazën e testimit. Shumë prej tyre parapëlqejnë të qëndrojnë disa javë apo disa muaj, duke shfrytëzuar afatin e qëndrimit njëvjeçar pa vizë dhe leje qëndrimi në Shqipëri, për ta testuar këtë përvojë. Disa të tjerë zgjedhin të qëndrojnë një vit të plotë, për t’u larguar dhe për t’u kthyer sërish. Kjo periudhë i ndihmon të marrin vendimin nëse do të qëndrojnë afatgjatë”, nënvizon ajo.

Përveç shtetasve amerikanë, qyteti i Vlorës vijon të mbetet mjaft i kërkuar për qëndrim afatgjatë edhe prej pensionistëve italianë, sipas agjentes imobiliare. Sipas të dhënave të publikuara nga mediat italiane, deri në muajin mars 2025, numri i pensionistëve italianë që jetonin në Shqipëri arriti në 3,000 nga 300 pensionistë italianë në vitin 2021.

Rritja e numrit të tyre është ndikuar nga politikat fiskale të Shqipërisë për mostatimin e pensioneve të shtetasve italianë.

“Në praktikë, nëse në Itali 1,500 euro bruto kthehen në 1,150 euro neto, këtu mbeten 1,500 euro të pastra. Dhe nuk vijnë vetëm ata me të ardhura të ulëta, por ka edhe shumë pensionistë të pasur me më shumë se 50 mijë euro në vit”, pohoi më herët për “Corriere Della Sera” një pensionist italian që jetonte në Shqipëri.

Nga lehtësitë e qëndrimit deri te lehtësitë fiskale, arsyet kryesore për zgjedhjen e Shqipërisë

Përveç faktorit më të rëndësishëm që është kostoja e ulët e jetesës, një tjetër arsye e fortë që po tërheq amerikanët është mundësia për të jetuar në Shqipëri deri në një vit pa pasur nevojë për vizë ose leje qëndrimi të gjatë.

Kjo periudhë e mjaftueshme u jep atyre mundësinë të njohin vendin, të vizitojnë qytetet bregdetare dhe të vendosin nëse duan të krijojnë plane afatgjata për qëndrimin.

“Në vargun e turistëve që po vijnë në Shqipëri, po vihet re edhe një trend i ri që përfshin punonjësit nomadë (ata që mund të punojnë nga kudo në botë) dhe pensionistët, veçanërisht nga vendet perëndimore.

Përveç pensionistëve italianë, të cilët janë bërë banorë të rregullt të qyteteve bregdetare të Shqipërisë si Durrësi, Vlora apo Saranda, një grup tjetër që po shfaq interes për tregun shqiptar janë amerikanët.

Media dhe PR-i ndërkombëtar kanë luajtur rol të rëndësishëm në këtë drejtim, pasi Shqipëria po listohet gjithnjë e më shpesh si një nga destinacionet më të mira për daljen në pension, duke u përfshirë në lista krahas vendeve si Portugalia, të cilat kanë politika të qarta për tërheqjen e kësaj kategorie turistësh që më pas shndërrohen në rezidentë.

Në rastin e Shqipërisë, kostoja e jetesës renditet si një nga përparësitë kryesore, por mbi të gjitha vlerësohet liria që ofron pasaporta amerikane, e cila u lejon mbajtësve të saj të qëndrojnë në vendin tonë deri në një vit pa pasur nevojë për dokumente afatgjata rezidence”, thekson Stela Dhami, nga agjencia imobiliare ndërkombëtare “Colliers International Albania”.

Lehtësitë për lejet e qëndrimit për shtetasit amerikanë

Policia e Shtetit sqaroi për “Monitor” se bazuar në vendimin e Këshillit të Ministrave për përcaktimin e afatit të hyrjes dhe qëndrimit të miratuar në muajin mars të vitit 2022, shtetasit e Shteteve të Bashkuara të Amerikës kanë të drejtë të hyjnë dhe të qëndrojnë në Republikën e Shqipërisë pa leje qëndrimi për një periudhë deri në një vit.

Sipas VKM, këta shtetas mund të rihyjnë dhe të qëndrojnë pa leje qëndrimi në Republikën e Shqipërisë nëse kanë qëndruar më shumë se 90 ditë jashtë territorit të Shqipërisë. Ky vendim është marrë në mbështetje të ligjit “Për të huajt” dhe synon lehtësimin e regjimit të hyrjes dhe qëndrimit për shtetasit amerikanë.

Përveç shtetasve amerikanë në Shqipëri pa leje qëndrimi mund të qëndrojnë edhe shtetasit nga Ukraina. Nëpërmjet vendimit të miratuar në muajin maj 2023, qeveria shqiptare vendosi të zgjasë afatin për hyrjen dhe qëndrimin e ukrainasve në Shqipëri. Nga një vit tashmë ata kanë mundësinë që të qëndrojnë pa leje deri në dy vjet.

Po ashtu sipas ligjit “Për të huajt” shtetasit e Shteteve të Bashkuara të Amerikës, të vendeve anëtare të Bashkimit Europian dhe shtetasit e Republikës së Kosovës, kur aplikojnë për herë të parë dhe plotësojnë kriteret e përgjithshme të përcaktuara në nenin 36 të këtij ligji, përfitojnë leje qëndrimi me afat 5-vjeçar.

Sipas ligjit “Për të huajt”, konkretisht nën nenin 33 të tij, përcaktohet se leja e qëndrimit, nëse nuk është përcaktuar ndryshe në këtë ligj ose në marrëveshje ndërkombëtare të ratifikuara nga Republika e Shqipërisë, jepen për një afat prej 3 muajsh, 6 muajsh ose 1 viti, ku leja 1-vjeçare mund të ripërtërihet jo më shumë se 5 herë radhazi.

Gjithashtu, leja e qëndrimit mund të jepet për një periudhë 2-vjeçare, e cila mund të ripërtërihet vetëm një herë, ose për një afat 5-vjeçar, sipas përcaktimeve të këtij ligji. Leja e qëndrimit e përhershme jepet në rast se i huaji ka pasur qëndrim të ligjshëm për 5 vjet radhazi në Republikën e Shqipërisë dhe ka lidhje ose veprimtari të qëndrueshme në vend.

 

Gjykata mbështet ndalimin e shkollës për jo-rezidentët

Gjykatat kanë mbështetur vendimin e Gjenevës për të ndaluar fëmijët që jetojnë në Francë të ndjekin shkollat ​​në kanton.

Vendimi është mbështetur nga Dhoma Kushtetuese e Gjykatës së Drejtësisë, transmeton albinfo.ch.

Në një vendim të datës 3 shkurt dhe të bërë publik këtë javë, gjyqtarët hodhën poshtë dymbëdhjetë ankesa nga studentët që jetojnë në Francë.

Ata kundërshtuan rregullat e reja që i pengojnë jo-rezidentët të regjistrohen ose të vazhdojnë studimet e tyre në Gjenevë.

Gjykata thotë se Këshilli i Shtetit veproi në mënyrë të ligjshme, duke përmendur presionet e kapacitetit shkollor dhe kufizimet buxhetore.

Vendimi mund të apelohet ende në Gjykatën Federale.

Universiteti i Cyrihut bën një zbulim të madh për viruset spitalore

Mund të ketë shpresë në luftën kundër infeksioneve spitalore, pas një zbulimi të madh në Universitetin EHT në Cyrih.

Kjo vjen pas vdekjes së një burri që u plagos rëndë në zjarrin e Crans Montana. Ai pësoi një infeksion para se të vdiste, transmeton albinfo.ch.

Zhvillimi i ri është një xhel që bllokon bakteret të hyjnë në një plagë, pastaj xheli e vret infeksionin kur drita ultravjollcë hidhet mbi të.

Testet fillestare po rezultojnë pozitive, testet në njerëz janë planifikuar më pas.

Çfarë mendojnë realisht evropianët për emigracionin?

Imigracioni në Evropë është rritur vitet e fundit, si në aspektin e numrave realë, ashtu edhe, si rezultat, në aspektin e fuqisë së tij në debatin politik.

Të dhënat e Eurostat tregojnë se 44.7 milionë njerëz që jetonin në BE në vitin 2024 ishin të huaj, shkruan The Local, transmeton albinfo.ch.

Në vitin 2022, 5.1 milionë emigrantë jo-BE mbërritën në Evropë, mbi dyfishi i 2.4 milionëve që erdhën në vitin 2021, dhe migrimi fajësohet nga disa për krimin dhe presionet themelore strukturore në kujdesin shëndetësor dhe strehimin, diçka që tërheq votuesit, përfshirë shumë të rinj, drejt partive anti-migrante.

Në përgjigje, qeveritë në të gjithë Evropën po shtyjnë përpara masa shtrënguese ndaj imigracionit – dhe bashkë me të, kufizime të qëndrimit dhe shtetësisë – dhe në vende si Franca, Gjermania dhe Spanja, partitë anti-imigrante kanë shënuar rritje në sondazhe dhe janë gati të luajnë role kyçe në zgjedhjet e ardhshme.

Kjo retorikë shpesh ngatërron migrantët e ligjshëm dhe të paligjshëm dhe e redukton debatin në dy kuptime: migrimi është tërësisht i mirë ose i keq, njerëzit janë padyshim pro ose kundër imigracionit, dhe nuk ka vend për nuanca.

Por sondazhet sugjerojnë se shumica e njerëzve në të vërtetë nuk mendojnë në këto absolute.

Pra, çfarë mendojnë evropianët për imigracionin, përtej dy kuptimeve?

Evropianët duan reduktime, por mbivlerësojnë migrimin e paligjshëm

YouGov kohët e fundit studioi qëndrimet ndaj imigracionit në Gjermani, Spanjë, Francë, Itali, Danimarkë dhe Poloni.

Në terma të përgjithshëm, zbuloi se evropianët duan kontrolle më të mëdha mbi imigracionin, por nuk janë plotësisht kundër imigracionit. Megjithatë, disa nga bindjet e tyre bazohen në keqkuptime.

Matt Smith, kreu i gazetarisë së të dhënave në YouGov, i thotë The Local: “Të dhënat tona tregojnë se evropianët nuk po e refuzojnë menjëherë imigracionin, por pikëpamjet e tyre mbi këtë temë formohen nga fakti që ata kanë tendencë të besojnë se ka më shumë emigrantë të paligjshëm sesa të ligjshëm në vendin e tyre, dhe kjo po ushqen një ndjenjë se sistemi po abuzohet.”

YouGov zbuloi se në të gjithë Evropën “ekziston një tendencë për të besuar se ka më shumë emigrantë të paligjshëm sesa të ligjshëm”.

Të pyetur nëse Mbretëria e Bashkuar kishte më shumë emigrantë të paligjshëm apo të ligjshëm, 32 përqind e britanikëve u përgjigjën “shumë më shumë që qëndronin ilegalisht sesa ligjërisht”.

Në Francë kjo shifër ishte 41 përqind; në Itali 34 përqind; dhe në Gjermani 26 përqind.

Këto supozime formojnë debatin, por janë shumë larg realitetit.

Në Spanjë, për shembull, ku 38 përqind besojnë se ka më shumë emigrantë të paligjshëm, ka vetëm rreth 800,000 emigrantë pa dokumente nga gati 9 milion të huaj.

Kuptime të ngjashme të gabuara ishin të zakonshme në vendet e tjera të anketuara.

Shumë të anketuar mbështetën “skenarë që shohin ulje të ndjeshme të flukseve” (masa të ashpra, me fjalë të tjera) dhe “përafërsisht gjysma në secilin vend të anketuar (45-53 përqind) thonë se mbështesin një skenar ku jo vetëm që nuk lejohen emigrantë të rinj, por një numër i madh emigrantësh të kohëve të fundit detyrohen të largohen” – deportime masive.

Kur u pyetën për deportimet, 53 përqind e gjermanëve mbështetën idenë, të ndjekur nga francezët dhe italianët (51 përqind) dhe danezët (50 përqind).

Atmosfera, thotë YouGov, duket e qartë: “Evropianët janë kundër një rritjeje të madhe të numrit të emigrantëve të rinj që lejohen të vijnë në vendin e tyre”.

Është interesante se ka prova që vetë emigrantët përqafojnë qëndrime anti-imigracioni me kalimin e kohës. Hulumtimet nga EUI kanë zbuluar se megjithëse “qëndrimet e emigrantëve ndaj imigracionit janë mesatarisht më të favorshme krahasuar me qëndrimet e jo-emigrantëve… ata kanë tendencë të bëhen më negativë me kohën e kaluar në vend”.

Kjo është gjithashtu ndërgjeneracionale, me emigrantët e gjeneratës së dytë më pak të favorshëm ndaj imigracionit. Për disa është një e vërtetë e pakëndshme që migrantët mund të mbështesin kontrollet mbi imigracionin – në Mbretërinë e Bashkuar, veçanërisht, pothuajse 40 përqind e britaniko-indianëve votuan për Brexit-in.

Evropianët mbështesin përfitimet ekonomike mbi deportimet

Megjithatë, të dhënat tregojnë se evropianët në fund të fundit mbështesin përfitimet e migrimit të ligjshëm mbi masat e rrepta dhe deportimet.

“Edhe ata që mbështesin deportimet në shkallë të gjerë mendojnë gjerësisht se janë shkelësit e rregullave që duhet të largohen, jo emigrantët e ligjshëm, dhe kur pyeten për kompromise, kanë tendencë të japin përparësi ruajtjes së shërbimit shëndetësor dhe tërheqjes së talenteve të kualifikuara mbi uljen e migrimit”, shpjegon Smith.

Studimi arriti në përfundimin se “në pothuajse të gjitha rastet evropianët kanë më pak gjasa të zgjedhin të ulin imigracionin dhe të pranojnë anët negative të tij mbi kompromisin alternativ”.

Kjo ndoshta ilustrohet më së miri në Itali, ku kryeministrja Giorgia Meloni mbetet retorikisht e ashpër ndaj migrimit të paligjshëm, por është pajtuar me realitetin ekonomik dhe do të lëshojë 500,000 viza për punëtorët jo-BE në vitet e ardhshme.

Kjo u pasqyrua në të dhëna. YouGov zbuloi se të anketuarit që mbështesin deportimet u përqendruan te ‘shkelësit e rregullave’ të perceptuar që kërkojnë përfitime (78-91 përqind) ose hyjnë ilegalisht për të kërkuar azil (73-85 përqind) në vend që të kontribuojnë emigrantët e ligjshëm.

Thënë thjesht, evropianët qartësisht duan një ulje të imigracionit, por i kuptojnë përfitimet që sjell migrimi i ligjshëm.

Një ekuilibër i vështirë për qeveritë për të arritur, dhe çështja nuk do të zhduket së shpejti, mendon Smith.

“Megjithatë,” përfundon ai, “ka shqetësime të konsiderueshme se edhe migrantët e ligjshëm nuk ndajnë vlera kombëtare dhe nuk po integrohen me sukses, duke sugjeruar që edhe nëse çështjet që shkelin rregullat dhe ekonomike adresohen, shqetësimet në lidhje me imigracionin do të vazhdojnë të vazhdojnë”.

Çfarë po ndodh në Evropë?

Komisioni Evropian mund të lejojë profesionistët jo-BE të qëndrojnë përtej rregullit aktual 90/180 ditë, dhe ne shqyrtuam se cilat kombësi marrin më shumë Kartat Blu të BE-së dhe ku shkojnë ata.

Një rregull i ri që në mënyrë efektive përjashton pensionistët e huaj nga bërja francezë ka çuar në një rënie të ndjeshme të natyralizimeve.

Në Suedi, Social Demokratët e opozitës nuk do t’u bashkohen partive të tjera për të rivendosur një ligj të shfuqizuar për të ndaluar deportimet e adoleshentëve. Ekipi gjithashtu shqyrtoi dymbëdhjetë ligje të reja për migracionin që qeveria dëshiron të miratojë para zgjedhjeve të shtatorit.

Danimarka do të dëbojë shtetasit jo-danezë që kanë vuajtur dënime me burg prej një viti ose më shumë për krime të rënda.

Duke kundërshtuar përsëri këtë trend, Spanja do të legalizojë mbi 500,000 emigrantë pa dokumente, ndërsa qeveria norvegjeze ka prezantuar “rishikimin më të rëndësishëm në politikën e integrimit” në 20 vjet.

Gjermania ka ngrirë aplikimet për kurse integrimi, ndërsa ekipi shqyrtoi pse AfD e ekstremit të djathtë dëshiron skuadra deportimi ICE në stilin amerikan dhe si imigracioni neto ra me 40 përqind vitin e kaluar.

Megjithatë, Italia është zotuar se nuk do të ketë rol policor për ICE në Lojërat Olimpike Dimërore.

Dhe së fundmi, lexuesit e The Local na treguan se si vota e Zvicrës “jo 10 milionëve” do të ishte një “katalizator për urrejtjen ndaj të huajve”.

Policia bastis një klub shqiptar për shkak të lojërave ilegale të fatit

Natën e së shtunës, Policia Kantonale e Cyrihut bastisi një klub në Regensdorf. Gjatë kontrollit, u arrestua një person dhe u sekuestrua një armë, lëndë narkotike dhe para.

Sipas urdhrave dhe në bashkëpunim me Bordin Federal Zviceran të Lojërave të Fatit, Policia Kantonale e Cyrihut hyri në një klub në zonën industriale të Regensdorfit pak pas orës 2:00 të mëngjesit të së shtunës, transmeton albinfo.ch. Siç njoftoi Policia Kantonale e Cyrihut të shtunën, më shumë se 20 persona u gjetën brenda.

Disa nga të pranishmit po luanin një lojë kazinoje, për të cilën në Zvicër kërkohet leje e veçantë, kur ndërhyri policia, shkruan limatttalerzeitung.ch. Te lojtarët u gjetën edhe para.

“Gjatë një kontrolli të plotë të individëve të pranishëm, zyrtarët e policisë kantonale gjetën një shkop bejsbolli dhe afërsisht një kilogram marihuanë”, vazhdoi deklarata. Policia sekuestroi armën e ndaluar, lëndët narkotike dhe mbi 2,000 euro për t`ua dorëzuar e autoriteteve hetuese.

Operatori i klubit, një 54-vjeçar kosovar, akuzohet për vepra penale, përfshirë shkeljen e Aktit Federal të Lojërave të Fatit. Pronari i shkopit të bejsbollit, një shtetas i Serbisë, do të përballet gjithashtu me akuza para prokurorisë publike për shkelje të Aktit të Armëve.

Një burrë 45-vjeçar banonte ilegalisht në Zvicër dhe u arrestua për një vepër penale sipas Aktit të Shtetasve të Huaj dhe Integrimit (FNIA) dhe u soll para prokurorisë publike.

Për më tepër, do të paraqiten raporte pranë autoriteteve përkatëse në lidhje me shkeljet e ligjit kantonal të mikpritjes, Aktit Federal për Mbrojtjen nga Pirja e Duhanit Pasiv dhe Aktit të Produkteve të Duhanit.

Grabitje banke në Erlinsbach, Solothurn, vidhen disa mijëra franga

Një burrë i panjohur grabiti një degë banke në Erlinsbach, Solothurn, të premten pasdite, duke u larguar nga vendi me disa mijëra franga. Një kërkim në shkallë të gjerë ndaj tij deri më tani ka qenë i pasuksesshëm, transmeton albinfo.ch.

Sipas informacioneve të deritanishme, personi në fjalë  kërcënoi punonjësit e Raiffeisen Bank me armë zjarri dhe kërkoi para në dorë, siç njoftoi policia kantonale e Solothurnit të shtunën, raporton sda.

Askush nuk është lënduar.

Policia dhe zyra e prokurorit publik kanë nisur një hetim për autorin e krimit. Deri të shtunën pasdite, ai nuk ishte arrestuar ende.

Manifestim përkujtimor kombëtar KUSHTRIMI I LIRISË, edhe në Itali

Në kuadër të aktiviteteve përkujtimore kushtuar sakrificës sublime të Familjes Jashari dhe dëshmorëve të tjerë të lirisë së Kosovës, Federata Nacionale e Shoqatave Shqiptare në Itali (FNAI) organizon më 8 mars 2026 manifestimin përkujtimor dhe artistik “Kushtrimi i Lirisë”.

Ky manifestim ka karakter kombëtar dhe është vazhdimësi e aktiviteteve që organizohen edhe në Republikën e Kosovës në kuadër të Epopesë së UÇK-së, e cila tradicionalisht mbahet më 5, 6 dhe 7 mars.

Manifestimi synon të sensibilizojë mbarë popullin shqiptar që jeton në mërgatë, për ruajtjen dhe promovimin e kujtesës historike dhe të memories sonë kolektive kombëtare.

Programi i aktivitetit përkujtimor përfshin pjesën komemorative dhe artistike, të konceptuar në mënyrë të përshtatshme për publikun familjar.
Hyrja është falas.

Me këtë aktivitet, Federata Nacionale e Shoqatave Shqiptare në Itali riafirmon angazhimin e saj për ruajtjen e kujtesës historike dhe për forcimin e identitetit kulturor shqiptar në mërgatë, duke e shndërruar manifestimin “Kushtrimi i Lirisë” në një mesazh të përbashkët nderimi dhe reflektimi kombëtar.

Aktiviteti do të mbahet në adresën:
Via S. Donnino, 4/6, 50013 Campi Bisenzio – Firenze, Itali
Ora: 15:30

Kontakt:
Email: [email protected]
Telefon: +39 348 266 1553 / +39 339 504 4856

Sekretare e Federatës: Ninfa Pema
President i Federatës: Granit Muçaj

Veteranëve u kërkohet kujdes në transit përmes Serbisë

Për shtetasit e Kosovës, kalimi transit nga Serbia edhe më tej po vazhdon të jetë i pasigurt. Ditë më parë, autoritetet serbe arrestuan Mitehat Llozhanin. Rasti nxiti reagimin e institucioneve vendore. Duke e parë këtë praktikë të Serbisë, nga Organizata e Veteranëve të Luftës bëjnë thirrje që mos të udhëtohet nëpërmjet shtetit serb, raporton rtklive.com. Ndërkaq, bashkësisë ndërkombëtare iu kërkua të jetë më e ashpër me Serbinë.

Udhëtimi transit përmes Serbisë vazhdon të mbetet i pasigurt për shumë shqiptarë të Kosovës, veçanërisht për ish-pjesëtarë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.

Një pasaportë e Republikës së Kosovës, një emër në listat serbe, apo ndonjë simbol kombëtar, kanë mjaftuar që shqiptarët e Kosovës, të bien në prangat e autoriteteve serbe.

Me të hyrë në Serbi, në kufi me Kroacinë ditë më parë u arrestua edhe shtetasi Mitehat Llozhani, veprim ky që vulos faktin se Serbia po vazhdon me praktikën e keqtrajtimit dhe arrestimit.

Ministria e Punëve të Jashtme ka thënë se Serbia po cenon normat dhe standardet ndërkombëtare për të drejtat e njeriut, për çka ka kërkuar nga bashkësia ndërkombëtare që të ushtroj presion ndaj saj.

Organizatat e dala nga lufta, vazhdojnë të bëjnë thirrje që veteranët e luftës mos të udhëtojnë nga shteti serb.

“Ju kemi bërë thirrje veteranëve që mos të kalojnë nga Serbia sepse Serbia ka lista dhe i ndalon njerëzit. Për ne është e papranueshme për shkak se lëvizja është e lirë në gjithë Evropën. Por ne e dimë mentalitetin e Serbisë. I ftoj veteranët e UÇK-së që mos të kalojnë nga Serbia duke e ditur se Serbia është duke i ndaluar dhe mbajtur nga 2-3 vite në burg”, tha Hysni Gucati, kryetar i OVL-UÇK-së

Ndërkohë njohës të sigurisë kërkojnë nga bashkësia ndërkombëtare të jetë më e ashpër me Serbinë.

“Duhet një herë e përgjithmonë të mendoj dhe të filloj tashmë me sankisone ose me një qasje shumë reale dhe shumë të ashpër që t’ju mundësohet të gjithëve në Ballkan që të udhëtojnë të lirë”, thotë Arben Dashevci, njohës i sigurisë.

Nën arsyetimet për krime të lufte, shtetas të Kosovës vit pas viti ndalen në pikat kufitare nga autoritetet serbe, në disa raste edhe keqtrajtohen e mbahen në paraburgim.

Mbrëmje Letrare në Schwabach: Rezarta Reimann flet mbi librat e Ornela Vorpsit

Si pjesë e serisë letrare “Schwabach lexon” të enjten, më 12 shkurt, Dr. Rezarta Reimann do të lexojë nga librat “Vendi ku nuk vdiset kurrë” dhe “Dora që Nuk Kafshon” nga Ornela Vorpsi. Leximi do të zhvillohet nga ora 17:00 deri në 17:45 në “Pentas Assisted Living”, Gutenbergstrasse 3, Schwabach.

Ornela Vorpsi, e lindur në Tiranë në vitin 1968, la atdheun e saj në moshën 22 vjeç, jetoi në Milano për gjashtë vjet dhe u transferua në Paris në vitin 1997. Shkrimtarja e prozës, artistja vizuale, fotografja dhe artistja e videove studioi në akademitë e artit të Tiranës, Milanos dhe Parisit, transmeton albinfo.ch. Vorpsi jeton në Francë dhe shkruan në italisht dhe frëngjisht.

Romani i saj i parë, “Vendi ku nuk vdiset kurrë”, të cilin e shkroi në italisht, u botua për herë të parë në Francë në vitin 2004, shkruan nn.de. Ai përshkruan fëmijërinë e Ormirës, ​​një vajzë që rritet në Shqipëri gjatë sundimit komunist, babai i së cilës është i burgosur politik. Libri është pjesërisht autobiografik. Karin Fleischanderl e përktheu romanin në gjermanisht dhe u botua nga Paul Zsolnay Verlag në vitin 2007.

Në romanin e saj të dytë, “Dora që nuk e kafshon”, Vorpsi rrëfen në vetën e parë për një mik të vjetër nga Sarajeva, të cilin protagonisti nga Parisi nxiton ta ndihmojë. Ballkani i lidh të dy. Por gjithashtu bëhet e qartë se vizita në Sarajevë e bën narratorin një të huaj, një të huaj nga Perëndimi i pasur. Vorpsi e shkroi këtë roman edhe në italisht. Karin Krieger e përktheu atë në gjermanisht dhe u botua nga Paul Zsolnay Verlag në vitin 2010.

Për disa vite, Dr. Rezarta Reimann ka pasuruar serinë “Schwabach lexon” me gamën e saj të larmishme të temave. Ndonjëherë leximet e saj e çojnë në një udhëtim në Ballkan ose Lindjen e Mesme, herë të tjera ajo trajton çështje aktuale, duke magjepsur audiencën. Këtë të enjte, Dr. Reimann do të lexojë për jetën si një grua e re në Shqipëri dhe për migrimin nga ai vend.

Dr. Rezarta Reimann ka iniciuar dhe zbatuar një numër projektesh në fushën e bashkëpunimit ndërkulturor dhe ndërfetar në Schwabach, transmeton albinfo.ch. E lindur dhe e rritur në Shqipëri, ajo erdhi në Gjermani për të studiuar ku dhe u martua, dhe është shumë e vetëdijshme për sfidat e kulturave dhe zakoneve të ndryshme. Rezarta Reimann është lektore në “Akademinë Schwabach” dhe ka qenë këshilltare bashkiake për SPD (Partinë Socialdemokrate) në Schwabach që nga viti 2017.

Pse kantoni i Aargaut mund të jetë vendi më i mirë për të jetuar në Zvicër

Është e vështirë të krahasosh cilësinë e jetës në pjesë të ndryshme të Zvicrës, por një studim i ri sugjeron se një kanton është shumë më i mirë se të tjerët kur bëhet fjalë për kritere të caktuara.

Çdo vit, 26 kantonet e Zvicrës renditen dhe krahasohen për sa i përket lirive të tyre ekonomike dhe sociale.

Në Indeksin e Lirisë, organizata Avenir Suisse rendit secilin kanton sipas 29 kritereve të ndryshme, duke përfshirë barrën tatimore, stabilitetin financiar të arkës së shtetit, tregun e punësimit, politikat kundër pirjes së duhanit, sigurinë dhe madje edhe kohëzgjatjen e qëndrimit që kërkohet për natyralizim.

Fituesi i qartë i përgjithshëm është Aargau, i cili mori 70.1 pikë (nga 100).

“Ky kanton fiton pothuajse në të gjitha aspektet, duke zënë vendin e parë në nën-indeksin social dhe vendin e dytë në nën-indeksin ekonomik”, tha Avenir Suisse.

Për shembull, ai fitoi maksimumin prej 100 pikësh për zgjidhshmërinë financiare, si dhe për mënyrën se si rregullon tregun e tij të punës.

Cilët janë fituesit e tjerë dhe humbësit?

Nëse mendoni se kantonet ndërkombëtare si Gjeneva, Cyrihu dhe Vaud janë ndër më liberalet, gaboheni.

Ka të ngjarë të jetë një surprizë për disa njerëz, por dy Appenzelët – Inner dhe Ausserrhoden – zënë vendin e dytë dhe të tretë, përkatësisht.

Cyrihu, nga ana tjetër, është pothuajse në fund të renditjes – në vendin e 25-të.

Megjithatë, jo gjithçka është bardh e zi.

Kjo do të thotë që kantonet “kryesore” nuk janë domosdoshmërisht të vlerësuara lart në të 29 kategoritë, ndërsa ato me renditje më të ulët performojnë dobët në të gjitha kategoritë.

Studimi zbulon, për shembull, se “Zug vazhdon të shkëlqejë si kantoni që ofron liritë më të mëdha ekonomike, por renditet vetëm i 21-ti në liritë sociale.”

Për më tepër, “Jura dhe Vaud përballen me të njëjtën situatë si Zug: ato zënë pozicione të larta në liritë sociale (të 2-ta dhe të 4-ta), por renditen në fund për liritë ekonomike.”

Në rastin e Aargaut, edhe pse është fituesi i përgjithshëm, ai merr zero pikë (si shumë kantone të tjera) për sa i përket të drejtave politike të dhëna të huajve rezidentë.

Për shembull, ai ka ndër kriteret më të vështira të vendit për marrjen e shtetësisë – në vitin 2020, mbi 64 përqind e votuesve të kantonit miratuan procedura më të rrepta të natyralizimit.

Dhe ka më shumë: gjithashtu disa vite më parë, policia e trafikut të Aargaut thuhet se shënjestroi të huajt që kalonin nëpër kanton, veçanërisht shoferët nga Evropa Lindore dhe Ballkani.

Çfarë dimë tjetër për Aargaun?

I vendosur midis Cyrihut, Bazel-City dhe Gjermanisë, Aargau është kantoni i katërt më i madh i Zvicrës për nga popullsia – pak mbi 735,000 njerëz në vitin 2025.

Kryeqyteti i tij është Aarau (pa ‘g’), reputacioni i të cilit u dëmtua në vitin 2019, kur një studim nga Instituti për Vështrim të Klientit në Universitetin e St.Gallen zbuloi se “pothuajse askush në Zvicër” nuk e pëlqen këtë qytet, shkruan thelocal, transmeton albinfo.ch.

Kjo mund të mos jetë e vërtetë për 22,000 njerëzit që jetojnë atje, por të anketuarit në studim thanë se qytetit i mungojnë mundësitë kulturore.

Ata gjithashtu i japin një vlerësim të ulët sepse nuk u pëlqen dialekti i Aaraut.

A është i vërtetë ky vlerësim?

Ne nuk mund të gjykojmë dialektet, por e dimë që ky qytet në lumin Aare ka një qytet të vjetër tërheqës me rrugica historike dhe çati të zbukuruara.

Dhe, ndryshe nga deklarata për mungesën e kulturës, Aarau ka si një muze arti (Kunsthaus) ashtu edhe një muze qyteti (Stadtmuseum).

Shwyz: Komuna kundërshton ngritjen e një xhamie të shqiptarëve

Një qendër kulturore islame me xhami është planifikuar në qendër të fshatit Siebnen. Komuniteti Shqiptaro Mysliman (AIG) në Altendorf ka blerë të ashtuquajturën Shtëpi Läuffer në Glarnerstrasse, në të cilën më parë kishte një dyqan me qira, trnsmeton albinfo.ch. Ndërtesa nuk do të shembet, por do të rinovohet nga brenda.

Shoqata thekson se nuk janë planifikuar ndryshime të dukshme nga jashtë në kuptimin e arkitekturës fetare. Një restorant i aksesueshëm publikisht është parashikuar në hapësirën e ish-dyqanit, së bashku me një dhomë lutjeje në një aneks ekzistues, siç raporton gazeta “Bote der Urschweiz”. Modifikimet do të kufizohen në dizajnin e brendshëm dhe kërkesat teknike si siguria nga zjarri dhe daljet e emergjencës.

Por ndryshimi i përdorimit të ndërtesës tani po shkakton debat në komunitet. Departamenti i Çështjeve Ekonomike i Kantonit të Schwyzit arriti në përfundimin se blerja e pronës nga AIG nuk kërkonte leje dhe dha dritën jeshile. Komuna e Schübelbachut nuk është dakord dhe ka paraqitur një ankesë kundër këtij vendimi.

Shoqata hedh poshtë akuzat

Komuna i justifikon veprimet e saj duke deklaruar se duhet të shqyrtohet nëse individë që jetojnë jashtë vendit mund të kenë një interes kontrollues në blerje.

Për më tepër, ajo thekson se çdo ndryshim i mëvonshëm i përdorimit të pronës do të kërkonte në çdo rast një proces formal leje ndërtimi, duke përfshirë një shqyrtim të përputhshmërisë së zonimit, përcjell albinfo.ch gazetën zvicerane. Kishat dhe ndërtesat fetare rregullohen në mënyrë të posaçme, në kodin e ndërtimit komunal.

Shoqata i hedh poshtë me vendosmëri akuzat e bëra nga komuna. Sinan Sadriu, udhëheqës i projektit të ngritjes së qendrës kulturore me xhami shpjegon se të gjitha fondet burojnë nga rajoni dhe janë mbledhur nga anëtarët që jetojnë në Zvicër.

Nuk ka as mbështetje qeveritare dhe as ndonjë rrjedhë parash nga jashtë. Ky informacion është verifikuar nga kantoni. “Çdo frang vjen nga komuniteti lokal”, i tha ai gazetës “Bote”.

Pyetjes së bërë nga gazeta nëse komuna ishte thelbësisht kundër një qendre kulturore islamike, këshilli komunal nuk pranoi t`i përgjigjej. Ata deklaruan se donin të siguroheshin që të gjitha kërkesat ligjore të përmbusheshin. Në të njëjtën kohë, komuna pranon: “Kjo ka mundësi të jetë një çështje e ngarkuar emocionalisht”.

Qindra akademikë në Zvicër janë mobilizuar kundër një marrëveshjeje akademike me Izraelin

Një kolektiv prej më shumë se 250 akademikësh nga Zvicra i dërgoi një letër të hapur Sekretariatit Shtetëror për Trajnim, Kërkim dhe Inovacion për të kërkuar ndërprerjen e një marrëveshjeje akademike me Izraelin. Ai denoncon një “bashkëpunim me krimet e kryera në Gaza”.

Mobilizimi u organizua nga Kolektivi për Liri Akademike, Demokraci dhe Solidaritet, i themeluar në vitin 2024 nga akademikë të Lozanës, përfshirë Profesor Julia Steinberger, shkruajnë të shtunën 24 orë dhe Tribune de Genève. Julia Steinberger u bë e njohur në veçanti për betejat e saj klimatike.

Nënshkruesit i kërkojnë Sekretariatit të Trajnimit të kryejë një “vlerësim të projekteve në vazhdim” në universitete në mënyrë që të përcaktojë lidhjet e tyre të mundshme me ushtrinë izraelite dhe “politikën gjenocidale” të qeverisë së kryeministrit izraelit Benyamin Netanyahu. Ata bëjnë thirrje për prishjen e marrëveshjes “Agjencia Kryesore” midis Fondit Kombëtar Zviceran dhe Fondacionit të Shkencës së Izraelit.

Nuk ka shkencë pa etikë

E pyetur nga RTS, Julia Steinberger thotë se lidhjet midis punës shkencore dhe ushtrisë izraelite janë të dukshme. “Shkon shumë larg, nga zhvillimi i teknologjive për armë, për dronë, deri te zhvillimi i bankave të synuara, duke përfshirë edhe objektivat civile”, shpjegon ajo, shkruan RTS, transmeton albinfo.ch.

Profesorja e Lozanës siguron se do të ndërtojë ura me kolegët e saj izraelitë, por këmbëngul në përgjegjësinë e shkencëtarëve. “Shkenca pa etikë çon në krime lufte që lehtësohen nga përparimet teknologjike të kolegëve tanë”, thotë Julia Steinberger.

E kontaktuar nga Keystone-ATS, Departamenti Federal i Ekonomisë, Trajnimit dhe Kërkimit tregon se nuk merr një qëndrim për momentin, në pritje të përgjigjes se Sekretariati po përgatit për trajnimin e kolektivit.

Crans-Montana: Përgjegjësitë mund të arrijnë deri te kantoni

Hetimi për zjarrin tragjik të Vitit të Ri në barin “Le Constellation” në Crans-Montana, në të cilin ka 41 të vdekur dhe 115 të plagosur, mund të përfshijë jo vetëm zyrtarët komunalë, por edhe zyrtarët kantonalë. Kjo është ajo që tha Laurent Moreillon, profesor nderi i drejtësisë në Universitetin e Lozanës, i intervistuar nga RTS mbi çështjen e përgjegjësisë për atë që ndodhi. Kjo ndërsa autoritetet morën në pyetje, të premten, kreun e sigurisë publike të Bashkisë.

Duke kujtuar se për personat e hetuar zbatohet prezumimi i pafajësisë, në intervistë profesori ilustroi çështjet gjyqësore në këtë rast kompleks. Por ai e bëri këtë duke specifikuar se ai vetë nuk ka qasje në hetim dhe se shpjegimet e tij janë për këtë arsye kryesisht teorike.

Lidhur me rreziqet me të cilat përballen zyrtarët e Bashkisë së Crans-Montanës, Laurent Moreillon thekson se në të drejtën penale nuk ka parim të kompensimit për fajet: “Në kontekstin e një hetimi penal, duhet të përcaktohet se cilët janë të gjithë protagonistët që mund të merren në pyetje në lidhje me atë që ndodhi”.

Përgjegjësitë mund të jenë të shumëfishta

Sipas ekspertit ligjor, nëse nuk janë kryer kontrollet e nevojshme të sigurisë, zyrtarët komunalë “mund të ekspozohen”, jo vetëm si persona të informuar, por edhe “si të akuzuar së bashku me njerëz të tjerë”. Dhe në shpjegimin e tij ai shkon më tej: “Nëse hyni në këtë zonë, ndoshta do t’ju duhet të shkoni më lart. Ndoshta ka vërtet një zyrtar që ka lënë jashtë (…), por nëse po, a është kontrolluar ky zyrtar? Dhe nëse po, kush duhej ta kontrollonte atë?”. Moreillon thekson se në frontin e përgjegjësive mund të kthehemi te vetë Bashkia ose edhe te Kantoni. Dhe përmend Shërbimin Kantonal të Zjarrfikësve, i cili mund të ketë pasur detyrimin të kontrollojë ose verifikojë.

Në intervistën me RTS, profesori kujton se një bashki nuk mund të dënohet penalisht, por se personat fizikë përgjegjës mund të dënohen nëse ekziston “një marrëdhënie shkakësore midis asaj që nuk kanë bërë dhe asaj që ka ndodhur”.

Dëme dhe interesa potencialisht astronomike

Në nivelin civil, të gjithë protagonistët do të jenë të përfshirë, sipas Laurent Moreillon. Çdo krim kundër jetës dhe integritetit të personit “karakterizon një akt të paligjshëm në ligjin e përgjegjësisë civile”, shpjegon ai.

Menaxherët e barit “Le Constellation” dhe Bashkia janë të siguruar, por kontratat kanë mbulim me një kufi maksimal. Gjithashtu, kush do të paguajë? Sipas ekspertit, ekzistojnë disa mundësi: komuniteti, Kantoni, një fond i posaçëm që do të krijohet ose, madje, Konfederata.

Sa i përket shumave të cituara nga media, të cilat do të arrinin deri në një miliard franga, Moreillon nuk thotë se është i befasuar: “Trajtimi mjekësor për djegie të mëdha përfshin kosto të mëdha, transmeton albinfo.ch. Dhe këtu po flasim vetëm për këtë pjesë”.

Përjashtimi i prokurorëve: një procedurë e mundshme

Babai i një viktime, siç u njoftua të premten nga RTS, ka kërkuar përjashtimin e pesë prokurorëve që po hetojnë zjarrin e Vitit të Ri. Eksperti deklaron se një kërkesë e tillë mund të merret “kur ka gabime të përsëritura serioze” ose “gabime të përsëritura nga prokurori ose prokurorët”.

Por na fton të ruajmë “një farë qetësie në këtë çështje”, duke kujtuar se “nuk është shtypi dhe as publiku” që vendos se çfarë do të ndodhë, por drejtësia penale. “Ndoshta ka arsye për një përjashtim, por është një aspekt për të cilin nuk mund të jap një përgjigje të saktë”, përfundon ai.

Distria Krasniqi, e artë në Grand Slam të Parisit

Kampionja e shumëfsihtë në xhudo, Distria Krasniqi e ka fituar edhe një medalje të artë. Kësj radhe në Grand Slam të Parisit në kategorinë deri në 52 kilogramë.

Pasi kishte kaluar të gjitha barrierat deri në luftën për medalje të artë, Distria ka mundur edhe kundërshtaren e saj të fundit, spanjollen Ariane Toro Soler, duke e rrëzur me Ippon, në më pak se 10 sekonda.

Në saje të renditjes botërore, Krasniqi e kaloi raundin e parë si zakonisht pa ndeshje. Në raundin e dytë ajo ka mundur francezen Alicia Marques.

Në çerekfinale, Krasniqi u takua me brazilianen Larissa Pimenta, një përballje kjo mjaftë e vështirë. Megjithatë, xhudistja jonë fitoi pikë në kohën shtesë për t’u kualifikuar në gjysmëfinale.

Në gjysmëfinale, Krasniqi ishte dukshüem më e mirë se francezja Amandine Buchard, ku mori një pikë të hershme për ta ruajtur rezultatin deri në fund, ose ndryshe siç njihet “Yuko” në xhudo.

Në fund, në finale, ajo mundi spanjollen Ariane Toro Soler.

Me këtë fitore, Distria Krasniqi ka tashmë nëntë medaljes të Grand Slamit të Parisit.

Por, Kosova kësaj here nuk ka pasur fat me xhudistët e tjerë. Më së afërmi ishte Fationa Kasapi, e cila humbi në repesazh nga xhudistja e Koresë së Jugut Seyun Jang.

Përpos saj, një vendim i rrallë i ndodhi Laura Fazliut, e cila u diskualifikua së bashku me kundërshtaren Gili Sharir nga Izraeli, nga shkaku që shfaqën pasivitet.

As Akil Gjakova nuk arriti shumë pasi në raundin e dytë humbi nga italiani Manuel Lombardo. Për shkak të tre dënimeve, xhudisiti kosovar u diskualifikua.

Hulumtimi i ri: Shoferët në Cyrih bllokohen në trafik për 94 orë në vit

Trafiku në qytetin e Cyrihut është një favorit i përjetshëm politik. Qeveria e majtë-e gjelbër dëshiron të promovojë trafikun e këmbësorëve dhe biçikletave – në kurriz të makinës. Qytetarët e akuzojnë atë se e bën qytetin gjithnjë e më të padurueshëm për shoferët. Është e qartë se ata që udhëtojnë me makinë në Cyrih zakonisht kanë nevojë për nerva çeliku.

Kjo vërtetohet edhe nga një studim i ri nga kompania e qirasë së makinave Sixt. Në një analizë në shkallë të gjerë, kompania vlerësoi 40 metropole në Evropën Qendrore sipas faktorëve të ndryshëm. Dhe së fundmi: Cyrihu është një nga qytetet në të cilat shoferët kanë një kohë veçanërisht të vështirë.

Sipas llogaritjeve, koha e bllokimit të trafikut gjatë orëve të pikut në qytetin Limmat është 94 orë në vit. Trafiku i makinave ngec më gjatë vetëm në metropolet e Parisit dhe Romës. Për një udhëtim prej 10 kilometrash në qendër të qytetit të Cyrihut, duhen mesatarisht 26 minuta dhe 18 sekonda. Përsëri: Zgjat më shumë vetëm në Berlin, Romë dhe Paris.

Megjithatë, kritere të tjera si dendësia e trafikut ose vëllimi i kërkimit në Google për udhëzime u përfshinë në analizë. Kjo rezultoi në një indeks total. Sa më i ulët të jetë, aq më shumë stres trafiku përjetojnë shoferët, raporton Blick. Kryesuesi është qyteti i Hamburgut (D) – në përgjithësi, qytetet performojnë veçanërisht dobët me fqinjët tanë në veri. Gjashtë qytete në dhjetëshen e parë janë në Gjermani, përcjell albinfo.ch.

Por vende si Innsbruck (A), Madridi ose Karlsruhe (D) tregojnë se gjërat mund të bëhen edhe ndryshe. Ato konsiderohen qytetet më miqësore për makinat. Për krahasim: Koha e udhëtimit për një rrugë 10 kilometrash në kryeqytetin tirol është rreth 12 minuta më e shkurtër se në Cyrih. Por një vështrim në shifra tregon gjithashtu: Përveç Madridit, numri i makinave në qytetet miqësore për makinat është zakonisht dukshëm më i ulët – dhe një dendësi më e ulët e trafikut nxit trafik të qetë. Në kantonin e Cyrihut, për shembull, janë të regjistruara 763,711 makina, në Innsbruck është 45,435.

Të ardhurat nga ilaçet zvicerane ulen për shkak të uljes së çmimeve

Tregu i brendshëm farmaceutik zviceran regjistroi një rritje prej 5% të të ardhurave prej 8.1 miliardë CHF me çmimet e fabrikës, vitin e kaluar.

Zgjerimi i qarkullimit u pengua me 2.4% nga uljet e çmimeve të zbatuara nga qeveria, raportoi shoqata tregtare Interpharma.

Nga shuma totale, pothuajse 7.1 miliardë CHF u paguan nga kompanitë e sigurimeve shëndetësore. Faktori kryesor i rritjes së vëllimeve ishin zhvillimet demografike dhe rritja që rezultoi në kërkesën për shërbime mjekësore.

Interpharma thekson se efekti i uljes prej 2.4%, që rezultoi nga shkurtimet nga Zyra Federale e Shëndetit Publik (FOPH), përbënte të gjithë koston e futjes së barnave të reja dhe zgjatjes së miratimeve ekzistuese.

Vitin e kaluar, FOPH uli çmimet e pothuajse 300 barnave me një mesatare prej 12%.

Ndërkohë, rritja e barnave ekuivalente vazhdon. Shitjet e barnave gjenerike u rritën në 1.1 miliardë CHF (+6.4%), duke tejkaluar shifrën prej 1 miliard CHF për një vit të dytë radhazi, shkruan swissinfo, përcjell albinfo.ch. Edhe më e theksuar ishte rritja e biosimilarëve, xhiroja e të cilëve u rrit me 13.7% në 255 milionë CHF.

Kjo rritje mbi mesataren erdhi në kurriz të produkteve origjinale: shitjet e preparateve kimike ranë me 1.2%, ndërsa ato të biologjikëve ranë me 7.8%. Terapitë e reja inovative në treg të rimbursuara nga siguruesit shëndetësorë u rritën vetëm me 4.6%, një performancë e konsideruar e pakënaqshme nga shoqata.

“Fokusi i njëanshëm në kosto” po rrezikon gjithnjë e më shumë furnizimin me ilaçe, deklaroi Interpharma.

Shoqata tha se preparatet inovative përmirësojnë cilësinë e jetës dhe parandalojnë kostot më të shtrenjta të kirurgjisë ose shtrimit në spital.