Birdlife Switzerland ka nisur “Orën e Zogjve të Kopshtit” vjetore. Njerëzit ftohen të numërojnë zogjtë në kopshtin e tyre, në ballkonin e tyre ose në një park deri më 10 maj.

Fushata, e cila është zhvilluar çdo vit që nga viti 2014, synon të marrë një pamje të saktë të jetës së shpendëve në zonat urbane dhe të njohë zhvillimet afatgjata.

Organizata ofron mjete të ndryshme në faqen e saj të internetit për të ndihmuar në identifikimin e specieve më të zakonshme. Vëzhgimet mund të raportohen më pas në internet.

Sipas Birdlife, mijëra njerëz kanë marrë pjesë në fushatë çdo herë në vitet e fundit. Të dhënat e mbledhura janë një gur themeli i rëndësishëm për mbrojtjen e biodiversitetit.

Organizata gjithashtu dëshiron ta përdorë fushatën për të rritur ndërgjegjësimin publik për nevojën e promovimit të natyrës dhe për të inkurajuar njerëzit të shijojnë kopshte miqësore me natyrën.

Këshilli Kombëtar dëshiron të detyrojë platformat e huaja si Amazon, Zalando ose Temu të emërojnë një përfaqësues në Zvicër. Objektivi: të lehtësojë ankesat e konsumatorëve në rast mosmarrëveshjeje dhe të sigurojë trajtim të barabartë me bizneset lokale.

Mocioni i miratuar javën e kaluar nga Dhoma e Popullit ka dy qëllime kryesore: Së pari, t’u lejojë klientëve të dinë se kujt t’i drejtohen në rast problemi. Një paketë me defekt, një faturë e pasaktë: kaq shumë situata ku tani është e vështirë, nëse jo e pamundur, të kontaktosh një punonjës për shpjegime.

Së dyti, një përfaqësues ligjor në vend do të lehtësonte gjithashtu punën e autoriteteve. Kështu, ata mund të identifikojnë shpejt një bashkëbisedues nëse këto kompani shkelin rregullat në fuqi.

Një çështje trajtimi të barabartë

Për Sophie Michaud-Gigon, Këshilltare Kombëtare e Gjelbër dhe Sekretare e Përgjithshme e Federatës së Konsumatorëve Frëngjishtfolës, kjo masë i përgjigjet gjithashtu një çështjeje të drejtësisë. “Kërkesa është që kompanitë e huaja që shesin dhe përfitojnë nga tregu zviceran të kenë të njëjtat detyrime si aktorët lokalë”, shpjegon ajo, raporton RTS, transmeton albinfo.ch.

Ky trajtim i barabartë do të shmangte shtrembërimet e konkurrencës. Bizneset zvicerane do të vendoseshin kështu në një pozitë të barabartë me gjigantët ndërkombëtarë të tregtisë elektronike.

Këshilli Federal shpreh rezerva

Dosja tani i kalon Këshillit të Shteteve. Mbetet të shihet nëse Dhoma e Lartë do të ndjekë mendimin e Këshillit Kombëtar apo atë të qeverisë. Këshilli Federal në fakt është kundër këtij teksti. Sipas tij, nuk ka asnjë garanci se prania e një përfaqësuesi ligjor do ta ndryshojë vërtet lojën në praktikë.

Rosemarie dhe Walter janë të dy mbi 80 vjeç. Ata kanë jetuar për tridhjetë vjet në një shtëpi të vogël me një kopsht të madh në periferi të Bernës. Kur u zhvendosën në vitin 1996, dy fëmijët ishin gati të largoheshin. Sot ata kanë një shtëpi dhe kopsht për vete.

Situata e tyre e jetesës nuk i bën të ndihen keq, thotë Walter. Në fund të fundit, gruaja e tij kishte dhënë mësime muzike në shtëpi për vite me radhë; ata do të kishin pritur edhe vjehrrën e moshuar – dhe sot nipërit e mbesat do të vinin rregullisht.

Shtëpia është idilike dhe e qetë: mezi ka trafik, pylli nuk është shumë larg. Walter dhe Rosemarie nuk janë të vetmit që jetojnë në këtë lagje së bashku në një shtëpi familjare. Shumë njerëz në lagje janë në moshën e tyre, thotë Walter, dhe shumë jetonin vetëm ose në çift në shtëpitë e tyre. Kjo ndonjëherë ngjall dëshira, raporton SRF.

Ata shpesh pyeteshin për shtëpinë e tyre dhe nëse nuk donin ta shisnin, thonë dy të rinjtë në mesin e të tetëdhjetave. Ata morën telefonata, pyetje dhe oferta. Nga të njohur, por edhe nga të panjohur. Pra, Rosemarie tregon se si ndonjëherë i afrohen kalimtarët kur punon në kopsht. Ose njerëzit depozitojnë një kërkesë në kutinë postare: “Kur shohin se këtu jetojnë të moshuar, ndihen të forcuar.” Gjithmonë ka pyetje telefonike, shton Walter. “Shumë pyetje me telefon janë anonime. Ose pastaj një z. Müller nga Cyrihu do t’ju kontaktojë.” Ai gjithashtu duhej të refuzonte një ndërmjetës që kishte rënë zile, transmeton albinfo.ch.

Ide të reja për shtëpinë e vjetër

Sigurisht që kishte momente kur ata mendonin të zhvisheshin. Të “zvogëloheshin”, siç e quan Walter. Disa vite më parë, kur djali pati një fëmijë tjetër, lojërat mendore u bënë konkrete. Në mënyrë që djali dhe familja e tij të mund të ishin zhvendosur. Ata madje kishin plane për një shtëpi shumëgjeneracionale: që do të thoshte ose të ndërtonin diçka të re në pronë ose të përmirësonin shtëpinë aktuale.

Planet dështuan – ndër të tjera për shkak të urdhrit të zonimit. Përveç kësaj, djali dhe familja e tij nuk donin të largoheshin nga qyteti. Kështu që Walter dhe Rosmarie e mbishkruan shtëpinë për fëmijët e tyre dhe morën të drejtën për të qëndruar atje deri në fund të jetës së tyre.

Valë shitjesh pas 15 vitesh?

Pronat banesore janë të kërkuara, veçanërisht shtëpitë njëfamiljare. Megjithatë, pyetja se sa në Zvicër shiten nga kush dhe kujt nuk mund të përcaktohet saktësisht, mungojnë shifrat e Zvicrës. Por ka vlerësime dhe ekstrapolime, për shembull bazuar në të dhënat nga kantoni i Cyrihut: Ekspertët e pasurive të paluajtshme supozojnë se rreth 43,000 shtëpi ende ndërrojnë pronarë çdo vit. Shumica e shitësve janë individë privatë në moshë të shtyrë.

Për shkak të ndryshimeve demografike, ekspertët presin gjithashtu një rritje të shitjeve pas rreth 15 vitesh. Domethënë, kur vitet e fundit të të ashtuquajturit brezi i boomer-ëve me lindje të lartë do të jenë shumë të vjetra. Nëse kjo do të jetë vërtet rasti, mbetet për t’u parë. Walter dhe Rosemarie janë tashmë mbi 80 vjeç.

Banka Kantonale Graubünden (GCB) dhe dega e saj BZ Bank po përballen me një padi që kërkon miliona dollarë kompensim për shkelje të dyshuara të detyrës në lidhje me një produkt investimi.

Një padi është ngritur kundër të dy bankave, plus organeve ekzekutive aktuale dhe të mëparshme të BZ Bank. Paditësi kërkon një shumë në rangun e mesëm prej tre milionë dollarësh, sipas një deklarate të GCB-së. Bankat i mohojnë akuzat.

Sipas deklaratës, padia është në lidhje me një marrëdhënie klientësh dhe një produkt investimi të menaxhuar nga BZ Bank. Paditësi i paidentifikuar akuzon institucionet financiare për shkelje të detyrës, shkruan swissinfo, transmeton albinfo.ch.

GCB dhe BZ Bank i konsiderojnë akuzat si të pabazuara dhe i mohojnë pretendimet, dhe thonë se do të mbrohen. Sipas njoftimit për shtyp, kërkesa u paraqit në zyrën e ndërmjetësimit Höfe në formën e një kërkese për arbitrazh.

GCB bleu një shumicë aksionesh në BZ Bank nga investitori zviceran Martin Ebner në vitin 2022. GCB ka qenë pronari i vetëm që nga fillimi i vitit 2025. Ebner ndërmori hapin e fundit në planifikimin e tij të trashëgimisë me shitjen.

Ebner themeloi bankën në vitin 1985, e cila u bë qendra e aktiviteteve të tij. Ajo specializohet në këshillimin e klientëve profesionistë, privatë dhe institucionalë mbi investimet në kapital dhe zotërimet e aksioneve.

Profesori i etikës Peter G. Kirchschläger ka kritikuar politikat aktuale të migracionit në Evropë, duke argumentuar se shtetet kanë detyrim moral të ofrojnë azil dhe rrugë të sigurta për refugjatët. Sipas tij, shumë nga problemet që u atribuohen migrantëve në debatet publike kanë shkaqe të tjera dhe nuk duhet të përdoren si bazë për fajësim të përgjithshëm.

Ai thekson se çdo person ka të drejtë për azil dhe se migrantët shpesh shndërrohen padrejtësisht në “kokë turku” për çështje si mungesa e banesave apo problemet e sigurisë. Kirchschläger kritikon gjithashtu partitë politike që, sipas tij, nxisin këtë narrativë, por kërkon përgjegjësi edhe nga ato që nuk adresojnë mjaftueshëm problemet reale sociale, transmeton albinfo.ch.

Në bazë të llogaritjeve të tij, një shpërndarje e barabartë e refugjatëve në komunat e BE-së do të rezultonte në rreth 12 persona për komunë në vit, duke e bërë, sipas tij, sistemin të menaxhueshëm. Ai propozon gjithashtu përmirësim të integrimit përmes banimit në njësi më të vogla, programeve arsimore dhe fushatave kundër paragjykimeve.

Kirchschläger shton se debati publik shpesh fokusohet në migracionin më shumë sesa në probleme të tjera ekonomike, si evazioni fiskal, të cilin e konsideron një humbje shumë më të madhe për shtetet evropiane.

Ai i bën thirrje politikës dhe qytetarëve që të trajtojnë migracionin me qasje më të bazuar në fakte dhe me përgjegjësi etike, duke shmangur, sipas tij, përdorimin e refugjatëve si shkak për problemet shoqërore.

Një kompani zvicerane që operon në fushën e kujdesit familjar, Pflegewegweiser, është vënë nën kritika për mënyrën se si promovon dhe përfiton nga modeli i kujdesit familjar të paguar përmes sigurimeve shëndetësore.

Sipas raportimeve, kompania ka shënuar rritje të shpejtë financiare, duke kaluar nga rreth 1 milion në mbi 48 milionë franga zvicerane brenda tre viteve. Ajo fiton duke ndërmjetësuar kontrata pune për familjarët që kujdesen për të afërmit e tyre në shtëpi, ndërsa një pjesë e pagesës mbahet nga kompania.

Në Zvicër, familjarët mund të kompensohen për kujdesin që ofrojnë, përmes sigurimeve shëndetësore dhe mbështetjes komunale, me një pagesë mesatare rreth 38 franga në orë për kujdestarët familjarë. Sipas të dhënave, sistemi i kushton sigurimeve shëndetësore rreth 150 milionë franga në vit.

Megjithatë, kompania po kritikohet për praktika marketingu që dyshohet se synojnë të nxisin qytetarët të regjistrohen në këtë skemë. Një rast i raportuar përfshin kontaktimin e një pensionisteje pas një porosie online, ku asaj i është sugjeruar rimbursim për kujdesin familjar nga sigurimi shëndetësor.

Politikanë zviceranë kanë reaguar duke kërkuar rregulla më të rrepta. Deputeti Thomas Rechsteiner ka propozuar kufizim të reklamimit dhe masa për të parandaluar që fondet e sigurimeve shëndetësore të përdoren për përfitime komerciale.

Debati mbetet i hapur mes mbështetësve të modelit, që e shohin si ndihmë për familjet, dhe kritikëve që paralajmërojnë rritje të kostove dhe abuzime të mundshme me sistemin.